roupis

Ακομα τα δυσκολα.....

2012-01-29T18:15:00.002+02:00

Ακομα ..... παντα και για πολυ καιρο ακομα στα δυσκολα। Ολη η κοινωνια ειναι πλεον σε απογοητευση। Πολλα εχουν γινει και επονται ακομα και αλλα, αρκετος κοσμος πλεον δεν εχει την ικανοτητα της πληροτητας του καθημερινου μεσημεριανου। Αλλα αυτα ειναι για ολους μας και θα τα ζησουμε θελουμε δεν θελουμε।
Αυτο ομως που ειναι εντυπωσιακο πλεον ειναι η μεγαλη αλλαγη στην νοοτροπια του κοσμου, αυτο κυριως φοβηζει περισσοτερο απο ολα। Το βλεπεις το αισθανεσαι στο καθε σου βημα στην καθημερινοτητα।
Ανθρωποι σκυθρωποι, προβληματισμενοι, απεγνωσμενοι, φοβησμενοι και κυριως εκνευρισμενοι। Ετοιμοι ανα πασα στιγμη να μπλεξουν σε καυγα, ισως για εκτονοση δεν ξερω αλλα το κλιμα στην κοινωνια εχει αλλαξει παρα πολυ।
Με το παραμικρο ο καθενας θελει να δειξει οτι εχει αδικηθει ακομα και στο περπατημα του και δεν θα ανεχτει αλλη καταπιεση και βγαζει ενα απιστευτο θυμο στον συνανθρωπο του।
Ασχημα σημαδια αυτα........, βλεπεις ατομα να εχει αλλαξει τελειως ο χαρακτηρα τους, λες και αυτο ειναι κατι που το προσδιοριζει μονο το κοινωνικοοικονομικο status, συμβαινουν απιστευτα πραγματα.
Απο την αρχη του ετους ακουμε μονο για απιστευτους τσακωμους αναμεσα σε φιλους, ζευγαρια, συνεργατες, συγγενεις......., για απολυσεις για χωρισμους (με η χωρις παιδια, οι δευτεροι φυσικα βρισκονται σε τραγικη κατασταση, δεν το συζητω).........., σπανια να ακουσεις οτι εχει συμβει κατι καλο.
Δηλ επρεπε να γινει ολο αυτο το πανηγυρι για να βγαλει ο καθενας μας τον πραγματικο μας εαυτο και χαρακτηρα?

Οσο ειχαμε δηλ 100-200-500 ευρω περισσοτερα ειχαμε και καλυτερο χαρακτηρα, ενω τωρα φταιει η κυβερνηση, η τροικα, οι γερμανοι η οποιος αλλος για το σκατοχαρακτηρα που βγαζουμε?

Δεν μπορω να τα καταλαβω ολα αυτα. Μηπως τελικα επρεπε να τα παθουμε ολα αυτα γιατι ειχαμε ξεφυγει εντελως σαν εθνος και σαν κοινωνια? Να σταματησουμε επιτελους να βλεπουμε την βιτρινα και να ειμαστε αυτο που δηλωνουμε? Να σταματησει να νομιζει ο καθενας μας οτι η γη γυριζει μονο για μας?

Φυσικα υπαρχει και ο αντιλογος οτι ηταν προσχεδιασμενα, οτι μας πουλησαν και ολα τα σχετικα. Σωστα και αυτα, αλλα εγω αναφερομαι στις συνεπειες και οχι στον γιατι γινανε.
Τελικα αν καταστραφει αυτο το εθνος θα ειναι απο την κακη παστα ανθρωπου που ειμαστε και οχι επειδη ξαφνικα γιναμε φτωχοτεροι. Το ξεραμε και παλαιοτερα οτι ο καθενας κοιταει να φυλαξει τον κωλο του, αλλα τωρα το βλεπουμε ως πρωταρρχικο σημειο και απο ατομα που δεν πιστευαμε ποτε οτι το σκεφτονατι καν.

Και ποσα ακομα εχουμε να δουμε, δεν ειναι τυχαιο οτι η ιστορια μαε δειχνει οτι μετα απο μια μεγαλη αλλαγη στην κοινωνια μας ακολουθει και ενας εμφυλιος. Παντα τρωγομασταν μεταξυ μας, εξου αλλωστε και να μας ενδιαφερει στις καλες εποχες τι εχει ο διπλανος και επρεπε να αποκτησουμε καλυτερο η αν δεν μπορουσαμε τοτε προσπαθουσαμε να καταστρεψουμε το δικο του.

Φοβερα πραγματα με απιστευτο αντικτυπο που αρχησε να φαινεται.

Δεν ξερω που θα μας οδηγησει ολο αυτο, ποσο χαμηλα σε αξιες και ιδανικα θα φτασουμε αλλα το σιγουρο ειναι οτι θαναι πολυ πολυ χαμηλα.

ΚΡΙΜΑ

ΛΑΜΠΙΝΟΥ - ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

2009-06-18T23:08:00.018+03:00

Λοιπον παιδακια (μικρα και μεγαλα), σημερα θα σας δειξω την παραλια της Λαμπινου. Φανταστικο μερος, μικρη παραλια αλλα εκει μεσα στο πουθενα βρεθηκε ενας ντοπιος και την γεμισε με ξαπλωστρες και ομπρελες.

Ετσι για να μην λετε οτι μονο εγω ειμαι ο βλαμενος σε αυτο τον πλανητη. Τα νερα υπεροχα, με σπηλιες στα πλαινα και απο οτι εμαθα απο κατι ντοπιες πιτσιρικες (εχει το γουστο του τελικα να παιζεις ρακετες) καποτε εκει βρισκονταν οι μοναχους-μοναχους. Το γιατι εξαφανιστηκαν δεν προλαβα να το μαθω γιατι μας εψησε και ο ηλίος. Καλες οι ρακετες αλλα τα εγκαυματα δεν τα αντεχω, οσο μικροσκοπικα και αν ειναι τα μπικινι.

Φωτο λοιπον, για σας, απο την λαμπινου (παραλια στην πλευρα του Αιγαιου)

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΠΟ ΒΟΛΟ

2009-06-16T23:08:00.002+03:00

Λοιπον να σας πω μια καλησπερα απο το βολο. Ειμαι στην πολη εδω και 50 μερες σχεδον, και θα κατσω αλλο τοσο και μετα........... και μετα τα τρελλα γουστα. Παμε αλλονησο, ολα τα λεφτα. Εκει εχει να πεσει το γελιο της μαιμους, να μη νπω και του πιθηκου μαζι.

Για οσους δεν καταλαβανε περι τινος προκειται, εφυγα απο την Αθηνα, την τρελη και αλοπαρμενη για να κανω το αγροτικο μου. 3μηνη εκπαιδευση (αυτο εδω θελει πολυ μα πολυ συζητηση, αλλα αφου ολοι το λενε ετσι ...........ας ειναι) στο νοσοκομειο του Βολου και μετα, μαζευω το laptop, την σιδερωστρα μου και την LCD tv μου και παμε στο νησι. Αλλα πραγματα δεν χωραει το οχημα να παρω γιατι ηδη το εχω φουλαρει με καλαμια ψαρεματος, ολα τα απαραιτητα για το υποβρυχιο ψαρεμα οποτε φρακαρε το κακομοιρο. Ενα αντιηλιακο θα το χωρεσω στο ωτουλαπακι (υποθετω).

Οσο για την περιοχη εδω και την πολη, απλα no comments. Εχει απιστευτα μερη, ορεινα και παραλιακα. Αλλα το clue φυσικα ειναι τα τσιπουραδικα. Ακομα η ανδρικη πλευρα δεν κατεφερε να βρει το δρομο για κανα ορθαδικο, μομνο η γυναικεια πλευρα της παρεας το καταφερε. Εμεις για οπου και να ξεκινησουμε, παμε σαν τα ζομπι, βουρ για το τσιπουραδικο. Εχουμε απιστευτο γελιο.

Παραλιες απιστευτες, μερη φοβερα και μεσα σε ολα αυτα τα χωρια (ορεινα) του πηλιου. Αν και μεχρι τωρα μονο σε παραλιες στην πλευρα του Αιγαιου εχουμε απλωσει τις απιστευτες κορμαρες μας. Παγασητικο δεν εχουμε τιμησει ακομα, σιγα σιγα πιστευω να γινει και αυτο (αν εχουμε χρονο πριν παμε στο νησι).

Οπως καταλαβατε πολυ καλα, ο roupis επιστρεφει, με τρελλες ιστοριες, απιθανες καταστασεις και φυσικα πολλες πολλες φωτο.

Εχουμε πολλα να διηγηθουμε και να ριξουμε απιστευτο γελιο.

Αυτα για τωρα. Συντομα νεωτερα και φωτο.

Και πριν κλεισω, να στειλω τις καλυτερες ευχες μου σε 2 bloggers που συντομα παντευονται επισημως και τυχανχει να ειμαι κουμπαρος (ρε σεις το σκεφτηκατε καλα??????????)

ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

2009-03-16T19:44:00.002+02:00

Ναμαστε παλι εδω, μετα απο αρκετο καιρο. Τελικα με τα πολλα και τα διαφορα που συμβαινουν στην περιεργη ζωη μου, αποφασησα να διατηρησω το blog. Θα μου χρειαστει αλλωστε εκει που θαμαι σε λιγο καιρο. Θανε το παραθυρο στον εξω κοσμο. Δεν λεω οτι δεν θα περασω ωραια, μια χαρα θαναι αλλα το νησι το χειμωνα εχει οπως και να το κανουμε την ιδιαιτεροτητα του και την αρκετη του ησυχια.
Φυσικα μετα απο τοσο χρονο απουσιας, αμφιβαλω αν θα με διαβαζει κανενας, αλλα μικρο το κακο. Θελω να το κρατησω και να γραφω διαφορα - περιεργα - σκεψεις - αισθηματα - αποφασεις - ανατροπες και οτι αλλο.
Οσο για τις ανατροπες ειναι πλεον τοσες πολλες που αμφιβαλλω και εγω ο ιδιος αν τις προλαβαινω.
Και για να τα παρουμε με τη σειρα τα πραγματα, πλεον περιμενω το διορισμο για το αγροτικο. Τριμηνακι στο βολο και μετα αλλονησο, μια χαρα θαναι. Ενα χρονο για περισυλλογη, να δουμε και να γνωρισουμε νεα προσωπα και καταστασεις και οτι αλλο μας κατσει. Μετα απο 2 χρονια στο ΣΩΤΗΡΙΑ το αποχαιρεταμε και φευγουμε για αλλες πολιτειες.
Μεσα στα 2,5 χρονια που περασαν, εγιναν απιστευτα γεγονοτα, με αποκορυφωμα το χαμο το του πατερα μου. Και αλλα περιεργα και δυσκολα, ψυχοφθορα θα ελεγα, αλλα μαλλον ηταν για να τα ζησουμε. Δεν ξερω το λογο, ισως καποια τιμωρια, ισως "καθε εμπόδιο για καλό" (ποσα ακομα εμποδια για αυτο το γαμημενο το καλο πρεπει να περασω?), δεν ξερω.
Μπορει στις επομενες μερες ή τους επομενους μηνες να γραψω λιγα λογια, οπως μου βγει.
Αλλα πραγματικα στα δυσκολα βλεπεις ποιος ειναι διπλα σου, σε σκεφτεται, σε αγαπαει, εχει ενα καλο λογο να σου πει, ισως να απλωσσει και το χερι του για μια βοηθεια.
Εκει βλεπεις τι πραγματικα χαρακτηρα εχει ο καθενας. Οταν ολα ειναι ωραια και καλα, no problem. Λεμε τις αρχιδιες μας, κανουμε τις μαλακιες μας, γελαμε και ολα μελι γαλα.
Στα δυσκολα ομως κουμπαρε τι παιζει?
Εκει ειναι τα αγγουρια φιλε, αστα να πανε.
Τεςπα, εδω θαμαστε και με τον καιρο θα τα λεμε, ετσι να περναει η ωρα μας.
ΓΙα τωρα σας φιλω στις μασχαλες και τα λεμε λιαν συντομως.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

2008-10-14T20:37:00.002+03:00

Λοιπον, μετα απο πολυ καιρο αποφασησα να γραψω μερικες σειρες. Κατι σαν αποχαιρετισμο γιατι το blog αυτο σταματα να υπαρχει, σε λιγο καιρο. Θελω να ευχαριστησω ολους εσας που με ανεχτηκατε ολο αυτον τον καιρο, με τις περιεργες βλακειες και ιστοριες που εγραφα. Δεν θα ξεχασω οσους γνωρισα απο το χωρο αυτο αλλα και αυτους που ειχαμε την ευκαιρια να γνωριστουμε απο κοντα.

Θελω να γραψω μερικα πραγματα, αλλα οι περισσοτεροι τα ξερετε και θα σας φανουν βαρετα, ισως να αναρωτηθητε και το λογο που τα γραφω. Ξερω οτι καποιος θα καταλαβει και τα γραφω μονο για 1 ατομο, απλα να μαθει κατι περισσοτερο για τα blogs και γενικα το ιντερνετ.

Γνωστο σε ολους οτι οι σελιδες αυτες ειναι προσωπικες, γραφει ο καθεις οτι τουρθει, μερικα αληθινα, καποια ψεματα, ισως μερικα ονειρα, καποιες φαντασιες, πολλες βλακειες και γενικα οτι γουσταρει ο καθενας. Αλλωστε δικια του ειναι η σελιδα και μπορει να διαλεξει τη μορφη που θα της δωσει. Πρεπει ομως ο αναγνωστης να ειναι σε θεση να καταλαβει τι ισως να ειναι αληθινο και τι οχι, αν δεν το κανει και βγαζει συμπερασματα για το ατομο συμφωνα με το blog του τοτε αναποφευκτα θα βγαλει λαθος συμπερασματα. Και αν ειναι ενας απλος αναγνωστης τοτε δεν τρεχει και τιποτα, αν εισαι ομως ΕΣΥ??????????? Δυστηχως τοτε το λαθος ειναι μεγαλο και κρινεις - κατακρινεις σε ασχετο σημειο και σκοπο. Θα οδηγηθεις σε λαθος δρομους και θα επηρεαστεις χωρις να υπαρχει πραγματικος λογος, αλλα το κακο θα εχει γινει. Πολλες φορες αυτα που γραφουμε εδω ερχονται σε αντιθεση με αυτα που λεμε σε καποιο τετ-α-τετ, συμφωνω οτι μπερδευει μερικες φορες αλλα αν εχεις μπει σε διαδικασια να γνωρισεις πραγματικα τον διπλανο σου, τοτε ουτε διλημα θα εχεις ουτε θα μπερδευτεις ποτε.

ΕΣΥ ομως και μπερδευτηκες και σε διλημματα μπηκες, δεν ειναι ψεματα οτι φυσικα το ηθελες και το επαθες. Να θυμασαι παντα οτι το μονο αληθινο ειναι αυτο που σου λεει καποιος οταν σε κοιταει στα ματια, τιποτα αλλο δεν μετραει και κυριως δεν μετραει το πριν. Αν μπεις στο τρυπακι του πριν εχεις τελειωσει και φυσικα ποτε δεν πιστεψες τα λογια του, απεγνωσμενα εψαχνες ευκαιριες να πιαστεις οτι δεν ειναι αληθινο. Το πετυχες φυσικα στο τελος, ελπιζω να το απολαμβανεις τωρα.

Να ξερεις ομως οτι τα blogs (ιστιοσελιδες, οπως η δικια μου) εχουν και μερικα καλουδια. Π.Χ. μπορω να βλεπω ποτε και ποιος μπαινει και διαβαζει κατι απο τα περιεργα που γραφω, πληροφοριες που μετα στελνονται στο mail οποτε εισαι καθημερινα ενημερωμενος ποτε και ποιος ασχολειτε μαζι σου. Φαντασου τωρα λοιπον ........... να γινεται κατι τετοιο και μετα να βλεπεις τον αναγνωστη σου............, εχει ''γελιο'' αρκετο, για να μην πω κατι περισσοτερο. Δυστηχως ειναι πραγματα που δεν τα ξερεις για το ιντερνετ, οποτε μην εισαι τοσο αφελης, κυριως με ατομα που το χειριζονται απο την γεννηση του. Μενεις ξεκρεμαστο σαν ατομο, γυμνο θα μπορουσα να πω και δεν ειναι καλο για ΣΕΝΑ.

ΓΙΑ ΣΕΝΑ....... μουμεινε, τεςπα, κανε πως δεν το διαβασες, προσπερασε το, οπως εκανες και με ολα τα υπολοιπα, τουλαχιστον ετσι ειπες σε καποιους, αλλα δεν ζωγραφησες ολη την εικονα αλλα μονο τα κομματια που κανουν τον συνομιλητη σου να σε στηριξει. Πηρες αφεση αμαρτιων, πηρες δυναμη και εκανες οτι εκανες. Απλα για τα πρακτικα που λενε, να σου θυμησου ποσο εντυπωση σου εκανε οταν ελεγα κατι ...... ας πουμε περιεργο και μετα απο μικρο η μεγαλυτερο διαστημα μονολογουσες: ''παλι δικαιο εχει'', για να δουμε και στο τελευταιο αν θα εχω δικαιο η οχι. Τα αποτελεσματα τα ξερεις ηδη και στην μια και στην αλλη περιπτωση,απλα ο χρονος θα δειξει ποια πλευρα θα επικρατησει. Αν τυχον εχω αδικο τοτε εισαι μια χαρα, πανω στο ασπρο αλογο που θα σε τρεξει με χιλια, αν ομως εχω ''και παλι'' δικαιο, ολα θα γινουν λασπη, χωμα, και καπνος. ΕΣΥ προφανως ξερεις καλυτερα απο τον καθενα και ελπιζω και απο μενα, αλλα δεν ξερω γιατι δεν μου βγαινει το σκηνικο και κοβει η μαγιονεζα?

Οπως και ναχει το πραγμα, ο roupis, ο κοινος βασιλης, ο ...........ος για καποια ψυχη θα σου κανει την χαρη. Θα εξαφανιστει, θα σβησει ολα τα ιχνη πισω του και οτι ξερεις οτι θα κανει στο μελλον θα αλλαξουν ολα. Δεν ειναι αλλωστε η πρωτη φορα που το κανω, διαφορετικο το αντικειμενο ιδιο αποτελεσμα, διαφορετικη ωθηση & ψυχολογια ιδιος παρανομαστης. Ξερω καλα το κολπο και θα το κανω επαγγελματικα πλεον, οποτε μην ανησυχεις για τιποτα. Κοιτα μονο να παλεψεις με τον εαυτο σου και να κερδισεις την μαχη, γιατι μονο τους νικητες θυμουνται, οι χαμενοι μενουν θαμμενοι για παντα και ξεχασμενοι απο ολους. Και να ξερεις, μαλλον να θυμασαι οτι το αποτελεσμα ειναι αυτο που μας κρινει για τους γυρω μας. Δεν εχει σημασια να εχω μεγαλυτερο μεριδιο ευθυνης εγω η ο διπλανος μου, για τους γυρω μας ημαστε και οι δυο μας χαμενοι και αποτυχημενοι και θα το σερνουμε αρκετο καιρο στα ματια των αλλων. Να μην γελαστεις με τα λογια που θα σου πουνε, απλα κοιταξε τους στα ματια και θα καταλαβεις, κατι που σου προτεινω νακανεις και αρκετα συντομα και θα με θυμηθεις. Αυτα για τον περιγυρο, για μας...... αστα να πανε. Οτι και αν ππουμε, οτι και αν κανουμε, οταν βρεθουμε μονοι μας, ξερουμε την αληθεια. Και εκει βρισκεται το αγκαθι που κανει την ζημια, καποιοι το ονομαζουν τυψεις, καποιοι παιχνιδια μυαλου, αλλοι συνειδηση, και παει λεγοντας. Ασχετως του ονοματος που του δινουμε εχει την ιδια επηρροη παντα πανω μας. ΕΣΥ το ξερεις ισως καλυτερα απο ολους μας, αλλα αποφασησες να το ξαναζησεις, μαλλον σου ελειψε αρκετο καιρο.

Ετσι λοιπον με τα ''τεχνασματα'' της τεχνολογιας, ηξερα καθε φορα που ειχες ασχοληθει με το blog αυτο, οπως και τοσα μα τοσα αλλα. Δεν εχουν σημασια ομως πλεον.

Ξερω οτι σε καποια στιγμη θα μπεις να δεις τι εχω γραψει για σενα, ποσο μα ποσο λαθος εισαι?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!. Παρολα αυτα βλεπεις οτι σου κανω την τελευταια χαρη σου, ετσι για το γαμωτο που λενε. Μπορεις αν θελεις να κανεις διπλο click στον τιτλο να ανοιξει μονο αυτο που γραφω τωρα και να το εκτυπωσεις, κρατησε το ετσι για αναμνηση.Αλλωστε μπορεις να κανεις και συλλογη με οτι κατα καιρους .......... μαζευεις.

Μην στραβωνεις, δεν ειρωνευομαι , απλα καταγραφω γεγονοτα, τοσο μικρα αλλα τοσο ........ ικανα να καταστρεψουν σε μια στιγμη οτι προσπαθεις για χρονια να κτισεις με μεγαλο κοπο.

Πλεον οι μαχες σου εχουν περιοστει σε μονο μια, δεν υπαρχουν ουτε οι διεκδικησεις, ουτε οι αποριες, ουτε αμφισβητησεις, ουτε σοβαρα προσωπα, ουτε σοβαρα λογια, ουτε κατακρισεις προς εσενα. Υπαρχει μια και μονο μαχη που θα πρεπει να παλεψεις οσο δεν εχεις φανταστει για να βγεις νικητης, γιατι μονο ο νικητης εχει δικαιωμα να συνεχισει οπου θελει και οπως θελει. Ο χαμενος αντιθετα χανεται για παντα και μενει ξεχασμενος απο ΟΛΟΥΣ.

Destinator και ξερό ψωμί

2008-05-15T22:02:00.002+03:00

Πρίν λίγες ημέρες αποφάσισα τελικά να αγοράσω κάποιο destinator (gps). Και φυσικά δεν θα μπορούσε να κυλίσει ήρεμα η υπόθεση. Έχει το γέλιο της. Και πως να μην έχει αφού κατάφερα σε λίγες ώρες να κάψω 3 κομμάτια?

Τώρα για το αν τα τσάκισα εγώ ή ήταν ελαττωματικά δεν μπορώ να σας το πώ με σιγουριά. Αλλά η ιστορία γράφτηκε με grande finale.

Σάββατο λοιπόν μεσημεράκι και αποφασίζω να βολτάρω γενικώς και αορίστως. Μπροστά μου το electroworld, στροφή για την είσοδο και μέσα. Βλέπω μετά απο κάποια βήματα το gps (για πολλοστή φορά) και χωρίς να το πολυσκεφτώ το βάζω στη μασχάλη και βούρ για ταμείο. Πληρώνω και με κατεύθυνση σπίτι, να το φορτίσουμε ντε και να παίξουμε λιγάκι. (όταν μεγαλώσω θα τα κόψω αυτά, θα ΩΡΙΜΑΣΩ)

Ανοίγω το κουτί ψάχνω για usb καλωδιάκι αλλά μάταια. Νο πρόμπλεμ, έχουμε και καρτ ριντερ. Κοτσαρω το εργαλείο στο μωρό ( το πισι, ντε) αλλά τίποτα. Φορτίζει αλλά δεν το αναγνωρίζει, άγνωστη συσκευή λέει. Ας λέεει ότι θέλει, θα το παλέψω αργότερα. Παουερ ον στο τζι-πι-ες και νάτο, ωραίο με κάποιο περίεργο χάρτη αλλά δουλεύει. Πάω για φραπέ, γυρνάω και βλέπω τι τζι-πι-ες ....... πεθαμένο. Δεν ανοίγει δεν φορτίζει δεν κάνει τίποτα. Ρε μπας και θέλει φόρτιση στο του-του μόνο? Κάνω μια βόλτα αλλά τίποτα.

Τηλεφωνάκι στο κατάστημα, νο προμπλεμ λέει ο υπάλληλος, φέρτο για αλλαγή.

Πολύ πρόθυμα και χωρίς τα σχετικά νάζια και με παραξένεψε. Όσο πίνω το φραπεδάκι το χτυπάω στο γκούγκλι και είδα το απίστευτο. Όλοι με την συγκεκριμένη συσκευή έχουν πρόβλημα, πρέπει να την αλλάξουν 2-3-4 ..... φορές μέχρι να τσακώσουν μηχανάκι να δουλεύει. Οκ λέω και γω, πάω να το αλλάξω.

Η μόνη ερώτηση του υπαλλήλου ήταν αν θέλω το ίδιο ή κάποιο άλλο, το ίδιο λέω εγώ (πότε θα τις κόψω τις μαλακίες δεν ξέρω ακόμα), το παίρνω και σπίτι. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και ξαναπάω το αλλάζω. Μια απο τα ίδια αλλά σάββατο ντε και έκλεισε το μαγαζι, με βαρέθηκε και σου λέει αυτός θα μας φάει όλο το stock.

Καλά θα πάω δευτέρα. Λίγες αναζητήσεις στον γκούγκλι και αποφασίζω να πάρω άλλο μοντέλο, κάτι θάξερε αυτός που ρώτησε αν θέλω το ίδιο. Αποφασίζω για το mls destinator, πάω όλο χαρά αλλά μοντελάκι τέρμα. Γαμώ την καταδίκη μου γαμώ, τι πρέπει να κάνω σε τούτη την ζωή για να κάνω κάτι χωρίς να ιδρώσω? Σε 3-4 μέρες λέει το παλικάρι μετά απο παραγγελιά. Δεν παίζει μεγάλε, έχεις κάπου και το κρύβεις, όχι δεν έχω, έχεις φέρτο μη φάμε τα μουστάκια μας, δεν έχω ούτε gps ούτε μουστάκι να επιμένει αυτός, εκτός και αν............
Ρίχτο μεγάλε, ήξερα ότι κάτι έκρυβες.
Αν...... το πληρώσεις εδώ και πας στον κωτσόβολο να το πάρεις, έφυγα ήδη. Φτάνω στον ακατανόμαστο και (μόνο σε μένα συμβαίνουν αυτά) δουλεύει 1 ταμίο και έχω μπροστά μου 4 άτομα. Οι 3 απο αυτούς κάνουν αγορά με δάνειο και πρέπει να εκτυπωθούν και να υπογραφούν μια χωματερή χαρτιά. 40 λεπτά θυμήθηκα ακομα και το χρώμα κυλοτάκι της μαρίας στην β' δημοτικού.

Τελικά τόχω στα χέρια μου, ωραίο και κομψό, φτάνω σπίτι , το συνδέω στο μωρό, όλα οκ. Φόρτιση οκ. Αλλα έλα ντε που είχα δεί οδηγίες να ξεκλειδώσεις τα win mobile και να το κάνεις απο pna σε pda. Η βιασύνη δεν είναι καλή, γιατί ένα μικρό λάθος στον κώδικα και ούτε ανοίγει ούτε δουλεύει ούτε κουνιέται (άσχετο).

Τόκαψα και αυτό?????? Είναι δυνατόν?????? Πάμε απο την αρχή, και μετά απο 20 λεπτάκια δούλεψε και με τα γουιντοους ξεκλείδωτα.

Όλα μια χαρά, ωραίο παιχνιδάκι δεν μπορώ να πώ, αλλά θέλει προσοχή στην οδήγηση.
Θα σας πώ άλλη φορά που κοίταγα το μηχανάκι και παραλίγο να στραβώσω την κόμωση της κυράς που οδηγούσε και μιλούσε στο κινητό (και αυτή). Το ότι είχα εγώ το stop, δεν σας το λέω. Αλλά και η φάση με την κυριούλα που επεστρεφε απο την λαική και παραλίγο να γίνει σαλάτα, όπως και με τον πιτσαδόρο έχουν γέλιο. Το ότι με έβριζε η κυριούλα σε μια διάλεκτο που δεν κατάλαβα γρι, έχει καμιά σημασία? Ποιός ξέρει τι μπινελίκι και κατάρα έφαγα.

Αλλά άλλη φορά όλα αυτά, μη μου πάθετε κα΄τι απο το πολύ διάβασμα.

ΠΑΛΙ ΤΕΣΣΑΡΑ

2008-05-07T18:04:00.002+03:00

Πριν καν τελειώσει το ματς με τον ΑΡΗ στη σαλονίκη, η υπερομαδάρα μας πάλι κατάφερε να μαζέψει 4 τεμάχια.

Και έχει ακόμα μέχρι το τέλος αρκετή ώρα, ελπίζω να μη δούμε κανα τραγικό σκορ.

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία πάντα.........

ΑΕΚ - ΑΡΗΣ = 1-0

2008-05-06T18:21:00.003+03:00

Κυριακή απόγευμα και αποφασίσαμε να πάμε γηπεδάκι. Καλή φάση το γήπεδο αλλά ακριβό σπορ, είναι δυνατόν 30 και 50 ευρό το εισιτήριο? 4 άτομα δηλ 130 ευρώ??????

Ασε να μην συνεχίζω γιατί εκνευρίζομαι, κόσμο δεν είχε μόνο 10.000 άτομα. Φυσικό ήτανε μετά την τεσσάρα που φάγαμε απο τον παναθηναϊκό. Το ματσάκι είχε ευκαιρίες αλλά έμεινε στο 1-0, ο άρης δεν έδειξε και κάτι ιδιαίτερο. Ένας ίβιτς ήταν όλη η φάση αλλά όταν έφαγε την κλωτσιά και βγήκε......, άντε γειά.

Το ωραίο ήτανε που τον αποθέωση όλη η εξέδρα, με χειροκροτήματα. Ωραίες στιγμές.

Αύριο ανεβαίνει η ΑΕΚ σαλονίκη, να δούμε τι θα γίνει και εκεί, την κυριακή δε πάλι με τον παναθηναϊκό και πρέπει να ήμαστε μέσα.

Άλλωστε είπαμε, στηρίζουμε ιδέα γιατί απο ομάδα ...... δεν έχουμε.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ...... ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ

2008-05-04T17:18:00.002+03:00

Μου πήρε λίγες μέρες να συνέλθω απο το στραπάτσο της πρωτομαγιάς και σήμερα που συνήλθα κάπως λέω να σας τα πώ.

Το να πας σαλονίκη και να κάνεις 5 ώρες άντε 6, άντε και 7 με καμιά στάση παραπάνω το καταλαβαίνω. Αλλά να κάνεις 5 ώρες μέχρι το σούνιο, πως σας φαίνεται? Μούρθε να βγάλω το δέρμα μου ως άλλος κροταλίας, ο φραπές τελείωσε την πρώτη ώρα, φάγαμε και τα μηλαράκια μας, κάναμε και μισό πακέτο στριφτά και πέφτει το μάτι μου πρώτα στο ρολοϊ.

Έχουν περάσει περί τις 3 ώρες, μετά στο κοντέρ (τι ήθελα να το μηδενίσω ο μαλάκας?) μόλις 38 χιλ, δηλ κοντά στα απίστευτα 13 χιλ ανα ώρα.

Κάνας αθληταράς δεν είμαι, τα κιλάκια μας τα παραπάνω τάχουμε (και με το παραπάνω), αλλά και με τα πόδια 13 χιλ την ώρα μπορεί και να τα έκανα.

Απίστευτη κίνηση, φοβερό μποτιλιάρισμα και όλα αυτά για να πιάσω το μάη. Καλά μούλεγε ο κολλητός να αράξω σπίτι και να πιάσω τον "άλλο τον μάη", αλλά εγώ ήθελα να πάω για να πιάσω το μάη και έτσι και αλλιώς. Δύο σε ένα κάτι, όπως τα σαμπουάν. Τελικά την φάγαμα την πατάτα και ησυχάσαμε.

Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ άλλη πρωτομαγιά αν είμαι αθήνα δεν ξεκινάω την ημέρα εκείνη ούτε για το περίπτερο.

Έτσι για να στανιάρω, παίρνω σήμερα το κασκολάκι μου και πάω γήπεδο να εκτονοθώ, ένεκα απο αύριο δουλειά πάλι, οπότε λίγη ακόμα εκτόνωση την θέλω.

Πάω να φωνάξω για την ιδέα, γιατί ομάδα δεν έχουμε για να φωνάξω, ελπίζω να μην φάμε πάλι 4.

Θα δείξει...........

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΔΩ ..... ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΑ

2008-04-27T11:39:00.002+03:00

Για αρχή, να ευχηθώ σε όλους σας ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Καιρό έχουμε να τα πούμε και έχουν συμβεί τόσα μα τόσα πολλά. Δεν παρέλειψα φυσικά να παρακολουθώ κάποιους απο τους αγαπημένους μου bloggers όλο αυτό το διάστημα. Δεν ξέρω το γιατί αλλά έτσι φλάσαρα να ανεβάσω σήμερα ένα ποστάκι.

Ελπίζω να είναι έτοιμο το αρνί σας και το κοκορέτσακι σας, να έχετε καλή παρεούλα και να περάσετε σένια. Έτσι πρέπει άλλωστε, αλλιώς δεν έχουν νόημα οι γιορτές.

Εγώ απέχω φέτος απο το όλο κλίμα των ημερών, για ευνόητους λόγους (δες προηγούμενο post) και τα βλέπω όλα σαν παρατηρητής. Έχει και αυτή η σκοπιά το γέλιο της.

Έχω δεί σημαντικές αλλαγές στις ζωές σας, οι περισσότερες χαρούμενες, πάντα τέτοια.

Έχω μια τάση φυγείς σήμερα, δεν ξέρω το γιατί και το για πού απλά να φύγω. Μάλλον θα γίνει αλλά όχι σήμερα, μην αφήσουμε και την κυρά σταυρούλα μόνη της. Αλλά απο τρίτη το βλέπω να την κάνω, έστω κανα διήμερο να ξεφορτώσουμε λιγάκι.

Στην γειτονιά την έχουν πέσει στο ψήσιμο στους δρόμους και με πιάνουν οι πρώτες μυρωδιές, αλλά κάπως ήσυχα είναι. Δεν ακούγονται λαϊκά άσματα ή νησιώτικα (τα hit της ημέρας), λίγες φωνές και αυτό είναι όλο.

Μην φάτε πολύ, αν οδηγήτε μην πιείτε πολύ και κυρίως να περάσετε Υπέροχα. Θα τα πούμε όταν χωνέψετε.

16η Σεπτεμβριου

2007-09-21T08:24:00.000+03:00

Η νύχτα που με σημάδεψε όσο τίποτα άλλο στην μέχρι τώρα ζωή μου. Ήταν η νύχτα που οδήγησα με το ασθενοφόρο τον πατέρα μου στα εξωτερικά ιατρεία και δεν γύρισε ποτέ σπίτι του.

Τρείς μέρες μετά τον συνοδέψαμε στην τελευταία του κατοικία.......

Παρόλα αυτά για μας συνεχίζει να ζεί αναμεσά μας και μέσα μας.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

Μια καλησπέρα.....

2007-06-08T23:18:00.000+03:00

Κάποτε μου είπες οτι ζητούσες πολλά απο τους ανθρώπους και ήσουνα πεπεισμένη ότι δεν θα τα βρείς σε ένα και μόνο πακέτο. Αδύνατο ΄λεγες να συμβεί κάτι τέτοιο και έμενες μόνη ή με τα υποκατάστατα.

Έκανε η ζωή τον κύκλο της και σούδωσε αυτό που ήθελες πάντα, αλλά τι κρίμα, δεν μπορείς να το κρατήσεις. ¨Ηταν υπερβολικό για σένα και όμως το έψαχνες, το ζήταγες στα ονειρά σου. Δεν σκέφτηκες ποτέ όμως τι θα κάνεις εάν το βρείς και πως μπορείς να το κρατήσεις. Όνειρα - λόγια - σκέψεις - φιλοσοφίες - θεωρίες .........., που απέχουν απίστευτα απο την πραγματικότητα αλλά δύσκολα να το καταλάβουμε.

Ένιωσες αυτό που δεν περίμενες, έζησες και ζείς την ένταση του πάθους, την αβεβαιότητα του 'ερωτα, τις μικρές στιγμές τις καθημερινές που κάνουν το σύνολο της ζωης μας, είδες απο το διπλανό παράθυρο, απο αυτό που φοβόσουν πάντα να κοιτάξεις τον κόσμο, έμεινες "γυμνή" μπροστά στον "καθρέφτη" σου και μπόρεσες τελικά να κοιτάξεις την "εικόνα", αλλά ......πάντα υπάρχει ένα "αλλά" εκεί που δεν πρέπει. Και το δικό σου φαίνεται ότι κάνει μεγάλη ζημιά, γιατί σε χαλάει αρκετά. Είναι όμως πραγματικό ή ακόμα μια θολή εικόνα που προσπαθείς να την κάνεις πραγματικότητα?

Εάν είναι αληθινό, τότε φύγε. Μην χαραμίζεσαι και χαλιέσαι. Δεν υπάρχει λόγος. Εάν όμως είναι πλασματικό το "αλλά" αυτό, τότε τι κάνεις? Είσαι σε θέση να ζείς με την αμφιβολία? Θα πετάξεις το δώρο που σου έκανε η ζωή για κάποιο "αλλά"? Ή μήπως θάταν καλύτερα να το συνδέσεις και να το συνδυάσεις με ότι δίνεις εσύ?

Ψιλά γράμματα, όπως αυτά των συμβολαίων των τραπεζών, που δύσκολα τα κοιτάζεις και τα διαβάζεις. Εκτός στην περίπτωση που την έχεις πάθει, τότε αλλάζει το παραμύθι και ξοδεύεις λίγο απο τον πολύτιμο χρόνο σου για τα μικρά ψιλά γράμματα, τα τόσο σημαντικά που κάνουν την διαφορά.

Αν όμως την έχεις ήδη πάθει και επιμένεις να μην τα κοιτάς, τότε μην κλαίγεσαι. Μην μοιζεριάζεις οτι δεν ήταν δίκαιη η ζωή μαζί σου και τα σχετικά. Φυσικά όλα είναι σχετικά και εξαρτάται απο ποιά πλευρά κοιτάμε την εικόνα και με πόσο φως να πέφτει πάνω της. Κάθε γωνία θέασης δίνει διαφορετική εντύπωση και κάθε αυξομοίωση του φωτός αλλάζει ακόμα και την ίδια την παράσταση κάποιες φορές. Το ζητούμενο όμως είναι να ξέρουμε σε ποιά παράσταση και για ποιό ρόλο μπορούμε εμείς να παίξουμε. Η λάθος επιλογή ρόλου θα οδηγήσει σίγουρα σε καταστροφή, το έργο δεν θα ολοκληρωθεί και το θέατρο θα αδειάσει, θα ερημώσει. Ίσως να μην ξανανέβει κανένα έργο πάλι, ίσως πάλι να αποφασίσει κάποιος ματαιόδοξος να το ανακαινίσει με πολύ κούραση και προσωπική εργασία και εάν είναι ευνοικοί και οι πλανήτες να μπορέσει να ανεβάσει κάποιο εργάκι.

Σε αυτή την περίπτωση όλα θα βαίνουν καλώς, το θετράκι θα λειτουργεί, ηθοποιοί θα δουλεύουν και θα ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους, όπως και τόσοι ακόμη που θα συμβάλλουν ώστε να μπεί σε μια σειρά το θεατράκι.

Αλλά ποτέ δεν θα θα φτάσει στο σημείο που θε έφτανε το "άλλο" το έργο. Εκείνο που θα άξιζε και θα έμενε για πάντα στην μνήμη των πρωταγωνιστών αλλά και των θεατών.

Πάντως το θεατράκι θα λειτουργεί, άλλωστε για 'το λέμε ότι εξαρτάται απο ποιά πλευρά βλέπουμε τα γεγονότα.

Βλέπω ότι η πανσέληνος έχει κάνει το θαύμα της σε όλα τα καρκινάκια (βλέπε αργυρένια). Δύσκολη περίοδος, φαντάσου μικρή μου τι θα γίνει τον αύγουστο με την μεγάλη πανσέληνο. Θα πρέπει να εξαφανιστούμε καλύτερα τις μέρες εκείνες. Γαμώ την ευαισθησία μας και την ψυχολογία μας.

Μετά απο 3 μήνες κοντά αποχής, βλέπω ότι έχουν γίνει αρκετές αλλαγές στην blogόσφαιρα, φυσικά διάβαζα κάποιους, απλά δεν είχα γράψει κάτι. Αλλαγές γίνανε, άλλες βρίσκονται στην φάση της επεξεργασίας και κοντεύουν να ωριμάσουν........, είμαι απο κάτω και περιμένω να τις πιάσω μόλις πέσουν.

Είπες τόσες φορές να βρεθούμε, με πεθύμησες και καλά αλλά μόνο στα λόγια μένεις. Το νούμερο που έχω παίζει ακόμα? Γιατί αν περιμένω να με πάρεις...... θα πάρω σύνταξη και ακόμα θα σε περιμένω. Φραπεδάκι εγώ και νεράκι εσύ? Η μήπως αλλάξανε τα γούστα σου?

Αααα και μην ξεχνάς ότι είναι καλοκαίρι πλέον. Οπότε μπορούμε να κάνουμε τα πάντα εκτός απο 1 πράγμα, ελπίζω να το θυμάσαι και να μην βρεθούμε σε ...... καμιά "σύγχηση".

Όσο για σένα ίσως σου στείλω σήμερα το blog για να το διαβάσεις, ίσως και όχι. Όπως μου κάτσει. Έλα μην φωνάζεις, 4 ώρες είναι, θα περάσουν χαλαρά. Άλλωστε είσαι τώρα στον χώρο τον οικείο σου, εκεί που νιώθεις προστατευμένη και "δημιουργική", ή μήπως κάτι άλλαξε τους τελευταίους μήνες και δεν το λές ούτε ........ σε σένα? Σου στέλνω πολλά φιλιά, όχι φιλικά. Δεν παίζουν τέτοια με σένα.

Παιδάκια θάγραφα και άλλα αλλά πρέπει να την κάνω, σας φιλώ για τώρα στις μασχάλες και σας εύχομαι ένα υπέροχο ΣΚ.

Εσύ μην ξεχνιέσαι, είπαμε αύριο φραπεδάκι στο κολωνάκι και μετά..........., καλά ρε δεν ντρέπεστε να διαβάζετε τα προσωπικά μου εσείς οι υπόλοιποι??????????

Για Σένα

2007-05-21T18:18:00.000+03:00

Ζήτησες να ποστάρω και το κάνω.

Ένα ολοκληρο πόστ για πάρτη σου, για να δω τι σχολιάκι θα αφήσεις.

Σε φιλώ

ΠΑΡΕ ΠΕΝΤΕ

2007-02-23T13:50:00.000+02:00

Αν και είχα την ελπίδα να την σκαπουλάρω, τελικά δεν τα κατάφερα. Πήρα την πάσα απο την βλάχα για να γράψω και εγώ 5 πράγματα για μένα και τα παραθέτω:

1. Είμαι φοβερά ιδιότροπος, παράξενος, εγωιστής, ιδιόρυθμος....... και δεν βγάζεις άκρη μαζί μου ποτέ. Πρέπει πάντα να γίνεται με τον τρόπο μου το κάθε τι ή αλλιώς να μην γίνεται καθόλου. Όπως λένε και τα αμερικανάκια : take my way or the high way

2. Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου είναι οι Η/Υ, προσπαθώ να τους εντάξω σε κάθε δραστηριότητα (αλλά σε κυριολεκτικά σε κάθε) της ζωής μου, με όποιο κόστος (που είναι σε μόνιμη βάση). Αθεράπευτα ρομαντικός gamer σε βαθμό που φαντάζομαι τον εαυτό μου και όσοι με ξέρουν ακόμα (αν φτάσω ποτέ) και στα 70 και πάνω χρόνια της ζωής μου να είμαι online και να παίζω

3. Όσο θυμάμαι για μένα, το πρωινό ξύπνημα πρέπει να ακολουθείται απο συγκεκριμένα πράγματα, όπως: καφέ, άραγμα για να απολαύσω τον καφέ με 2 τσιγάρα και μόλις ανάψω το τρίτο τρέξιμο για χέσιμο. Μετά είμαι έτοιμος να κάνω το οτιδήποτε, αλλά αν αλλάξει αυτή η σειρά είμαι ..... τελειωμένος. Ποτέ δεν κατάλαβα κάποιους ανθρώπους που σηκώνονται πλένονται ντύνονται και σε 10-15 λεπτά έχουν φύγει. Εγώ χρειάζομαι τουλάχιστον 40 λεπτά για καφέ, 2-3 τσιγάρα και χέσιμο.

4. Με εκνευρίζουν αφάνταστα 2 πράγματα, σε βαθμό που είμαι ικανός μέχρι φόνο να κάνω. Το πρώτο όταν φτάνεις ή έρχεσαι απο κάπου σε βλέπει κάποιος και σε ρωτάει "ήρθες?", τι απίστευτη βλακεία αυτό το πράγμα, φοβερά εκνευριστικό. Το δεύτερο, ακόμα χειρότερο, έχει να κάνει με τις γυναίκες. Ιδιαίτερα ανάμεσα σε ζευγάρια συμβαίνει αυτό. Όλη μέρα μπορεί να είμαστε μαζί χωρίς να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο, μαζί και μόνοι αλλά όμως όταν έρθει το βράδυ και πάμε στο κρεββάτι για ύπνο, ότι ώρα και νάναι, τότε θυμάται και αρχίζει τις συζητήσεις. Ρε χριστιανή μου, τόσες ώρες έχει η μέρα, γιατί δεν λές ότι θές να το συζητήσουμε με την ησυχία μας? Γιατί περιμένεις το μαύρο σκοτάδι να τα πείς όλα? Και γιατί πρέπει να φταίω εγώ που νυστάζω?

5. Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον φραπέ. Έχει γίνει ένα με μένα. Τον χρησιμοποιώ για πολλαπλούς λόγους, το πρωϊ για να ξυπνήσω, το βράδυ για να κοιμηθώ, για να με ξεκουράσει π.χ. το απόγευμα, για να με ηρεμήσει όταν τάχω πάρει, μετά το φαϊ για χώνεψη, μετά το μεθύσι για να συνέλθω, για να περάσει η ώρα όταν δεν έχω τι να κάνω και σε πολλές πολλές ακόμα .......εφαρμογές.

Αυτά τα ολίγα, και ρίχνω την πάσα μου στους:
Αφρικάνο
Μικρή ολλανδέζα
Χάδι
Πορτοκάλι
Τον αρχιτέκτονα

Πρότυπο Βιογραφικού σημειώματος

2007-02-21T10:48:00.000+02:00

Το κείμενο το βρήκα σε αυτο το forum. Έχει πολύ γέλιο

************************************************************************************

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ονοματεπώνυμο: Τζίμης ο φωτοβολίδας ή πεταλούδας ή τζαμπατζής

Διεύθυνση: Πλατεία Κάφρων 35, δίπλα από τον Μπάμπη με τον πατσά.

Τηλέφωνο: Μου το κλέψανε γμ την ατυχία μου! Μόλις το 'χα πάρει. Είχε φωτογραφική μηχανή, μπλου-τουθ, θρι-τζι και αναγνώριση κλήσης. Το 'χα πάρει από ένα «ντου» που κάναμε με τον Βαγγέλη τον Σουγιά στα Εξάρχεια.

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: Οπα, ρε μάγκα! Τι εννοείς με το ηλεκτρονικό; Αλλάξανε τα κόζα; Δεν τα φέρνει πλέον τα γράμματα ο ταχυδρόμος;

Υπηκοότητα: Ο πατέρας μου είναι από την Καλαμάτα και η μητέρα μου από τα Τρίκαλα.

Ημερομηνία γέννησης: 01/04/1980. Αν θέλετε να μου κάνετε δώρο στα γενέθλιά μου, πάρτε μου ένα κινητό. Το προηγούμενο μου το φάγανε γμ την ατυχία μου. Διαβάστε παραπάνω.

Οικογενειακή κατάσταση: Εγώ τα 'χω με τη Μαρία από την Ηλιούπολη. Έχω και την Σούλα από το Παγκράτι. Πηγαίνω που και που και της πετάω τα μάτια έξω. Ο πατέρας μου είναι παντρεμένος με τη μητέρα μου. Έχω κι ένα αδερφό. Είναι τέσσερα χρόνια μικρότερος. Έχω και 8 ξαδέλφια. Τρία από το σόι του πατέρα μου και πέντε από της μητέρας μου. Δεν ξέρω αν σας φτάνουν αυτά; Θέλετε να προχωρήσω και στους άλλους συγγενείς;

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑ

Επαγγελματικό Παρελθόν: Έχω δουλέψει με τον πατέρα μου στα υδραυλικά, αλλά όταν έσπασα το καζανάκι της κυρά Φρόσως και γέμισε το σπίτι σκ...ά με απέλυσε! Ο ίδιος μου ο πατέρας!!! Έχω δουλέψει και με το μηχανάκι πιτσαδόρος. Μια φορά όμως έφαγα την πίτσα! Τι να κάνω ρε παιδιά; Πεινούσα! Δεν θυμάμαι άλλη δουλειά. Ξέρω να φτιάχνω πανό, μολότοφ και να σπάω αυτοκίνητα. Αυτό μετράει στην επαγγελματική πείρα;

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ

Σπουδές: Έχω τελειώσει την πρώτη γυμνασίου χωρίς να μείνω στην ίδια τάξη! Το γιορτάσαμε και με τους κολλητούς. Επίσης έχω πάει μια φορά σε μάθημα εγγλέζικων. Έφυγα όμως γιατί ο καθηγητής μιλούσε εγγλέζικα και εγώ δεν καταλάβαινα! Ξέρω να φτιάχνω πανό χωρίς να κάνω ορθογραφικό λάθος! Αυτό μετράει στις σπουδές;

άλλες γλώσσες: Μιλάω τη γλώσσα του έρωτα... Ρώτα την Σούλα από το Παγκράτι να σου πει.

ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ

Ξέρω να χειρίζομαι άριστα το κομπιουτεράκι! Μπορώ να σου κάνω πράξη σε δύο δευτερόλεπτα. Ο αδερφός μου έχει ένα κομπιούτερ σπίτι, αλλά δεν με αφήνει να το χρησιμοποιώ. Θέλω να στείλω καμιά προκήρυξη και δεν με αφήνει!
Excel: Τι είναι αυτά που με ρωτάτε ρε μάγκες; Τι σημαίνει αυτό;
Word: Κόσμος δεν σημαίνει; Είδες που το ξέρω; Όχι, δεν έχω γυρίσει τον κόσμο. Θέλω, όμως, όλος ο κόσμος να έχει ειρήνη.
Launch Microsoft Outlook: Οπα ρε μάγκες! Αυτό δεν το ξέρει ούτε ο Γιάννης ο Φυτούκλας που έχει πάρει κάτι διπλώματα στην Αγγλία.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

Πήγα Πεζικό στην Τρίπολη. Ωραία ήταν. Είχαμε ένα μαλ...α διοικητή, αλλά πέρασα καλά. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με έδιωξαν στον τρίτο μήνα. Τους φάνηκε περίεργο που πήρα το άρμα και έκανα κωλιές και σπιναρίσματα στο στρατόπεδο. Τι φοβήθηκαν; Δεν με έχουν δει στα Λιμανάκια γι' αυτό φωνάζουν!

ΕΙΔΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

Ξέρω να φτιάχνω πανό, μολότοφ, να σπάω αυτοκίνητα και να βάζω φωτιές σε συνδέσμους. Επίσης μπορώ να κάψω μηχανάκι με μία κίνηση σε δέκα δευτερόλεπτα. Ο Μήτσος ο Κουβάς μου λέει ότι είμαι ο καλύτερος σε αυτό. Τον λέμε Κουβά γιατί παίζει συνέχεια στοίχημα και χάνει. Κάποια μέρα θα σας μιλήσω γι αυτόν. Α! Μπορώ να στέλνω το κάθισμα 11 μέτρα και 37 εκατοστά. Μόνο ο Λούης ο Σφηνάκιας μπορεί να με περάσει. Αυτό μετράει στην ειδικές ικανότητες;

ΧΟΜΠΙ

Το διάβασμα. Μου αρέσει να διαβάζω εφημερίδα! Φυσικά την εφημερίδα της ομάδας μου! Μου αρέσει και το διάβασμα στους τοίχους! Διαβάζω όλα τα συνθήματα. Σε ορισμένα απαντώ κιόλας! Ξέρω να φτιάχνω πανό, μολότοφ και να σπάω αυτοκίνητα. Αυτό μετράει σαν χόμπι;

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Είμαι Κριός. Προχθές το έμαθα που έβλεπα Μενεγάκη. Όχι, δεν ξυπνάω πρωί για να δω πρωϊνάδικα. Απλώς εκείνη τη μέρα μόλις είχα μπει σπίτι και έβαλα τηλεόραση για να κοιμηθώ. Είχαμε πάει με τα φιλαράκια στο γήπεδο το προηγούμενο βράδι. Πολύ κούραση μωρέ αδελφάκι μου! Ξέρεις πως είναι να σε κυνηγάνε οι μπάτσοι και εσύ να κουβαλάς τρεις σιδερόβεργες, δύο κασόνια, ένα κρύπτοναιτ, ξέρετε αυτό που δένουμε τα μηχανάκια, και το πανό; Πήγαν να μας κλέψουν το πανό τα μου...α! Μας έκαναν ένα ντου, αλλά κατάφερα και το μάζεψα! Αμα το έχανα θα φρίκαιρνα! Δύο μήνες το έφτιαχνα! Όχι γιατί ήταν μεγάλο, αλλά γιατί έψαχνα να βρω πως γράφεται το «κουφάλες». Ο Μάκης ο Μπαζούκας μου έλεγε ότι γράφεται με αι!

ΥΓ: Αν μπορείτε πάρτε με σε αυτή τη δουλειά! Χρωστάω 32 κλήσεις για το μηχανάκι. Τον άλλο μήνα έχω δικαστήριο. Σας παρακαλώ πάρτε με στη δουλειά. Είμαι καλό παιδί. Αν γίνεται μόνο μη με βάζετε να δουλεύω σε μέρες Τσάμπιονς Λιγκ. Θέλω να πηγαίνω γήπεδο.

ΔΙΑΦΟΡΑ

2007-02-11T10:23:00.000+02:00

Δέν θέλω να γράψω κάτι συγκεκριμένο σήμερα, απλά μικρά διάφορα πράγματα η σκέψεις, χωρίς υποχρεωτική συνέχεια μεταξύ τους. Η ψυχολογία μου είναι σκατά (όπως θα έλεγε και η κωλόγρια) και αυτό οφείλεται σε διάφορα και πολλά άσχημα που έγιναν τον τελευταίο καιρό.

Το σημαντικότερο όλων ήτανε φυσικά κάποιο πρόβλημα υγείας του πατέρα μου και η απίστευτα ανεύθυνη αντίδραση ενός γιατρού που με το καλημέρα και με μόνο στοιχείο τις αιματολογικές εξετάσεις συνέστησε εγχείρηση , κάτι που υποδηλώνει καρκινική αλλοίωση και θα πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο. Και εγώ αναρωτιέμαι, εάν δεν είχα τελειώσει ιατρική για να ξέρω 2-3 πράγματα και να σκεφτώ λογικά με τα ελάχιστα που ξέρω (σε σχέση με τον γιατρό αυτό) και ν α μην μου κολλάει η όλη φάση, τι θα γινότανε?

Γιατί με την επιμονή την δικιά μου, κατάφερα να πείσω τον πατέρα μου να ξανακάνουμε τις εξετάσεις ( οι οποίες έιχαν πάλι το ίδιο αποτέλεσμα) και να πάμε σε άλλον γιατρό για δεύτερη γνώμη και να ακούσει απο την απλή εξέταση ότι δεν πιστεύει να υπάρχει καρκινική μετάλλαξη αλλά θα πρέπει να γίνει βιοψία για κάθε ενδεχόμενο και όταν βγήκαν τα αποτελέσματα της βιοψίας να είναι αρνητικά και να είμαστε όλοι τώρα μέσα στην τρελή χαρά.

Απίστευτη όμως δοκιμασία που μας έβαλε να περάσουμε κάποιος ανεύθυνος γιατρός, που μπορεί να μην έχει τις γνώσεις ή να ήθελε να πάρει τα φράγκα απο την επέμβαση. Εάν πάω και του κάνω το ιατρείο καλοκαιρινό και τον στείλω να αναπαυθεί κανά δίμηνο στο ΚΑΤ, θα με αθωώσουνε στο δικαστήριο? Δεν νομίζω, αλλά η δοκιμασία που μας έβαλε να ζήσουμε δεν ξεπληρώνεται με τίποτα, εύχομαι να μην συμβεί σε κανέναν κάτι τέτοιο.

Το μόνο που μπορώ να πώ, τέλος καλό (όχι όμως και όλα καλά). Και φυσικά όταν συμβεί κάποιο άσχημο είναι απίστευτο πόσες μαλακίες έρχονται η μία πίσω απο την άλλη. Άλλες σημαντικές και άλλες όχι αλλά όλες μαζί σε φορτώνουν τόσο πολύ που φτάνεις σε σημείο να θέλεις να πάρεις φόρα και να μην αφήσεις τίποτα όρθιο στο περασμά σου.

Και τί δεν άκουσα και τι δεν έζησα τις τελευταίες αυτές μέρες. Ακόμα και τώρα που τα σκέφτομαι λέω ότι δεν μπορεί να άκουσα και να είδα τόσες αρχιδιές (κάτι ανάλογο με τις πορτοκαλιές μανταρινιές κτλ) μαζί. Και η πλάκα είναι ότι αυτά έρχονταν απο άτομα που γνώριζαν την κατάσταση με τον πατέρα μου, όχι απο κάποιους ξένους. Άτομα που και καλά σε αγαπάνε (το άλλο με τον τοτό σας το είπα?), κόβουνε φλέβες για σένα, σε σέβονται, σε υπολογίζουν και όλα τα σχετικά.

Και αν με μισούσαν τι θα κάνανε? Πάντα έχω κάτι τέτοιες απορίες απλές αλλά ποτέ δεν μου απάντησε κανείς. Γκρίνια?? Ίσως, παραξενιά? μπορεί, λόγω ηλικίας? παίζει και αυτό. Αλλά όσο θυμάμαι τον εαυτό μου εναντιωνόμουνα πάντα σε τέτοιες κωλοκαταστάσεις και φυσικά πάντα το πλήρωνα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Δεν συνάντησα ακόμα ούτε ένα (δεν είναι σχήμα λόγου) άτομο που να μπορεί να δεχτεί την πραγματική αλήθεια όταν έχει σχέση με εκείνον. ¨ολοι δέχονται την αλήθεια για κάποιον άλλον αλλά ποτέ για την πάρτη τους.

Και φυσικά ποιός άλλος θα φταίει? Ο βασιλάκης, ο βασιλάκης γιατί το είπε, ή γιατί το είπε σήμερα και όχι αύριο, ή γιατί το είπε με αυτό τον τρόπο και όχι με τον άλλο τρόπο, ή γιατί το είπε σε αυτό το μέρος και όχι στο άλλο, αλλά φαίνεται σε όλους ενδιαφέρει το περιτύλιγμα και όχι το περιεχόμενο. Έτσι για όλα φταίει ο βασίλης, που είναι γεροπαράξενος, που δεν έχει διπλωματία και όλα τα σχετικά συναφή που ταιριάζουν για συνέχεια.

Έχω υιοθετήσει και ρητό για αυτό το κόλπο, χρόνια πριν: κλάνει ο γάϊδαρος στα σκόπια, φταίει ο βασίλης. Ίσως και να φταίω που δεν κρατάω στο στόμα μου κλειστό αλλά δεν μπορώ, όταν θα δώ την αρχιδιά θα την πώ. Δεν μπορεί κάποιος να με βάζει σε "πειραματικό στάδιο" για να δεί εάν είμαι "καλό παιδι" και να περιμένει να δεί αυτό για να συμπεριφερθεί ανάλογα. Περνάνε μήνες και όταν βγώ εκτός εαυτού να μου λέει ότι κατάλαβε απο τον πρώτο μήνα ότι είμαι γαμάτο παιδί αλλά ξέχασε να με βγάλει απο το πειραματικό στάδιο. Και αντιδρά όταν εγώ επαναστατώ, δεν γίνονται αυτά ρε παιδιά. Σοβαρευτείτε λιγάκι.

Αν ξεκινούσε ο καθένας να κοιτάει πρώτα να είναι αυτός εντάξει και μετά να μετρήσει και να κρίνει τον διπλανό, τότε θα είχαμε έναν καλύτερο κόσμο. Αλλά όχι, όλοι θέλουμε να κρίνουμε τους διπλανούς, εμείς ξέρουμε για να κρίνουμε, είμαστε άτομα, έχουμε πιάσει τον παπά απο τ'αρχίδια και τον κρατάμε καλά να μην μας φύγει. Κάπου εκεί εαν βρεθεί κάποιος γεροπαράξενος βασίλης και μας πετάξει την αλήθει κατάμουτρα τότε η θα φταίει ο βασίλης που μας ξυπνησε απο το λύθαργο και αν δεν πετύχει αυτό πιάνουμε την πλέον γνωστή καραμέλα που την έχουν πιπιλίσει εκατομμύρια και εκατομμύρια στόματα "εγώ έτσι είμαι και δεν μπορώ να αλλάξω, θα προσπαθήσω αλλά δεν ξέρω εάν θα το καταφέρω"

Τι να καταφέρεις μωρή μπουρούχα? Να είσαι άνθρωπος? Να μπορέσεις να φερθείς φυσιολογικά σε κάποιον που είναι σε όλα του εντάξει απέναντί σου? Αν δεν μπορείς, μπές σε γυάλα και κάτσε να σε βλέπουν, αλλά όμως δεν ξέχασες να ζητήσεις πριν δεις αν μπορείς να προσφέρεις. Και όταν στα λέει ένας γεροπαράξενος τότε φταίει αυτός, όχι εσύ που ζείς στην κοσμάρα σου και νομίζεις ότι όλα περιστρέφονται γύρω απο σένα. Ξέρω ότι κουράζω γιατί γράφω τα ίδια και τα ίδια, αλλά τα παραδείγματα άπειρα και πάντα με ενοχλούν και πάντα λέω την γνώμη μου και πάντα φταίω, δεν κάνετε πίσω εσείς δεν κάνω και εγώ.

Όσο θα ζώ τις ίδιες και τις ίδιες καταστάσεις θα λέω τα ίδια και τα ίδια μέχρι τη στιγμή που θα κοιτάξω τα θυμαράκια ανάποδα.

Τεςπα, όλο αυτό τα παραλήρημα είναι ένα ποτ πουρί απο διάφορες καταστάσεις και όχι απο μία μόνο. Δεν θέλω να τις γράψω αναλυτικά γιατί θα πρέπει να γράφω μέρες και αύριο έχω δουλίτσα να κάνω. Αναλυτικές περιγραφές στο βιβλίο με τα απομνημονεύματα μου. Εάν γράψω κάτι τέτοιο δεν μπορείτε να φανταστείτε το τι γέλιο έχει να πέσει. Μερικοί που με ξέρουν χρόνια μπορούν να αφήσουν τη γνώμη τους στα σχόλια για το τι θα γίνει εάν όντως γράψω κάποτε το βιβλίο αυτό.

Μέχρι τότε θα γκρινιάζω και θα φταίω για όλα

ΠΡΟΞΕΝΙΟ

2007-02-02T11:08:00.000+02:00

Όπως όλοι σας έτσι και εγώ. έχω ακούσει για τα προξενιά που γίνονταν πριν κάποιες δεκαετίες. Ήταν σχεδόν ο αποκλειστικός τρόπος για την ένωση των ανθρώπων. Άλλες εποχές, άλλες φιλοσοφίες και άλλες καταστάσεις (βιοτικό επίπεδο, μόρφωση, πολεμοι κτλ.)

Ίσως μέχρι ενός σημείου να είναι κατανοητό το γιατί γινότανε τότε. Αλλά εν έτη 2007 να γίνεται προξενιό? Πως σας φαίνεται? Και το λέω με τη σημασία που το έχουμε μάθει όλοι μας, όχι με κάποια παραλλαγή που εφαρμόζεσαι στα σημερινά χρόνια. Ας εξηγήσω το γεγονός να καταλάβετε καλύτερα.

Δύο οικογένειες μενουν απέναντι για πάνω απο 35 χρόνια. Η μία έχει 2 αγόρια και ο μικρότερος είναι μορφωμένος και έχει πολύ καλό όνομα στην γειτονιά σαν χαρακτήρας. Η άλλη οικογένεια έχει μια μοναχοκόρη και ζεί στην δυόροφη μονοκατοικία απέναντι απο την πολυκατοικία της πρώτης οικογενείας. Γνωρίζονται χρόνια με τα τυπικά καθημερινά χωρίς κάποιες ιδιαίτερες παρτίδες μεταξύ τους. Η κόρη μορφωμένη και αυτή και με προσπάθεια για κατάκτηση διδακτορικού.

Μετά τις γιορτές της πρωτοχρονιάς, επιστρέφει ο πατέρας του αγοριού και του λέει ότι έτσι στο άσχετο, συνάντησε τον πατέρα της κόρης και του είπε στα ίσια να ξεκινήσουν τις διαδικασίες για να παντρέψουν τα παιδιά τους. Η αντίδραση του αγοριού φυσιολογικότατη, "καλά ότι πείτε, άσε με τώρα γιατί έχω πρόβλημα με τον σκληρό και πρέπει να κάνω format", δείχνοντας ότι και δεν το πίστεψε αλλά και δεν το ενδιέφερε.

Μετά απο 2 εβδομάδες, συναντά ο πατέρας της κόρης την μάνα του αγοριού και ρωτάει εάν έχει προχωρήσει η κλατάσταση. Η μάνα δεν ξέρει τι να πεί, δεν το περίμενε να συνεχιστεί η κατάσταση αυτή αλλά σκεφτότανε και τον γιό της που δεν πολύ γουστάρει κάτι τέτοια. Ευγενικότατα προσπάθησε να την κάνει με ελαφρά για να μην δημιουργηθεί καμιά παρεξήγηση. Κατάλαβε ότι ο άλλος το εννοούσε και ήταν άκρως σοβαρός.

Γυρνόντας σπίτι τα αναφέρει στο γιό και η αντίδραση του ήταν απλή και λιτή "σας πείραξε όλους η ζέστη μέσα στον ιανουάριο, δεν πηγαίνετε ολιγοήμερες διακοπούλες να στανιάρετε?"

Πριν απο 2 μέρες πάλι συνάντηση τυχαία της μάνας του αγοριού με τον πατέρα του κοριτσιού, πάλι επιμονή για να προχωρήσει η "δουλειά" και τότε η μάνα ρωτάει αν η κόρη του το ξέρει όλο αυτό και συμφωνεί ή όχι. Η απάντηση ήταν καταφατικότατη, είναι σύμφωνη και λέει ο πατέρας να τελει΄βνει η δουλεία να τους παραδώσει τα κλειδιά (!!!!!!) και να ησυχάσει και αυτός ότι η κόρη του θάχει κάνει ένας καλό γάμο με κάποιο καλό παιδί.

Λίγα στοιχεία για την κόρη και τον "γαμπρό" τώρα. Αυτός κοντά στα 38, αυτή παίζει απο 31 - 35 (μεταξύ μας 35 πατημένα), πτυχία ανωτάτων σχολών και οι δύο και απο εμφάνιση αρκετά καλή και οι δύο. Ο "γαμπρός" δεν έχει και η κόρη έχει χρήμα.

Και τώρα εγώ αναρωτιέμαι, άντε καλά οι γονείς της. Για διαφόρους λογους τους αφήνω στην απέξω, αλλά η κόρη μορφωμένη, με εμφάνιση που μετράει για την ηλικία της (όχι ότι είναι κανα θεόμουνο αλλά δεν περνάει απαρατήρητη), πως μπορεί να συμφωνεί σε κάτι τέτοιο? Χρήμα έχει και ακίνητα οπότε με λίγη κίνηση θα μπορέσει να βρεί να κάποιον που όμως θα τον γνωρίσει και θα τον διαλέξει η ίδια όχι η γονείς της.
Δεν μπορώ να το καταλάβω, με ποιό σκεπτικό συμφώνησε σε κάτι τέτοιο? Δεν παίζει να είναι κρυφά ερωτευμένη χρόνια και καλά με το "γαμπρό" γιατί θα μπορούσε να κάνει την όποια κίνηση για να γνωριστούνε και μετά εάν κολάγανε γιατί όχι.

Αλλά έτσι? με αυτό τον τρόπο? Το σκέφτομαι απο εδώ, το σκέφτομαι απο εκεί δεν μου κολλάει. Τι μπορεί να ωθήσει την κάθε γυναίκα στην σημερινή εποχή για μια τέτοια απόφαση? Πραγματικά δεν το χωράει το βλαμμένο μυαλό μου ότι εν έτη 2007 γίνονται τέτοια πράγματα και στην πρωτεύουσα, άνε σε κάνα χωριό ξεχασμένο απο το θεό (και τους πολιτικούς) να υπα΄ρχουν ακόμα τέτοια κατάλοιπα. Αλλά και εδώ????

Ποια λογικά κίνητρα μπορούν να την οδηγήσουν σε τέτοια απόφαση? Και μιλάμε για απόφαση ζωής, όχι ότι αγόρασα το βαρέθηκα και το πετάω, χαρίζω, σχίζω, εξαφανίζω με όποιον τρόπο.

Απίστευτα πράγματα γίνονται γύρω μας

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

2007-01-26T10:04:00.000+02:00

Φαντάζομαι οι περισσότεροι θα έχετε δεί το τελευταίο matrix. Θα σταθώ στην σκηνή όπου βρίσκονται σε ένα τεράστιο διάδρομο, αριστερά και δεξιά μόνο πόρτες χωρίς εμφανή αρχή και τέλους του διαδρόμου.

Τον τελευταίο καιρό κάπως έτσι νιώθω, περπατώντας σε κάποιον τέτοιο διάδρομο. Έχω ξεχάσει απο που ξεκίνησα και σε ποιά κατεύθυνση βρίσκεται η έξοδος. Μόνο πόρτες διάφορες, τις οποίες ανοίγω, βλέπω το περιεχόμενο τους και φεύγω. Δεν συμμετέχω, δεν προσπαθώ, απλά κοιτάω και φεύγω.

Κόσμος, απόψεις, ιδέες, πρακτικές, νέα άτομα που θέλουν να έρθουν, παλιοί γνωστοί που θέλουν να φύγουν, ανακατατάξεις, νέες ζωές να έρχονται, καινούριες οικογένειες και πολλά πολλά ακόμα βρίσκω πίσω απο τις πόρτες αυτές. Αλλά δεν θέλω να συμμετέχω, απλά να παρατηρώ, χωρίς ενεργή συμμετοχή. Μόνο σε μία θα είμαι ενεργό και σημαντικό μέλος και θα το κάνω με όλη μου την χαρά.

Είναι η πόρτα που βλέπω την προσπάθεια του κολλητού για να δημιουργήσει οικογένεια. Θα έχει την στήριξη μου, τη βοήθεια μου (ελπίζω να μη χρειαστεί ποτέ), και θα είμαι δίπλα του αλλάζοντας τις βέρες.

Στις υπόλοιπες βλέπω απίστευτα πράγματα, ίσως και αυτά που συναντώ πίσω απο κάθε πόρτα να με αποτρέπουν στο να γίνω ενεργό μέλος της ιστορίας τους.

Κολλητοί που αποφασίσανε να τραβήξουνε το δρόμο τους, δική τους η απόφαση δική τους και η επιλογή.

Σχέσεις που τελειώνουν και οι άμεσα εμπλεκόμενοι κάνουν σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου, ήταν όμως κοινό μυστικό ότι η σχέση αυτή υπήρχε γιατί δεν είχαν κάτι καλύτερο (και οι 2 πλευρές)

Άντρας να την πέφτει στην ξαδέρφη της γυναίκας του και η ξαδέρφη να ζητάει απο μένα (τον άσχετο) βοήθεια για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στο σόϊ.

Γυναίκα 30+ (αρκετό όμως +), έχει ξεχάσει το σπόρ (βλέπε σεξ) και παρόλα αυτά να το παίζει ότι είναι το πρώτο θεόμουνο της πρωτεύουσας, πάντα σε σχέση με τα πόσα άτομα την θέλουν. Παρόλα αυτά ζητάει να γίνω ο μπετατζής με το κομπρεσέρ (ευχαριστώ δεν θα πάρω).

Γυναίκες αμέτοχες στο ερωτικό κομμάτι της σχέση τους και παρόλα αυτά να γίνονται κτητικές και ζηλιάρες.

Άντρες χωρίς παιδεία, χωρίς μόρφωση να προσπαθούν απεγνωσμένα να το παίξουν, γιατί έτυχε να διαβάσουν κάποιο άρθρο στην κυριακάτικη εφημερίδα που την αγοράσανε για το dvd.

Κόσμος περίεργος, "αλεξιπτωτιστές" σε σχεσεις, σε επαγγέλματα, σε κοινωνικές ομάδες που νομίζουν ότι πιάσανε τον παπά απο τ'αρχίδια, γιατί είχανε έναν γνωστό και τους έκανε "αλεξιπτωτιστές".

Ακόμα και άτομο που έχει στεναχωρηθεί δεόντως γιατί δεν μπόρεσε να βρεθεί στην δημοπρασία του οίκου Κρίστη!!!! (Θεέ ρίξε μια ματιά εδώ κάτω). Είχε και στο χωριό του (κυριολεκτικά) απο το οποίο ήρθε πριν 15 χρόνια φαμπερζέ. Εκεί που ακόμα άσφαλτο δεν έχει (και δεν έχω κατι με τον τόπο, μην παρεξηγηθώ)

Άτομα που μόλις βρεθούν σε κάποια παρέα, πρέπει να δειχθούν (με ταν Α ή Β τρόπο). Πρέπει να γίνουν το επίκεντρο, γιατί μόνο αυτοί έχουν κάτι να πούνε σοβαρό και μετρημένο. Και προς θεού μην τολμήσεις να αμφισβητήσεις τις απόψεις τους, πως θα μπορούσες άλλωστε? εσύ ένας κοινός θνητός???? Ευχαριστώ αλλά ούτε απο εδώ θα πάρω.

Οπότε το πήρα απόφαση, απέχω σκόπιμα. Εσείς στον τέλειο κόσμο σας και εγώ μόνος μου ( ή με 2-3 άλλους) στον δικό μας τον βλαμμένο κόσμο. Απο τον δικό σας,

Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω

THE BURNING CRUSADE (2)

2007-01-18T09:28:00.000+02:00

Λοιπόν, βρήκα μια φώτο με το χαμό που γινότανε την τρίτη το βράδυ, έξω απο το κατάστημα στον πεζόδρομο του περιστερίου.
Να ευχαριστήσω την ptwsh, για την φωτογραφία που μας έδωσε
Πραγματικά έχει τεράστια διαφορά να ακούς κάτι απο το να το βλέπεις αποτυπωμένο σε μια φωτογραφία. Απίστευτο να γίνεται τέτοιος χαμός για ένα παιχνίδι.

Αν και χτές, κάνοντας μια βόλτα στο THE MALL, όλα μα όλα τα καταστήματα της πληροφορικής και των video games, είχανε πάρα πολλά αντίτυπα του παιχνιδιού. Οπότε καταλαβαίνω ότι απλά ήτανε μια στρατηγική της εταιρίας για προβολή του παιχνιδιού και μόνο.

'Οπως αναφέρει η ptwsh, στα σχόλια του προηγούμενο Post, έχει δημιουργεί και σύλλογος γυναικών, που είναι ενάντια στο παιχνίδι.

Αν γνωρίζεται και άλλα στοιχεία για το παιχνίδι, γράψτε τα στα σχολεία σας.

THE BURNING CRUSADE

2007-01-16T16:08:00.000+02:00

Ο τίτλος είναι το expansion pack του παιχνιδιού World of worcraft (WOW). Καταρχήν να εξηγήσω για όσους δεν έχουν διαβάσει και δεν ξέρουν τι σημαίνει το παιχνίδι αυτό. Είναι το κορυφαίο παιχνίδι (όχι δικιά μου άποψη μόνο) των τελευταίων χρόνων. Παίζετε μόνο online και ανήκει στην κατηγορία των RPG (Role Playing Games). Κατασκευάστρια εταιρία BLIZZARD.

Τι είναι το παράξενο με το παιχνίδι αυτό? Να σας πώ αμέσως. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ακούω και διαβάζω διάφορα περίεργα για το παιχνίδι αυτό. Είναι η πόρωση η τέλεια. Στην αμερική έχουν δημιουργεί ακόμα και κλινικές για απεξάρτηση απο το παιχνίδι. Στατιστικώς 7-10 που ασχολούντται με το παιχνίδι έχουν κάποια μορφή εξάρτησης έως και σε σημείο να μην τρώνε - κοιμούνται -δουλεύουν - απλά αναπνέυν για το παιχνίδι.

Όλα αυτά μου φάνηκαν κομματάκι υπερβολικά. Σαν παλιός gamer που σέβεται τον εαυτό του αποφάσισα και εγώ να το παρω και να το δοκιμάσω. ¨εχοντας και πολλούς φίλους απο διάφορες χώρες να με προτρέπουν να το δοκιμάσω. Ξεκινώντας με το παιχνίδι κατάλαβα ότι είναι κορυφαίο, απίστευτα γραφικά, εντυπωσιακό game play, μελετημένο σε πολλές λεπτομέρειες και με δυνατότητα να γίνει ακόμα καλύτερο.

Το κόλλημα αν δεν έχεις κάτι άλλο να κάνεις αναμφισβήτητο. Πολλές ώρες ξόδεψα και εγώ μπροστά στην οθόνη. Και έρχεται η ανακοίνωση της εταιρίας για το expansion pack - BURNING CRUSADE, ένας αναβρασμός δημιουργείται ανάμεσα στους οπαδούς του παιχνιδιού για να καταφέρουν να αποκτήσουν κάποιο απο τα λίγα κομμάτια που θα κυκλοφορήσουν. Διάβαζα στο ιντερνέτ ότι σε μεγάλες πόλεις (Λονδίνο, άμστερνταμ, Παρίσι κ.α.) θα υπάρχουν άνθρωποι της εταιρίας για να υπογράψουν τα αντίγραφα του παιχνιδιού. Οι φίλοι απο μακριά ρωτούσαν εάν έχω κάνει κράτηση και απαντούσα αρνητικά. Σκεφτόμουνα ότι δεν είναι δυνατόν με τόσα μαγαζιά να μην μπορέσω να βρώ έστω 1 κομμάτι, υπολογίζοντας ότι ξέρω την αγορά όπως το ονομά μου. Και σσαν τελευταία λύση είναι και η Online αγορά. Ρώτησα όμως σε κάποια μαγαζιά και όλοι μου λέγανε ότι θα πρέπει να κάνω κράτηση αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να το βρώ.

Ακούγοντας όλα αυτά, φυσικά η αντίδραση δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη απο το να περιμένω να δώ εάν μπορώ να το βρώ στην αγορά χωρίς κράτηση. 16 Ιανουαρίου η επίσημη κυκλοφορία στην ευρώπη.

Ξεκινάω λοιπόν πρωϊ πρωϊ (εεε μην τρελλαθούμε κιόλας, κατά τις 12:30) με στόχο την στουρνάρη για αρχή. Απλά έμεινα άφωνος με ότι συνάντησα, δεν το περίμενα.

Το παιχνίδι εξαφανισμένο, δεν υπάρχει πουθενά (όχι και πουθενά...). Μεγάλα καταστήματ όπως παπασωτηρίου και κάποια άλλα είχαν ανοίξει στις 11:30 το βράδυ, για να πουλήσουν το παιχνίδι (όπως και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες), κόσμος να ρωτάει και να το ψάχνει. Άτομα μικρα & μεγάλα σε ηλικία, εργαζόμενοι με κουστούμια, μέχρι και κάποιον γύρω στα 55 άκουσα να το ζητάει και μην φανταστήτε ότι γινότανε κανάς χαμός, κανονική κίνηση όπως πάντα. Οπότε σκέφτομαι τι θα γινότανε χτές το βράδυ για να εξαφανιστούν τόσα κομμάτια, περί τα 250 ανα μαγαζί και μόνο στην στουρνάρνη αυτά.

Τελικά το βρήκα και το πήρα, αλλά δεν περίμενα τέτοιο αναβρασμό στην ελληνική αγορά για το παιχνίδι. Θεωρούσα ( και το νομίζω ακόμα) ότι είναι λιγοστοί οι gamers στην ελλάδα και εάν κάποιος μετά τα 25-28 αναφέρει ότι είναι gamer (σαν χόμπυ) τον κοιτάνε λές και ήρθε απο άλλο πλανήτη. Ενώ γενικά στην ευρώπη η αντιμετώπιση είναι εντελώς διαφορετική. Gamer σημαίνει ότι είναι μορφωμένος και ψαγμένος γενικά με τους υπολογιστές ή την εκάστοτη κονσόλα, ξέρει τα πάντα γύρω απο το εργαλείο με το οποίο παίζει, να το λύνει και να το δένει χωρίς πολλά πολλά. Είναι κάτι αντίστοιχο με τους οδηγούς αγώνων ταχύτητας. Είναι δυνατόν κάποιος οδηγός να μην ξέρει τα λύνει τα μηχανικά προβλήματα του αυτοκινήτου του ή της μοτοσυκλέτας του? Έτσι είναι και οι gamers, αλλά όταν το λές σε κοιτάζουν με μισό μάτι και οι περισσότεροι λένε: ολόκληρος άντρας και παίζει ακόμα παιχνίδια!!!!!!!! Τεςπα, δεν θα επεκταθώ στο θέμα των gamers γιατί θα πώ και θα γράψω πολλά που σε πολλούς δεν θα αρέσουν.

Μου έκανε πάντως τρομερή έκπληξη (ευχάριστη πάντα) το ότι υπάρχουν τόσοι, όσο για το παιχνίδι σαν παιχνίδι απλά no comments.

Απίστευτος Διάλογος

2007-01-11T11:13:00.000+02:00

Έγινε χτές το πρωϊ, ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα. Ο άντρας εγώ, η γυναίκα..... διαβάστε τη συνέχεια:

-Διεύθυνση Υγείας της νομαρχίας ..........
-Καλημέρα σας
-Πώς μπορώ να σας βοηθήσω?
-Θα ήθελα σας παρακαλώ να με ενημερώσετε για την αναμονή της Γενικής Ιατρικής
-Μπορείτε να καλέσετε ..... μετά τις 12 το μεσημέρι? (ώρα 11:10)
-Δεν έχει έρθει ακόμα ο υπεύθυνος υπάλληλος?
-Όχι όχι κύριε, εγώ είμαι η υπεύθυνη, δεν υπάρχει άλλος
-Τότε γιατί δεν μπορείτε να μου απαντήσετε?
-Πληροφορίες δίνουμε μετά τις 12 και μέχρι τις 2
-Και μέχρι τις 12 τι κάνετε?
-Νομίζω κύριε ότι το ύφος σας δεν ταιριάζει σε μορφωμένο άνθρωπο
(εκεί τα πήρα και άσχημα)
-Δηλ θεωρείτε ότι θα πρέπει να ακούω την κάθε μαλακία που μου πλασάρει ο εκάστοτε ανίδεος?
-Σας παρακαλώ πολύ, να μιλάτε καλύτερα
-Για πές μου, τι κάνεις μέχρι τις 12?
-Δεν είμαι υποχρεωμένη να σου πώ.
-Μέχρι τώρα θα μπορούσες να έχεις πεί τουλάχιστον για 4-5 ειδικότητες και αναλώνεσαι με το ότι δεν μπορείς
-Πληροφορίες αποκλειστικά και μόνο μετά τις 12
-Ωραία και χτές που πήρα κατά τις 12:30 γιατί δεν απαντούσες? Αφού το θέτεις έτσι γιατί χτές δεν ήσουνα στο πόστο σου?
-Δεν είμαι υποχρεωμένη να σου απαντήσω?
-Είσαι και πολύ μάλιστα, βρίσκεσαι εκεί για να εξυπηρετείς τον κόσμο και τους γιατρούς. Δεν θα αφήσω εγώ μια ανεγκέφαλη υπάλληλο να μου καταστρέψει τη ζωή. Κάθε λάθος κίνηση η πληροφορία δικιά σου μπορεί να με φέρει 2-3 χρόνια μακρυά απο την ειδικότητα. Έχεις συνείδηση του τί πρέπει να κάνεις και πόση ευθύνη έχεις εκεί που βρίσκεσαι?
-Πληροφορίες μετά τις 12
-Επιμένεις έτσι? οκ, 12:00 ακριβώς θα πάρω, εάν δεν το σηκώσεις περίμενε καταγγελία ονομαστική γιατί ούτε και χτές απάντησες και μετά τα λέμε απο άλλη σκοπιά
-Γενική Ιατρική μου είπατε??? για να δούμε
-Δεν θέλω τώρα, μετά τις 12. Θα σε έχω στο τηλέφωνο μέχρι τις 2 να αγωνιάς πότε θα πάρω, και για να σε πληροφορήσω η συνομιλία έχει καταγραφεί, οπότε τα λέμε μετά τις 12....κάποια μέρα
-Κύριε, κύριε, μια στιγμή
-Αι σιχτίρ, μπουρούχα

Sepolia City

2007-01-06T11:39:00.000+02:00

Τώρα θα ρωτήσετε που κολλάει ο τίτλος αυτός? Και τι λόγο έχει να βρίσκεται εδώ? Θα σας εξηγήσω ευθύς αμέσως. Καταρχήν να σημειώσω εδώ ότι είμαι γέννημα θρέμμα σεπολιώτης, αν και στην άκρη της συνοικίας, εδώ μεγάλωσα, εδώ και το σχολείο, τα πρώτα κυνηγητά (για διάφορους λόγους), οι πρώτοι "έρωτες" και άλλα πολλά πρώτα έγιναν όπως είναι φυσικό στα σοκάκια της συνοικίας αυτής.

Το πόστ φυσικά δεν έχει σχέση με μένα και το που και πως μεγάλωσα. Τους τελευταίους μήνες έχω γνωρίσει κάποιες θηλυκές υπάρξεις, για πολλούς και διαφόρους λόγους και κάποιες απλά έτυχε.

Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι 7 στον αριθμό απο αυτές, είχανε κάποιο "δέσιμο" με τα σεπόλια. Κατά τη διάρκεια της γνωριμίας, εκεί που μπαίνουν τα πως τι και γιατί που πότε και αν, μου είπανε ότι στην περιοχή αυτή υπάρχει ο πρώην. Κανένας νύν ή έστω θεωρικά μελλοντικός, μόνο πρώην.

Εντυπωσιακό αν μη τι άλλο, όχι ότι υπάρχουν 7 πρώην στα σεπόλια, μην τρελαθούμε κιόλας, αλλά το εντυπωσιακό είναι να γνωρίσω τις 7 που έχουνε τους πρώην στα σεπόλια. Στατιστικώς με τον πληθυσμό της αθήνας είναι κάτι ανάλογο σα να έπιασα το τζόκερ (πάλι ανάποδα το έκανα, καλύτερα να κέρδιζα το τζόκερ......., ή ..... για να σκεφτώ......., λές νάναι καλύτερα οι γνωριμίες?????? θα δείξει, ίσως και νάναι).

Εδώ μπαίνει και ένα ακόμα σημείο, όπως λέει και ο λαός "όποιος κάηκε στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι". Σε απλά ελληνικά και με την προϋπόθεση ότι τίθεται τέτοιο θέμα (!!!!!!!) πάλι ξεκινάω τελευταίος απο την poll potision. Έχει καταντήσει γραφικό το θέμα, αλλά πλέον το έχω συνηθίσει. Τεςπα.

Τα σεπόλια δηλαδή είναι η αφετηρία για τις μεγάλες "εντυπώσεις" της ζωής ή το σημείο όπου στρίβουμε (κατά το γυναικείο πληθυσμό) στη γωνία γιατί έχει μόνο πρώην και κανέναν νύν? Μάλλον μόνο σε σειρές (βλέπε "εραστής δυτικών προαστίων") υπάρχει αίσιο τέλος, στην πραγματκότητα το τέλος τραβάει απο την άλλη πλευρά.

Φυσικά το κομβικό σημείο είναι το πως και το γιατί γίνανε πρώην, φταίγανε και οι 7 σεπολιώτες, ήταν συμβιβαστική η κατάληξη ή κάτι άλλο? Μόνο για μία ξέρω μες στις άκρες, αλλά μικρό το δείγμα για να το σχολιάσω. Αλλά και τι να ρωτήσεις? καταρχήν δεν μου αρέσει να κάνω τέτοιες ερωτήσεις και κατα δεύτερον πάντα το νόμισμα έχει δύο πλευρές, φάυλος κύκλος εδώ δεν βγάζεις άκρη.

Εντυπωσιακό πάντως, εάν τύχει και γνωρίσω και όγδοη τότε δεν θα αντέξω και θα ρωτήσω έτσι για το γαμώτο.

Οπότε κοριτσόπουλα ο roupis σας συμβουλεύει: μακριά απο τα σεπόλια γιατί όπως βλέπετε όλοι γίνονται πρώην, είναι ασύμφορο. Αυτό πάντα απο τη γωνία που κοιτάμε εμείς προς τ σεπόλια, γιατί αν μπούμε στην άλλη πλευρά των σεπολιωτών και κοιτάμε των κόσμο, η οπτική γωνία είναι άκρως αντίθετη.

Πρέπει όμως να αναγνωρίσω στα παλικάρια μας ότι οι επιλογές τους ήτανε εξαιρετικές. Και οι 7 είναι υπέροχες, 2 απο αυτές κρατάνε την κορυφή με ελάχιστη διαφορά απο τις υπόλοιπες (προσωπική πάντα άποψη). Και εάν έρπεπε να διαλέξω μια απο τις δύο θα διάλεγα ....... αααα πολλά θέλετε και όλα έτοιμα στο πιάτο, δεν λέει. Πάντως έχουμε γούστο για τα ωραία πράγματα, μας το αναγνωρίζω.

Sepolia city για πολλούς και διαφόρους λόγους και ο κυριότερος για να γνωρίζω εγώ τις γυναίκες που θα έχουνε πρώην στα σεπόλια.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

2007-01-01T17:12:00.000+02:00

Μπήκε λοιπόν και το 2007, για να δούμε τι έχει να μας φέρει. Ελπίζω να είναι καλύτερο απο το 2006 για όλους και σε όλους τους τομείς.

Για μένα άρχισε καλά΄, σύμφωνα με το έθιμο πάντα γιατί πέτυχα (μετά απο πολλά χρόνια) το φλουρί. Ήταν και το πρώτο δώρο για την ονομαστική μου εορτή.

Ελπίζω να συνεχιστεί έτσι για τις υπόλοιπες 300 τόσες μέρες (το άλλο με τον τοτό το ξέρετε?)

Τες πα, χρόνια πολλά σε όλους τους εορταζόμενους (και εμού του ιδίου)

Καλή χρονιά σε όλους σας και ότι επιθυμήτε να το πάθετε

Ότι καλύτερο για το 2007

Καλές γιορτές & Χρόνια σας πολλά

2006-12-23T09:29:00.000+02:00

Σε 2 ωρίτσες αναχωρώ για βόρειο Ελλάδα. Εκεί θα περάσουμε τα χριστούγεννα και ελπίζω να είναι καλή επιλογή.

Σε λίγες μέρες θα επανέλθω για πρωτοχρονιά στας Αθήνας. Ελπίζω να έιναι και αυτή η επιλογή σωστή.

Να περάσετε όλοι σας υπέροχα τις γιορτές, χαρά αγάπη ευτυχία γέλιο δίπλα σας τις μέρες αυτές και όχι μόνο. Να φάτε να πιείτε να χορέψετε να γλεντήσετε να αγαπήσετε και να αγαπηθήτε

Ότι σας στεναχώρησε να το αφήσετε πίσω σας και να δείτε αυτό που σας δίνει χαρά και ευτυχία (συνήθως είναι δίπλα μας, μην το ψάχνετε πολύ μακριά)

Χρόνια πολλά στους εορταζόμενους και καλές χαρούμενες ευχές για όλον τον κόσμο

9 μέρες μετά

2006-12-19T10:07:00.000+02:00

Και έτσι απλά χωρίς να το καταλάβω πέρασαν 9 μέρες απο τις εξετάσεις. Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα ότι δεν θα ξαναδιαβάσω για το δοαταπ, γιατί το διάβασμα δεν τελειώνει σχεδόν ποτέ με το επάγγελμα που διάλεξα.

Οι γιορτές θα είναι μια χαρά φέτος τουλάχιστον απο θέμα διάθεσης. Όσο για το πρακτικό κομμάτι των γιορτών ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγω μέχρι την παρασκευή για σαλλονίκη, εκεί θα περάσουμε τα χριστούγεννα. Μετά παίζει να γυρίσω αθήνα, να προχωρήσω ακόμα πιο βόρεια μέχρι σερβία για πρωτοχρονιά, αλλά ακό μα δεν το έχω σκεφτεί.

Και δεν το βλέπω να το αναλύω, απλά θα πάρω και διαβατήριο μαζί μου και όπως κάτσει η δουλειά

Έτσι το έχω ανάγκη να γίνει, να μην σκέφτομαι το τι πρέπει να γίνει και το πώς θα γίνει, απλά αν μούρθει να το κάνω. Φυσικά με πιέζει ο χρόνος και θα πρέπει να γυρίσω για να ετοιμάσω τα χαρτιά για ειδικότητα, για άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, για ιατρικό σύλλογο και για αγροτικό (που μεταξύ μας χλωμό το βλέπω να πηγαίνω).

Το τι χαρτούρα χρειάζεται καλύτερα να μην το σχολιάσω, αυτό το έρμο το πτυχίο πόσες φορές έχει μεταφραστεί είναι απίστευτο, ούτε φειγ φολάν να ήθελα να το κάνω και να το μοίραζα στο σύνταγμα, τεςπα

Άσε που θα πρέπει μια ολόκληρη μέρα να κλείσω ένα ΚΕΠ για προσωπική χρήση, εκτός του ότι θέλουν τα απίστευτα πιστοποιητικά πρέπει να τα έχω και χ4.

Τη βλέπω τη δουλειά, θα πάω καμιά μέρα με γλυκά και ουίσκια θα κλείσουμε το ΚΕΠ και όλη μέρα θα δουλεύουν για μένα, το μεσημέρι θα παραγγείλουμε πίτσες, κατα προτίμηση απο πίτσα hut για να τσιμπήσουμε και καμιά σουπιέρα και το απόγευμα θα τους παραγγείλω και γλυκάκια, αλλιώς βλέπω να με διώχνουν με τις κλωτσιές (χριστουγεννιάτικα πάλι θα αρχίσω τα μπινελίκια).

Τι σχεδιάκια έχετε κάνει για τις γιορτές σας?

Ρίξτε καμιά καλή ιδέα μπας και το κάνω και εγώ, μαζί με όλα τα άλλα.

Τελείωσε το ......δέλο

2006-12-11T08:46:00.000+02:00

Ένα απο τα πλέον χαρούμενα πρωϊνά της ζωής μου.

Στις 7:30 καταφτάνει sms, πιάνω το κινητό και βλέπω αποστολέα. Ο ψηλός, στέλνει τις ευχές του για τις επιτυχημένες εξετάσεις.

Σηκώνομαι γρήγορα, σε χρόνο ντε-τε, έχω φτιάξει καφέ, ανοίξει το "μωρό", σύνδεση στο νετ με το site του δοατάπ και ανοίγω τη λίστα με τους επιτυχώντες, κατεβαίνω γρήγορα στο "σήγμα" και βλέπω το ονομά μου.

Απίστευτη ανακούφιση, αυτό και μόνο. Κανένα άλλο συναίσθημα, αλλά και μόνο η ανακούφιση αυτή δεν περιγράφεται με λόγια.

Τελείωσα με το μπουρδέλο, έγινε παρελθόν και αυτό.

Ας ελπίσουμε ότι πλέον θα ανοίξει λίγο ο δρόμος και για μας.

Όλα θα γίνουν απο δώ και πέρα, θα την βρώ την άκρη.

Το σημαντικό είναι ότι τελείωσα με τις εξετάσεις, και επιτέλους μια φορά καλές γιορτές και για μάς.

Συγχαρητήρια και στα παιδιά που περάσανε το σάββατο και την κυριακή. Καλό κουράγιο σε όποιους δεν τελειώσανε.

Σάββατο λοιπόν

2006-12-09T10:53:00.000+02:00

Σάββατο σήμερα, οπότε για να δούμε τι έχει το πρόγραμμα. Το ρίξαμε λίγο έξω με τον ύπνο, σηκώθηκα αργά αργά λίγο πρίν τις 10. Κατεύθυνση κουζίνα για καφέ και αμέσως στο μπάνιο και τα κλασσικά πρωϊνά.

Ετοιμάζω τον καφέ, μπαίνω στην μπλογκόσφαιρα και διαβάζω τα διάφορα νέα, κάποια τηλεφωνήματα και καρφί στο ψιλικατζίδικο για εφημερίδα, αθλητική το σάββατο, πολιτική μόνο την κυριακή.

Διαβάζω τα διάφορα, και μετά προχωράει η μέρα όπως κάθε σάββατο. Περίεργο όμως, γιατί είναι όλα όπως κάθε άλλο σάββατο? Θα έπρεπε να υπάρχει κάτι διαφορετικό ξεχωριστό? Κάνω ένα flash-back και τότε το θυμάμαι, ρε σείς αύριο έχω εξετάσεις.

Ψάχνω απο εδώ, ψάχνω απο εκεί, αλλά τίποτα. Ούτε ένα μικρό δείγμα αγχους, περίεργο. Το ξανακοιτάω καλύτερα το θέμα, μια δόση ανησυχίας, κάτι λίγο απο υπερένταση, καμιά φλασιά υπαρξιακού χαρακτήρα......, τίποτα.

Κάτι δεν πάει καλά, ρίχνω μια ματιά στο ημερολόγιο μπας και έχω κάνει λάθος στην ημερομηνία, μήπως πέρασαν οι εξετάσεις ΄είναι το άλλο σαββατοκύριακο, μπα 9 δεκέμβρη σήμερα, άρα καλά θυμάμαι, όντως αύριο έχω εξετάσεις.

Κάτσε ρε φίλε να το πιάσουμε καλά το θέμα. Μέχρι χτές θυμάμαι κάποια ανησυχία να υπάρχει, σήμερα τίποτα και αύριο θα είμαι σαν τουρίστας. Κλασικό το θέμα, πάντα η ίδια αντιμετώπιση για τις εξετάσεις.

Αύριο θα εμφανιστώ σαν να θέλω να συμπαρασταθώ σε κάποιον φίλο-η, λές και εγώ δεν θα συμμετάσχω στις εξετάσεις, μιλάμε για βλακεία πολλών καρατίων. Αλλά καλύτερα πιστεύω έτσι, άλλωστε ότι ήταν να κάνω το έκανα και με το παραπάνω, γιατί λοιπόν να αγχώνομαι?

Πάμε αύριο με το ηθικό ακμαιότατον (κατάλοιπα του στρατού αυτά), να γράψουμε ότι ξέρουμε και ελπίζουμε για το καλύτερο.

Τις καλύτερες ευχές μου για τα παιδιά που γράφουν σήμερα και ιδιαίτερα για τον ψηλό.

Ελπίζω και εύχομαι το επόμενο ποστάκι να είναι απο τα καλύτερα που θα έχω γράψει μέχρι τώρα, παίζει πάντα και το ενδεχόμενο να είναι καταστροφικό, αλλά θα το παλέψουμε για το πρώτο.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους σας.

4 και σήμερα

2006-12-05T09:51:00.000+02:00

4 και σήμερα, και μετά "ξυρίζουν το γαμπρό". Όχι δεν παντρεύομαι, δεν παίζει κάτι τέτοιο. Δύσκολα να βρεθεί γυναίκα να με αντέξει, απλά την κυριακή είναι οι εξετάσεις.

Έφτασε δηλ ο καιρός να δούμε εάν θα μαζέψουμε τους καρπούς της σοδειάς ή θα πέσει κανα χαλάζι και θα τον πιούμε?

Το σάββατο προηγούνται κάποιοι άλλοι, τους εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία. Την κυριακή παίρνουμε εμείς την σκυτάλη και ο θεός βοηθός.

Δεν υπάρχει άγχος & πίεση, πάντα το είχα αυτό. Μόλις όμως βγώ απο τις εξετάσεις θα φαίνομαι σαν μαστουρωμένος, με φοβερό πονοκέφαλο, αλλού θα πατάω και αλλού θα βρίσκομαι. Προφανώς τότε βγαίνει όλη η πίεση που συγκρατώ τόσο καιρό ώστε να είμαι ήρεμος.

Ψηλέ κάνε κουμάντο το σάββατο, μη μασάς, με τσαμπουκά.

Προσοχή μεγάλη

2006-12-03T00:24:00.000+02:00

Λοιπόν παλληκάρια, προσοχή μεγάλη γιατί βλέπετε τι γίνεται!!!!!!!!!!!!!!

Ιδιαιτερη προσοχή και παρατηρητικότητα (όσο γίνεται) γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι

Thanks στο galaxia, για τις φώτο

Συνεχίζουμε.......

2006-11-27T09:53:00.000+02:00

Συνεχίζω το διάβασμα, κάθε μέρα η ένταση μεγαλύτερη. Το άγχος μεγαλώνει, η ένταση κορυφώνεται. 2 εβδομάδες (κάτι λιγότερο) και τελειώνουμε. Ελπίζω με θετικό αποτέλεσμα και το παλέυω να είναι θετικό. Θα δείξει στις 11 δεκέμβρη, ή θα κάνουμε υπέροχες γιορτές με τον βραχνά να έχει γίνει παρελθόν, ή..........

Ο κουμπάρος έβαλε δορυφορικό Internet. Επιτέλους το κατάφερε μετά απο τόσους μήνες. Βάλαμε και τα προγραματάκια για PC to PC συνομιλία, αλλά μας την έκανε ο κουμπάρος στην στροφή. Το να μιλάς και να τον ακούς να μετράει το μεγαμπαιτ δεν είναι και ότι καλύτερο.
Βάλε Flat σύνδεση κουμπάρε, δεν γίνεται αλλιώς. 500 μεγαμπάιτ τι να σου κάνουνε?????
Φυσικά και δεν φτάνουνε ούτε για πρωϊνό, και ήτανε αναπόφευκτο να χαθεί ο κουμπάρος. Σήμερα έχει και τις εξετάσεις για άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, ελπίζω να μην τον ταλαιπωρήσουν αρκετά.

Για σένα "παντρεμένε" τι να πώ? Νόμιζες ότι σε ξέχασα εεεεε!!!!!.

Δεν νομίζω, θα στα "χώσω" και σένα. Παντρέψου & παντρέψου για να ζήσεις καλά και όλα τα σχετικά. Το ότι βρήκες εσύ γυναικάκι σένιο και πρώτο και μπορείς να συνεννοηθείς, νομίζεις ότι είναι το πιο εύκολο πράγμα στο κόσμο. Δεν στα είπανε καλά "παντρεμένε".

Ίσως να έχω το κοκαλάκι της νυχτερίδας και να βρίσκω πάντα τα "περίεργα", ίσως να έχω και τη βλακεία και να αφήνω χωρίς λόγο κάτι που αξίζει περισσότερο, ίσως να φταίει και η ηλικία (όσο μεγαλώνουμε γινόμαστε και πιο παράξενοι), αλλά αν βρώ νορμάλ άνθρωπο να μπορώ να πώ 2-3 λέξεις χωρίς πολύ κόπο, θα κάνω πάρτυ.

Άντε ετοιμάσου σε καμιά δεκαριά χρόνια να κάνεις κανα καλό προξενιό, έτσι την βλέπω την δουλειά, αλλιώς δεν έχει προκοπή.

Πότε θα πάμε να πάρουμε το παιχνιδάκι? Άντε κάνε το καινούριο σύστημα και να το εγκαινιάσεις με το παιχνιδάκι.

Την γυναίκα την βολέψαμε όπως έμαθα με το θέμα, για κάτι τέτοια δεν υπάρχει πρόβλημα. Σε όλα τα άλλα "κολλάει η αγελάδα" και σπινιάρει.

Ψηλέ που είσαι χαμένος? Κάποτε που ήσουνα αρκετά πιο μακριά, είχαμε καλύτερη επικοινωνία. Άντε κάνε προκοπή και στις 11 δεκέμβρη να κεράσεις........
Δεν πιστεύω να σε τρέχουνε πολύ, ή απο συνήθεια να τρέχεις μόνος σου και να νομίζεις ότι σε τρέχουνε, πάν μέτρον άριστον φίλε, μην το ξεχνάς ποτέ.

Για τους άλλους τους "κανίβαλους" τι να πώ!?!?!?!?!?

Ένας στην καβάλα & ο άλλος στην φλώρινα, άντε να περάσουν οι εξετάσεις και να οργανώσουμε κανα meeting πρίν τις γιορτές. Καιρό έχουμε να τα πούμε απο κοντά.

Καλά να περνάτε όλοι σας, και φυσικά αρχίστε τιε προετοιμασίες για τις γιορτές. Δεντράκια, στόλισμα, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, δώρα για τους φίλους & γνωστούς (και όχι μόνο).

Ταχω παίξει..........

2006-11-19T21:36:00.000+02:00

Νιώθω απίστευτα, δεν μπορώ να το περιγράψω μάλλον να το φυλακίσω σε μια και μόνο λέξη. Νιώθω το κεφάλι μου να ζυγίζει κάτι περισσότερο απο όλο το υπόλοιπο το σώμα μου, και μέσα στο κρανίο πολλαπλά μικροσκοπικά ζωύφια να κάνουν πάρτυ , ένα συνεχόμενο βουητό υπάρχει στα αυτιά μου, τα μάτια μου έχουν γίνει σαν χαραμάδες , τσούζουνε, πονάνε και η φιγούρα μιας γριούλας να είναι συνεχώς μπροστά τους.

Η γριούλα κακόμοιρη και ανήμπορη αλλά παρόλα αυτά να μου γελάει συνεχώς και να με κοροϊδεύει (πρέπει να αλλάξω τα ληγμένα, αυτά με χαλάνε πολύ).

Ο κώλος μου πρησμένος, με δυσκολία κάθομαι στην καρέκλα, τα πόδια μου πιασμένα απο τις πολλές ώρες καθισιού.

Προσπαθώ να γράψω κάτι στο blog και μπροστά μου περνάνε λέξεις: ουρική αρθρίτιδα, αλλά η οποία δεν έχει καμία σχέση με τα ούρα, σύνδρομο Felty, kawasaki (όχι η μηχανή, αυτή είναι αρρώστια), σύνδρομο αδαμαντίδη - behcet, σύνδρομο sjogren, κοκκιωμάτωση wegener, αγγειτίδα Churg-Strauss, σύνδρομο Goodpasture, νόσος crohn, νόσος conn, σύνδρομο ARDS.......... και πάει λέγοντας.

Αν δε κάνω καμιά στραβή και φλασάρω για κάνα φάρμακο (μοξιφλοξασίνη, κεφτριαξόνη, αμικασίνη, μεροπενέμη, σιπροφλοξασινη, ερυθρομυκίνη, πενικιλίνη, β-λακτάνες, κεφαλοσπορίνες, αντιφυματικά, κορτικοειδή, κορτικοστεροειδή, μη αντιφλεγμονώδη κορτικοστεροειδή, βρογχοδιαστολικά.........) ή κανα μικροοργανισμό (ασπέργιλος Fumigatus, ασκαρίδες, φιλάρια, στρεπτόκοκκος, σταφυλόκοκκος, legionella pneumophila, haemophilus influenzae, pseudomonas aeruginosa, mycoplasma pneymoniae.......) τότε σίγουρα θα κάψω φλάτζα.

Ελπίζω να την βγάλω καθαρή τις επόμενες δύο εβδομάδες μέχρι τις εξετάσεις και να μην αφήσω τα κοκαλάκια μου, στο άνθος της ηλικίας μου (ναι, ναι, γιατί γελάς??????? φυσικά και άνθος....)

Ρε πούστη μου δεν μπορώ να βλέπω καλά το μόνιτορ, αυτή η γριούλα είναι ακόμα μπροστά μου και έχει γαμηθεί στα γέλια... (πέρασα μου φαίνεται στο δεύτερο στάδιο, μόλις μπώ στο τρίτο θα με ψάχνουν να μου κάνουν δώρο εκείνο το γαμάτο πουκαμισάκι, το άσπρο ντε, που δένει σταυρωτά τα χέρια πίσω στην πλάτη..............., μαζί με τσάμπα διακοπές.........

Με χάνεται φίλοι συμblogκίτες, δεν βλέπω να κρατάω 20 μέρες ακόμα..................................

Εδώ είμαι

2006-11-14T10:25:00.000+02:00

Μετά από 2 εβδομάδες περίπου αποχής από την Blogoσφαιρα, βρήκα καιρό να γράψω κάτι. Έχω χάσει επεισόδια από τα ποστάκια σας αλλά θα επανορθώσω.

Δύσκολη εποχή, πλησιάζουν εξετάσεις και είμαι στην πίεση, πρέπει πάση θυσία να βρίσκομαι στους χαμογελαστούς την επομένη των εξετάσεων, αλλιώς θα ψάχνω για ταράτσα να βουτήξω. Όποιος ζεί σε ρετιρέ και αποτύχω στις εξετάσεις μπορεί να με καλέσει για καφέ, δεν θα αρνηθώ.
Καλά μην τα παίρνεται όλα τις μετρητής, πλάκα κάνω.

Ξέρω και κάποιους άλλους που διαβάζουν αυτή την εποχή, μερικοί ζορίζονται, άλλοι κλαίγονται (ναι ναι για σένα το λέω, μην απορείς), εύχομαι το καλύτερο για όλους.

Χτες πήγα να βγάλω καινούρια ταυτότητα, γινότανε ο μεγάλος χαμός. Αφού στην αρχή νόμιζα ότι κάτι τσάμπα μοιράζουνε και έχει τόσο κόσμο, αλλά μετά σκέφτομαι τι μπορεί τσάμπα να δίνουνε στο τμήμα? Φυσικά μεταβολή και έξω, σιγά μην περιμένω 2-3 ώρες για την ταυτότητα. Μεγάλη η χάρη τους.

Έχω κάποια περίεργα να σας γράψω, αλλά δεν έχω χρόνο τώρα. Θα επανέλθω με νέο ποστάκι. Τώρα πάμε για εφημερίδα και καπνό και μετά διάβασμα.

Ελπίζω να περνάτε καλύτερα και πιο χαλαρά από μένα όλοι σας

Διλήματα, τριλήματα & βάλε

2006-10-30T18:37:00.000+02:00

-Βέρα στο δεξί ή GTA San Adreas?

-Φαϊ ή δίαιτα

-Μπάνιο με ξύρισμα ή χωρίς?

-Βόλτα ή ιντερνετ?

-Βόλτα με φίλους? με γκόμενα? η σόλο?

-Ιντερνετ για chat, surfing & downloding, online game?

-Υπνο νωρίς (που τέτοια τύχη) για επιδερμίδα ή σάπισμα μπροστά στην TFT?

-Υπνο με κλειστή μπαλκονόπορτα & σεντόνι? Με κλειστή & κουβέρτα? Με ανοιχτή & σεντόνι? Με ανοιχτή & κουβέρτα?

-Διάβασμα ή ζουμπουλία?

-Ιντερνέτ, διάβασμα, ύπνος ή ζουμπουλία? (αρχίζει και μπλέκει το πράγμα)

-Διάβασμα παθολογίας? Περιοδικών? Στοιχηματικών εφημερίδων? Λογοτεχνία? Καταλόγων σχετικά με τις συλλογές μου?

Ας το κόψω καλύτερα εδώ γιατί θα γράφω όλο το βράδυ. Είναι απο εκείνες τις ημμέρες που τίποτα δεν μου αρέσει και όλα θέλω να τα κάνω (όχι δεν φταίνε τα ληγμένα).

Μάλλον θα περάσω το βράδυ να ψάχνω απαντήσεις, θα κουραστώ και θα αράξω στην ΤV κατά τις 1 να ψάχνω κάτι καλό μέχρι να κοιμηθώ.

Διαμόρφωση

2006-10-27T14:29:00.000+03:00

Έκανα κάποιες μικρές αλλαγές στο blog, ελπίζω να σας αρέσουν.

Ρίξτε καμιά καλή ιδέα, τι να βάλω ή να βγάλω ή να διαμορφώσω γενικώς στο blog, όχι ότι μπορώ να κάνω τα πάντα, αλλά θα το προσπαθήσω.

Ας πέσει καμιά καλή ιδέα και θα δούμε το πως θα την υλοποιήσουμε.

Αθάνατη Ελλαδάρα (2)

2006-10-25T19:05:00.000+03:00

Γεγονότα

2006-10-25T18:06:00.000+03:00

ΓΕΓΟΝΟΣ 1

Ήμουνα στο μετρό με κατεύθυνση ομόνοια, φτάνουμε και ανεβαίνω τις κυλιόμενες μαζί με αρκετό κόσμο (ως συνήθως). Στις δεύτερες κυλιόμενες βλέπω σχεδόν στην κορυφή μια ωραία κοπέλα με κάπως φαρδια φουστίτσα, σε εμάς που βρισκόμασταν στην αρχή της σκάλας μας έδιξε όλα της τα κάλη.

Καθώς την κοιτούσα παρατηρώ έναν τύπο να προσπαθεί να στριμωχτεί ανάμεσα στον κόσμο για να ανέβει γρήγορα, σκέφτομαι "καλά τόσο πολύ βιάζεται?". Φτάνει τελικά ο τύπος στην αρχή της σκάλας ακριβώς πίσω απο την κοπελιά, και βάζει το χέρι του κάτω απο τη φούστα της. Η κακομοίρα πανικοβλήθηκε, ήτανε δίπλα (όπως φάνηκε) και μια φίλη της, έβαλε μια απίστευτη κραυγή το κορίτσι, το κινητό που κρατούσε στο χέρι της, της φεύγει και πέφτει στην σκάλα, γυρίζει τον κοιτάει και αρχίζει το μπινελίκωμα, κανονικά και με το νόμο.

Ο τύπος δεν αντιδδράει σχεδόν καθόλου, ενώ στα μπινελίκια τον αρχίζει και η φίλη της. Η δεύτερη δε (η φίλη) σηκώνει την τσάντα της και αρχίζει να τον χτυπάει στο κεφάλι. Κάνει ένα σάλτο ο τύπος και φεύγει προς τα κάτω απο τις κανονικές σκάλες γιατί οι κυλιόμενες ήταν γεμάτες απο κόσμο, και αξαφανίζεται προς τη μεριά του ηλεκτρικού.

Η κοπέλλα να έχει πάθει σοκ, να κλαίει και να προσπαθούν γνωστοί και άγνωστοι να την ηρεμησουν, κάποιος σηκώνει το κινητό της και της το δίνει.

Εντύπωση μου έκανε ότι με όλο αυτό το χαμό (που ναι μεν κράτηση χρονικό ελάχιστα) δεν εμφανίστηκε κάποιος απο την security του μετρό. Γαμώ τα συστηματά τους και γαμώ και τις καμερές τους και όλα μαζί. Απάθεια σε όλο της το μεγαλειό, και μιλάμε για τον σταθμό ομονοίας που γίνεται ο μεγάλος χαμός απο κόσμο και ώρα αιχμής, γύρω στις 12:30 το μεσημέρι. Απίστευτο και όμως αληθινό.

ΓΕΓΟΝΟΣ 2

Αραχτός στην πολυθρόνα, κρατάω το βιβλίο και ξαναπερνάω (για πολλοστή φορά) τις ερωτήσεις των εξετάσεων. Ακούγεται κάτι περίεργο, απο το δρόμο, αδιευκρίνηστο. Δεν δίνω σημασία, σε λίγα δεύτερα παλι το ίδιο αλλά αρκετά κοντά. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι γινότανε, σηκώνομαι βγαίνω στο μπαλκόνι και ακούω μια πιτσιρίκα να τσιρίζει, αλλά να μην μπορεί να καταλάβει κανείς τι λέει, αλλά τα γεγονότα μας έδωσαν την εξήγηση.

Πρέπει να ήτανε γύρω στα 20-22, ψιλογεματούλα και στο χέρι κρατούσε το καλώδιο απο το hands free, η μια άκρη κατέληγε στα αυτιά της και η άλλη ....... άδεια, δεν κατέληγε κάπου. Μερικά μέτρα μπροστάτης, ένας πιτσιρικάς (άτυχος και βλαμένος που το έκανε στη γειτονιά μας) να τρέχει, με τις τσιρίδες της μικρής σε χρόνο ντέ-τέ, εχει μαζευτεί κόσμος στα μπαλκόνια και έχουν βγεί όλοι απο τα μαγαζιά και αρχίζουν να κυνηγάνε τον πιτσιρικά.

Οι των μπαλκονιών να δίνουν κατευθύνσεις για το που να πάνε οι μισοί να του κόψουν το δρόμο, οι νεότεροι που βρίσκονταν στο δρόμο, έτρεχαν σαν δαιμονισμένοι για ν ατον πιασουν και μετά τις συντονισμένες προσπάθειες των "μπαλκονάτων", ήταν θέμα δευτερολέπτων να τον τσακόσουν.

Η μικρή να έχει κάτσει κάτω απο το μπαλκόνι μου, να κλαίει και να συνεχίζει να τσιρίζει αλλά να μην μπορεί κανένας να καταλάβει τι λέει, αργότερα όταν "ηρέμησε" και μιλούσε "κανονικά" η φωνή της ήτανε ακόμα τσιριχτή, ήταν το φυσικό της και μέσα στον πανικό της έβγαινε ένας ακαθόριστος ήχος που δεν καταλάβαινε κανείς.

Ο πιτσιρικάς σύρθηκε μπροστά στη μικρή, αναγκασμένος ζήτησε συγνώμη, ημικρή δεν ήθελε να πάει στο τμήμα αλλά δεν τον αφήνανε και όσο τον κρατάγανε τόσο του ρίχνανε και καμιά στο κώλο, όχι σε εμφανή σημεία πρίν πάει στο τμήμα.

Τελικά η μικρή, δεν υπέκυψε και δεν θέλησε να πάει στο τμήμα, αντί αυτού σηκώνει σε μια στιγμή την τσάντα της και του σκάει μία στο πρόσωπο και ο πιτσιρικάς τα είδε όλα, είδε το χρηστό φαντάρο, τον πήρανε και τα αίματα με ένα σκίσημο στο μαγουλο.

Η πλάκα είναι ότι η τσάντα της μικρής ήτανε ανοιχτή και με το χτύπημα, τα μισά πράγματα πέσανε στο δρόμο, πράγματα όπως:
1 γουόκμαν
1 MP3 player
2 αρμαθιές κλειδιά, καμιά 40αριά κλειδιά στο σύνολο πάνω κάτω
άπειρα μπουκαλάκια σε διάφορα σχήματα και χρώματα, προφανώς καλλυντικά
2 φορτηστές κινητων
2 τεράστιες βούρτσες χτενίσματος
χιλιάδες κοκαλάκια για τα μαλιά, σε άπειρα σχήματα & χρώματα

Και ακόμα η τσαντα της ήτανε ψιλογεμάτη, οπότε φανταστείτε τι στραπάτσο έφαγε ο πιτσιρικάς (έλληνας, για τα πρακτικά) και του σκισε το μάγουλο.

Αθάνατη Ελλαδάρα

2006-10-17T09:32:00.000+03:00

Οι φωοτογραφίες έχουν φτάσει απο γερμανία, έκαναν το γύρο της ευρώπης δηλαδή.

Φάνη, ευχαριστώ για τις φωτογραφίες.

Funny pictures from net

2006-10-15T23:35:00.000+03:00

Κυριακή Εκλογών

2006-10-15T20:58:00.000+03:00

Εκλογές λοιπόν σήμερα, και σαν όλους τους άλλους πήγα να ρίξω και εγώ τον οβολό μου, λάθος αυτό πάει για το στοίχημα, πήγα να ρίξω την ψήφο μου.

Εκλογικό κέντρο το δημοτικό μου σχολείο, αναμνήσεις άπειρες καθώς περπατούσα τα στενά να φτάσω μέχρι το σχολείο. Φτάνοντας αρχίσανε οι καλημέρες και οι χαιρετούρες, ρε σείς ποιοί είναι αυτόι?

Το κάνουνε σε όλους ή με ξέρουνε και εγώ δεν έχω πάρει μυρουδιά ποιοί είναι? Τόσο πολύ μεγάλωσα και δεν θυμάμαι κανέναν τους? Περίεργα πράγματα!!!!!!

Στην είσοδο του σχολείο με πλησιάζει ένας μπάτσος, και μουλέει με ένα αυστηρό ύφος "την ταυτότητά σας κύριε", γυρίζω κοιτάζω και μια γνωστή φάτσα με κοιτάει με την μπατσοστολή...., μπα δεν μπορεί να είναι....., βάζει τα γέλια και αγκαλιαζόμαστε, φωνάζει και μερικά ακόμα ονόματα, διάφορα άτομα καταφτάνουν απο τους 4 ορίζοντες.......

Ένα μεγάλο κομμάτι της τρελοπαρέας του δημοτικού ήτανε εκεί, εντελώς αλαγμένοι, άλλοι προς το καλύτερο και άλλοι προς το χειρότερο, το στύλ πάντως του κότζακ επικρατούσε ανάμεσα στους αρσενικούς, ένιωθα σαν τη μύγα μέσα στο γάλα με το μαλλί.

Αρχίσαμε να αναπολούμε παλιές καλές στιγμές, πρώτη φορά που με στέλνανε εκεί για την ψήφο όπως και άλλους και τα έφερε η τύχη και συναντηθήκαμε μετά απο ........ 25 χρόνια πάνω κάτω. Είχαμε γράψει ιστορία απίστευτη, απο τα 35 παιδιά της πρώτης δημοτικού, τα 18 ήμασταν μαζί μέχρι την και την τρίτη λυκείου. Απίστευτο και όμως αληθινό, μετά όμως ψιλοχαθήκαμε, άλλοι για σπουδές ανα την Ελλάδα, κάποιοι στο εξωτερικό, άλλοι παντεύτηκαν....., τα κλασικά.

Η χαρά μας μεγάλη, ακόμα και στις εφορευτικές επιτροπές υπήρχαν άτομα που ήμασταν μαζί τότε στο ίδιο δημοτικό. Μετά την ψηφοφορία περιμέναμε μήπως εμφανιστεί και κάποιος ακόμα και πάμε για καφέ όλοι μαζί, καμιά 25 άτομα, έγινε το έλα να δείς, πολύ γέλιο.

Ο καθένα ςτους έιχε κάνει την όποια πορεία του στην ζωή, για άλλους επιτυχημένη για άλλους να το παλεύουν ακόμα αλλά είχανε όλοι ένα κοινό χαρακτηριστικό: οικογενειάρχες άνθρωποι. Εκτός απο έναν φυσικά και τα πειράγματα επι του θέματος τα ένιωσα αρκετά καλά, άσε δε για προξενιά δεν το συζητάω, απο φίλες, ξαδέρφες, ανηψιές και ότι άλλο φανταστήτε, τα πάντα είχε ο μπαχτσές

Χωρίσαμε με την υπόσχεση να μην περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να ξαναβρεθούμε πάλι όλοι μαζί.

Ας το ελπίσουμε

Γυναίκες & BB

2006-10-15T00:45:00.000+03:00

Δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο, απλά γιατί θεωρώ ότι είναι άσκοπο. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό που βλέπω και σε καμία περίπτωση τα πλάσματα αυτά δεν θυμήζουν γυναίκες.

Κάποια άλλη γνώμη μήπως?

Η ιδιαιτέρα

2006-10-10T20:26:00.000+03:00

Σήμερα λοιπόν είχα πάει για κάποιο interview, το δεύτερο στην ίδια εταιρία. Με το που μπαίνω η γραματέας με καλωσορίζει και με προτρέπει ν ακαθήσω. Μου εξηγεί ότι θα καθυστερήσει η όλη διαδικασία κανα μισάωρο, μου φέρνει και ένα ποτήρι νερό και γυρίζει στη δουλειά της.

Στην επόμενη μισή ώρα περίπου που την παρακολουθούσα, κατάλαβα πόσο πολύ κουράζεται το κορίτσι, σφύχτηκε η καρδιά μου, πραγματικά την λυπήθηκα. Απίστευτο να δουλεύει τόσο σκληρά και προφανώς με κάποιο μικρό μισθό. Απογοήτευση και θλίψη μεγάλη ένιωθα όσο την παρακολουθόυσα να σκοτώνεται στην δουλειά.

Σε κάποια στιγμή την βλέπω να προσπαθεί να εκτυπώσει σελίδες απο κάποιο pdf αρχείο. Έβλεπα την κακομοίρα, να γράφει τον αριθμό των σελίδων, έναν έναν στον πίνακα της εκτύπωσης, τελικά δεν άντεξα και της εξήγησα ότι εάν είναι στη σειρά οι σελίδες μπορεί να γράψει το πρώτο, το δεύτερο και το τελευταίο νούμερο και να εκτυπωθούν όλες.

Απίστευτη η εκπληξή της που γίνεται ένα τέτοιο "μαγικό" !!!!!!!!!!!!!!!!

Προφανώς για να πιάσει την δουλειά αυτή θα έπρεπε να ξέρει απο υπολογιστές και χρήση απλών προγραμμάτων........, ψιλά γράμματα.

Χτυπάει το τηλέφωνο, μια φίλη της με την οποία ξεκινάει ένα απίστευτο "κοινωνικό σχόλιο" (κουτσομολιό στην δική μας γλώσσα). Έμαθα ποιός την την πέφτει, ποιόν θέλει αυτή, ποια χώρισε και φυσικά τον τρόπο που χώρισε και πολλά άλλα.

Ξαφνικά σταματά ο εκτυπωτής και ακούγεται ένας περίεργος θόρυθος. Τρομοκρατημένη αγήνει το τηλέφωνο και προσπαθεί να βρεί τι γίνεται, κοιτάει για χαρτί αλλά η κασε΄τα είναι πλήρης, αρχίζει να αλλάζει χρώματα και εκνευρίζεται, γυρίζει με κοιτάει και λέει:

"Άσε, δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με την τεχνολογία, όλο κάτι χαλάει και άντε να ξέρεις εσύ τι πήγε στραβά"

Χαμογελάω, της λέω να ανοίξει τον εκτυπωτή απο πίσω και να βγάλει το χαρτί που έχει κολλήσει και όλα θα είναι μια χαρά.
Περιτό να αναφε΄ρω ότι έπρεπε να της δείξω τι πρέπει να κάνει ακριβώς.

Αφού αποκαθηστά την βλάβη, ξαναπιάνει το τηλεφωνο και λέει στην φίλη της ότι είχε ένα μικρό προβληματάκι αλλά το διόρθωσε αμέσως!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?

Ξαφνικά ένα τεράστιο φιλί εμφανίζεται στην οθόνη, κλείνει το τηλέφωνο με την υπόσχεση ότι θα την πάρει σε λίγο και αρχίζει να επικοινωνέι μέσω msn.

Χτυπάει πάλι το τηλέφωνο, είναι η μητέρα της, της λέει ότι πνίγεται στην δουλειά και θα την πάρει αργότερα και συνεχίζει το chat...........

Μετά το msn, μερικά ακόμα τηλεφωνήματα, ανοίγει και το παιχνίδι "The Davinci secret", ξοδεύει λίγο χρόνο και εκεί ενώ συγρόνως ξαναμιλάει με κάποια άλλη κολλητή στο τηλέφωνο, σε κάποια στιγμή.........πλήρη ησυχία!!!!!!!!
Δεν κάνει τίποτα, γυρίζει με κοιτάει και μου λέει:

"Πολύ δουλειά έπεσε σήμερα, θα με εξοντώσουνε..........."

Μέχρι την ώρα που μπήκα για το interview γελούσα, ακόμα και μετά απο ώρες που το θυμόμουνα.

Το κακόμοιρο το κορίτσι, ΚΡΙΜΑ

Η προσωπική μου άποψη

2006-10-09T11:24:00.000+03:00

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους. Περίεργο Σ/Κ αυτό που έφυγε, κάτι η βροχή που δημιούργησε άπειρες ιστοριούλες, κάτι η καταστροφή στη χαλκιδική, κάτι περίεργα που άκουσα απο διάφορους κάνανε ένα ας το πώ "περίεργο" διήμερο.

Για αυτήν την έρμη την χαλκιδική, τι να πώ? Το καλοκαίρι καίγεται και το χειμώνα πνίγεται. Κρίμα γιατί είναι ένα ωραίο μέρος. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα παράλια αλλά κσι στην ενδοχώρα, την οποοία ξέρω αρκετά καλά. Έχω πάει άπειρες φορές και πολλά μέρη τα ξέρω καλύτερα απο την γειτονιά μου. Κριμα

Εκτός απο τις βροχές και τις πλημύρες, άκουσα και κάτι άλλα περίεργα. Δεν θέλω να επεκταθώ αναλυτικά τι ποιός και πως αλλά ένα έχω να πώ. Και σε αυτό είμαι κάθετος.

Αν ανάμεσα σε 2 άτομα δημιουργεί μια "παρεξήγηση" ας πούμε, τότε εάν θέλουνα και οι δύο πλευρές γίνεται παρελθόν σε χρόνο ντε-τε.

Αν τα αίτια είναι βαθύτερα τότε, μόνο ανάλυση, λόγια στα λόγια, εγωισμός και αποτέλεσμα που το ξέρουν και τα μικρά παιδιά.

"Όποιος δεν θέλει να ζημώσει 10 μέρες κοσκινίζει"

Απλά και εδώ ΚΡΙΜΑ.

ΚΡΙΜΑ και για κάτι όμορφα κοριτσόπουλα που δεν τα προσέχουν όσο πρέπει και γίνανε μούσκεμα, αν και αυτό έχι και τα καλά του. Λίγη βραχνάδα στη φωνή, δημιουργεί άλλο "κλίμα"...... απο το συνηθισμένο.

Σε γενικές γραμμές περίεργο Σ/Κ, με πολλά γεγονότα.

Blogger beta

2006-10-06T22:41:00.000+03:00

Μετακομίσαμε και το blog στον καινούριο server του google. Δεν το έχω ψάξει ακόμα να δώ τι καινούριο υπάρχει, θ αγίνει εν καιρό και αυτό.

Η μετάβαση πάντως δεν ήταν και η ομαλότατη που θα μπορούσε να γίνει. Κάποια σημεία στο template εμφανίστηκαν με ιερογλυφικά με αποτέλεσμα να έχω το ίδιο αποτέλεσμα και στο blog. Ευτυχώς δεν χρειάστηκε αρκετή ώρα για να διορθώσω, και να επανέλθει σε φυσιολογική μορφή.

Πάντως δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις, η μετάβαση. Με μια πρώτη ματιά δεν είδα κάτι φοβερό σε δυνατότητες, ίσως να κάνω και λάθος αφού δεν το έψαξα όσο πρέπει.

Μια ματια πάντως και σε άλλες γειτονιές, δεν θα είναι άσχημη. Να δούμε τι προσφέρουν και αυτοί ρε αδερφέ.

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα πολύ περισσότερα απο το google, που για τώρα τουλάχιστον δεν φαίνονται. ϊσως να φταίει ότι είναι ακόμη στην περαματική Beta έκδοση και με τον καιρό, θα συμβούν πολλά και καλά.

Το ελπίζω και το εύχομαι

Γιατρέ μου τι έχει?

2006-10-06T11:16:00.000+03:00

Μετά απο πολλές μέρες, ανέβηκα στο γραφείο του κολλητού. Δικαστικός επιμελητής, μεγαλώσαμε μαζί και έχουμε άψογες σχέσεις με τον γιάννη. Συχνά πυκνά, όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τους Η/Υ με φωνάζουν και το διορθώνουμε. Χρόνια η ιστορία αυτή.

Τον αύγουστο μετακόμισε σε μεγαλύτερο χώρο, με άλλους συναδέλφους. Σύνολο 7 επιμελητές στον ίδιο χώρο, ο καθένας το χώρο του και το γραφείο του. Τους 5 τους ήξερα, τους 2 τους γνώρισα χτές.

Μετά την είσοδο υπάρχει ένας μεγάλος χώρος όπου υπάρχει η γραμματεία, ο καθένας έχει τη δικιά του ιδιαιτέρα και εκεί τοποθέτησαν ένα Η/Υ όπου τους ζόριζε γιατί δεν δούλευε όπως έπρεπε. Εκεί έπρεπε να δράσω εγώ. Τις 4 απο τις ιδιαιτέρες τις ήξερα.

Φτάνω στο γραφείο και μετά τις χαιρετούρες, πάμε να δούμε το εργαλείο. Ήμουνα με τον γιάννη και τα άλλα παιδια δεν τα είχα δεί ακόμα. Όποιος απο αυτούς έμπαινε ή έβγαινε, με χαιρετούσε με την ατάκα:

"Γιατρέ καλημέρα, τί έχει το εργαλείο?"

Φυσικά το γιατρέ πήγαινε στο πτυχίο, αλλά η μία απο τις ιδιαιτέρες που δεν με ήξερε το έπιασε διαφορετικά, ότι και καλά είμαι ο γιατρός για τους Η/Υ.

Αδού το φτιάχνουμε το εργαλείο, έρχεται ο δημήτρης και λέει την ίδια ατάκα

"Γιατρέ τι κάνουμε? Έτοιμο το εργαλείο? Έλα μετά στο γραφείο, κερνάω φραπεδάκι και να σε ρωτήσω γιατρέ κάτι για τον θυρεοειδή που δεν καταλαβαίνω."

"Παράγγειλε καφέ και έρχομαι"

Εκείνη τη στιγμή, πετάγεται η μικρή και λέει:

"Σιγά ρε δημητρη μην ρωτήσεις τον τεχνικό των Η/Υ για τον θυρεοειδή"

Περιτό να αναφέρω ότι όσοι ήτανε εκεί μέσα πέσανε στα γόνατα απο τα γέλια, άρχησε ένα φοβερό μεταδοτικό γέλιο που κράτησε αρκετά λεπτά και η μικρή να τους κοιτάει όλους και να μην καταλαβαίνει τι έγινε.

Σε κάποια στιγμή που κατάφερε ο γιάννης να σταματήσει τα γέλια, της λέει ότιόντως είμαι γιατρός και οι Η/Υ είναι το χόμπυ μου.

Αλλά η όλη φάση είχε φοβερό γέλιο

Σάββατο βράδυ

2006-10-01T00:35:00.000+03:00

Οι περισσότεροι θα περνάτε ωραία, σε διάφορα high ή μη στέκια της πόλης. Και καλά κάνετε, έτσι πρέπει. Εγώ μέσα, δεν είχα όρεξη για σουλάτσα σήμερα, μέσα. Αραχτός με το "μωρό" (Η/Υ), χωρίς να κάνω ιδιαίτερα πράγματα.

Στο μόνο που μπορώ να πώ σήμερα ότι ήταν χωρίς όρια ήτανε το φαϊ. Πολύ φαί σήμερα, δεν ξέρω γιατί μου έκατσε, έτσι αλλά δεν παραπονιέμαι. Είναι και αυτό μια απόλαυση για μερικούς.
αλλά τώρα ζορίζομαι με κάθε εισπνοή, βρήκα και καλά δικαιολογία ότι ένα ποτηράκι τσιπουρο θα βοηθήσει την χώνεψει. Είμαι στο δεύτερο και ακόμα ζορίζομαι, οπότε αυριο ρυζάκι ορφανό
και καμιά σαλάτα το βραδάκυ, αν θα είμαι σπίτι.

Αν και αύριο οργανώνεται νταλαβέρι, αλλά θα δείξει. Αν κάτσι θα είανι ωραία, θάχουμε γέλιο, δεν συμφωνείς πουρόγερε? Διαβάζεις, διαβάζεις συνέχεια, ένα comments δεν άφησες ποτέ, έτσι για το γαμώτο, δεν πειράζει, διάβαζε και σχολίαζε με τον ίδιο τρόπο όπως μέχρι τώρα.

Χτές άκουσα και μια βαρυσήμαντη δήλωση, ότι κάποιος δεν μπορεί να αντέξει 2 μέρες χωρίς να με ακούσει ή να με διαβάσει. Να το πιστέψω ή να κόψω λάσπη? Θα δείξει κατά πόσο είναι λόγια απλά ή έχουν έστω και μια μικρή δόση αλήθειας. Αν εξαφανιστεί 2 μέρες & δεν στείλει ούτε 1 sms (ας πούμε) τότε το είπε γιατί δεν εύρησκε κάτι άλλο, ή για την "σημαία". Ελπίζω να περνάς καλά όπου και να είσαι σήμερα και να αφήσεις το στίγμα σου όπως πάντα.

Γενικά πάντως άκουσα αρκετές τέτοιες δηλώσεις ή παρόμοιες τις προηγούμενες μέρες. Πολλά λόγια, λόγια για να λέγονται ή έχουν κάποια σημασία? Ρητορική η ερώτηση, δεν περιμένω φυσικά απάντηση, την ξέρω.

Μόλις μας μπήκε και ο οκτώμβριος, καλό μήνα σε όλους. Ελπίζω να γίνουν οι αλλαγές που επιθυμήτε οι περισσότεροι, μέσα στο μήνα.

Όσο για σένα, τι να πώ? Κάτι για να το καταλάβεις όπως πρέπει ή να το αφήσω φλού? Θα ήθελες τοφλού εάν ήξερες ότι πήγαινε σε σένα, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Ούτε εγώ φυσικά, αλλά τι θέμα είναι ποιός κινεί τον τροχό!!!!!
Εγώ η εσύ?

Τεςπα, σε περιμένω αύριο. Θέλω να δώ τι και πως, μη με απογοητεύεσεις και μετά απο δευτέρα προσπαθήσεις να τα μπαλώσεις, ξέρεις εσύ τώρα.
Και φυσικά μην αναρωτιέσαι για ποιόν τα γράφω, μόνο σε ένα άτομο κολλάνε.........

Την καληνύχτα μου σε όλους σας.

Εκλογές

2006-09-28T01:31:00.000+03:00

Λοιπόν διαβάστε αυτο το κείμενο, μέχρι τέλους και κάντε ότι λέει:

"
Στο κόμμα μας, πραγματοποιούμε αυτό που υποσχόμαστε.

Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι
δεν αγωνιζόμαστε  κατά της διαφθοράς.
Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας:
Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση για να πετύχουμε τους στόχους
μας.
Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως
οι μαφιόζοι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην κυβέρνηση όπως στο παρελθόν.
Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι
η κοινωνική δικαιοσύνη θα είναι ο κύριος σκοπός της διακυβέρνησής μας.
Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι που πιστεύουν πως
θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κυβερνά
με παλαιοπολιτικά τερτίπια.
Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα κάνουμε το παν ώστε
να τεθεί τέρμα  στις προνομιακές καταστάσεις και στην ευνοιοκρατία
δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση
να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά μας
Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και
να στερέψουν πλήρως οι οικονομικοί πόροι
θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου
θα έχετε καταλάβει ότι από δω και πέρα
είμαστε η «ΝΕ.ΠΟ», η «Νέα Πολιτική».
Διαβάστε τώρα από κάτω προς τα πάνω…. αρχίζοντας από την τελευταία γραμμή
και ανεβαίνοντας γραμμή-γραμμή ως την αρχή.

"

Φοβερή απάντηση...........ολα τα λεφτά

2006-09-27T11:57:00.000+03:00

Είναι η απάντηση κάποιου, στην ερωτηση εάν ο στοματικός έρωτας βοηθά στην μείωση της βραχνάδας της φωνής.

"Δεσποινίς Α., τα σέβη μου.

Άπτω της ευκαιρίας διαμέσω της ερωτήσεως σας για το φάρμακο
για να σας εξηγήσω ορισμένα σημεία.

Το κυριότερο είναι ότι η φωνή σας είναι μια χαρά. Δεν χρειάζεται
καμία θεραπεία και προσωπικώς θεωρω ότι ταιριάζει απόλυτα
με την φυσιογνωμία σας.

Παρόλα ταύτα εάν θεωρήται ότι χρειάζεται μία απλή θεραπέια
με σκοπό την μαλάκωση της χροιάς του τόνου της,
ευχαρίστως να σας βοηθήσω.

Το συγκεκριμένο φάρμακο είναι το πλέον κατάληλο για την περίσταση,
με απλή χρήση μπορεί να κάνει θαύματα.
Είναι κοινό και δεν θα χρειαστεί ιδιαιτερος κόπος γι ανα το αποκτήσετε,
θα πρέπει να προσέξετε μόνο να μην έχει περάσει
το χρονικό όριο δράση του και να μην είναι εκτεθημένο για πολύ καιρό ,
διότι τότε έχει χάσει τη δράση του, εξαιτίας της ακτινοβολίας του ήλιου
και των πολλαπλών χεριών που ήρθαν σε επαφή μαζί του, κυρίως
λόγω περιέργειας.

Η δοσολογία είναι απλή αλλά χρήζει ιδιαιτέρρας προσοχής,
αποκλειστικά 2 φορές την ημέρα πρωί - βράδυ.
Η περεταίρω χρήση του δημιουργεί εξάρτηση,
ενώ η αντίσστοιχη μειωμένη χρήση δεν φέρει τα επιθυμητά
αποτελέσματα. Οπότε να θυμάστε 2 φορές ημερησίως,
το πρωϊ πριν το πρωινό σας, και το βράδυ πριν τον ύπνο.
Το χρονικό διάστημα ανάμεσα στις 2 χρήσεις πρέπει να ξεπερνάει τις
12 ώρες.

Όσο δε για την τεχνική της λήψης του συγκεκριμένου σκευάσματος, είναι
και ααυτή ιδιαίτερα απλή αρκεί να γνωρίζεται ορισμένα σημαντικά σημεία.

Ο σκοπός δεν είναι απλά να βρεθεί στην στοματική κοιλότητα, αλλά να
ισχωρήσει σε βάθος, έως την βάση της γλώσσας, ώστε να δράσει στις φωνιτικές
χορδές Όταν τοποθετηθεί στο επιθυμητό βάθος, το καλύτερο θα ήτανε έως τον
φάρυγγα, το διατηρήται στο συγκεκριμένο σημείο για λίγα λεπτά,
συγχρόνως ενεργοποιείται τους μύες της στοματικής κοιλότητας
και την γλώσσα για ένα απλό πιπίλισμα, ώστε να μπορέσει να εξέλθει
η φαρμακευτική του ουσία, στο συγκεκριμένο βάθος.

Κατόπιν τούτου, διατηρήται την ουσία για μερικά δεύτερα στο
βάθος της στοματικής κοιλότητας, ώστε να μπορέσει να δράσει στις
φωνιτικές χορδές
και κατόπιν, μπορείται να το πτύσεται ή να ταο καταπιήται.

Είναι ακίνδυνο και καθόλα καθαρότατον αλλά αυτό εξαρτάται απο εσάς την
ιδίαν.

Ελπίζω να σας βοήθησα με τις πληροφορίες, για ότι ερωτήσεις σχετικά
με την απόκτησησ του σκευάσματος ή και την τεχνική της λήψης
μη διστάσεται να ζητήσετε την όποια βοήθεια.

Με μεγάλη μου χαρά θα σας βοηθήσω.

Με τιμή

Ιατρός

............."

Η πιο ηλίθια ερώτηση

2006-09-26T12:09:00.000+03:00

Κατά καιρούς έχω πάει σε αρκετές συνεντεύξεις, με κύριο σκοπό την πρόσληψη σε κάποια εταιρία. Όλη αυτή η διαδικασία έχει κάποιους κανόνες ας πούμε και για τον υποψήφιο αλλά και για την εταιρία.

Λογικό είναι, να θέλουν και εμφανίσημα άτομα, κοινωνικά, άτομα που δεν κολλάνε να αντιμετωπίσουν διάφορες κατάστασεις, με ευχέρια λόγου και όλα τα σχετικά.

Και είναι λογικό για να σκιαγραφήσουν την προσωπικότητα κάποιου να θέτουν διάφορες ερωτήσεις ώστε ανάλογα με την αντίδραση και την απάντηση να έχουν μια άποψη για το άτομο.

Δεκτό, μέχρι ενός σημείου (ας πούμε).

Αλλά αυτή η ηλίθια ερώτηση που την έχω ακούσει πάντα που πάω για κάποια συνέντευξη, σε τι αποσκοπεί?

"Με πόσα χρήματα για μισθό, θα ήσασταν ικανοποιημένος κ ..........?

Σε τι εξυπηρετεί η ερώτηση αυτή ποτέ δεν το κατάλαβα. Άποψη ερώτηση εάν είμαι 20 χρονών και ρωτάω για δουλειά σε κάποιο ξυλουργείο (ας πούμε), ή κάποιο περίπτερο. Εκεί που δεν μετράνε τα πτυχία, οι γνώσεις, η εμφάνιση.

Τι περιμένουν να ακούσουν? Ότι με 100 ευρώ θα κάνω και πάρτυ? Η να τους πω ότι για την εταιρία σας και τσάμπα θα δούλευα? Η λογική κσι σωστή απάντηση είναι μία:

Όσα περισσότερα τόσο καλύτερα.

Πρίν 2 χρόνια, σε συνέντευξη στην BIOFARM,, όταν ακούω την ηλίθια αυτή ερώτηση του απαντάω:

"Να έχω στα χαρτια ωράριο, 9-2 αλλά να έρχομαι όταν θέλω, να φεύγω όποτε θέλω, να μην δίνω λογαριασμό σε κανέναν, να μην έχω κανέναν πάνω απο το κεφάλι μου και στο τέλος του μήνα να παίρνω ένα ταληράκι (5.000 ευρώ) και να είναι όλοι ικανοποιημένοι"

Μα τι περίμενε να του πώ? Πραγματικά δεν έχω καταλάβει το σκοπό της ερώτησης αυτής. Χτές ήμουνα λίγο πιο "νορμάλ" και απαντάω:

"Όσα περισσότερα τόσο καλύτερα, δεν νομίζω να υπάρχει υπάλληλος να διαφωνεί με την άποψη αυτή, Παρόλα αυτά θεωρώ ότι η εταιρία σας είναι μια σοβαρή εταιρία που προσφέρει κοινωνικό έργο, οπότε είναι σε θέση να εκτιμήσει τις γνώσεις και τις υπηρεσίες που τις προσφέρει κάποιος επιστήμονας και να του προσφέρει τον αντίστοιχο μισθό"

Τόλεγα και απο μέσα μου γελούσα, μετά το μετάνιωσα. ¨επρεπε να πω την ατάκα που είχα πει και στην βιοφάρμ, αλλά έλα που υπάρχει και γνωστός στην μέση, αλλιώς δεν την γλύτωναν την ατάκα.

Τεςπα, δεν έχω καταλάβε το νόημα της ερώτησης αυτής και δεν νομίζω ότι θα το καταλάβω ποτέ.

Κυριακή πρωϊ......με τον πρώτο καφέ.

2006-09-24T10:37:00.000+03:00

Καλημέρα στα αλάνια της Blogόσφαιρας. Καιρό είχαμε να τα πούμε, μια εβδομάδα χωρίς τα δικά μου λόγια και χωρίς τις δικές σας εντυπώσεις. Διάφορα περίεργα έγιναν που πρέπει να σχολιαστούν, βρίσκω ευκαιρία πίνοντας τον πρώτο μου καφέ σήμερα να γράψω μερικά απο αυτά, χωρίς σειρά, σκόρπιες σκέψεις.

Για αρχή να καλωσορίσω το φιλαράκι που ανέβηκε για μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα. Ελπίζω όλα να του έρθουν πλέον βολικά, αν και εκει που βρήκε σπιτι δεν νοήται αθήνα αλλά τέλος πάντων. Υπάρχει και το μετρό, γιατί με αμάξι ίσως πιο γρήγορα να παώ χαλκίδα παρα εκεί. Όχι ότι έχω αμάξι αλλά λέμε τώρα. Αν είχα όμως????????

Να ρωτήσω κάτι τον γυναικείο πληθυσμό (και όχι μόνο). Πως το βλέπετε μια γυναίκα 33 ετών, να απολαυμάνει το sex, να της αρέσει, να το ζητάει σε καθημερινή βάση, αλλά να μην "βάζει τα χέρια της στην φωτιά?" Για άλλα μέρη του σωμάτος ούτε που το συζητώ. Και για να μην προτρέξετε σε διάφορες υποθέσεις, την τραβάει σεξουαλικά το ταίρι της, την ελκύει, θέλει σε καθημερινή βάση το sex αλλά ......... ασχολήται με τον άλλο στην απόσταση μόνο μεταξύ κρανίου και στήθους. Μέχρι εκεί, τίποτα άλλο. Άβυσσος η ψυχή των ανθρώπων.

Υπάρχει και μια ψυχή, αρκετά .....περίεργη, να το πώ παράξενη..... να το πώ, κάπως πάντως να το πώ. Έχει πολύ γέλιο, φυσικά συμφωνα με αυτά που λέει. Το τι ισχύει δεν μπορώ να τοο ξέρω, ούτε μπορώ να μπώ στο μυαλό του καθενός, πάντα τα σχόλια γίνονται σύμφωνα με τα λεγόμενα του καθενός.

Η συγκεκριμένη έχει βγεί απο μια σχέση πρίν λίγο διάστημα και της έχει κάτσει κάπως. Ζορίστηκε γενικώς, κάτι που εγώ δεν το καταλαβαίνω γιατί λέει ότι δεν υπήρχε επικοινωνία, αν λέιπει όμως το βασικό συστατικό τοτε δεν υφίσταται υγιής σχέση, άρα πρός τί το κόλλημα? Θα έλεγα καλύτερα που κατάφερε και την έκανε πρίν ζορίσουν τα πράγματα. Έχει πάντως πολύ γέλιο το συγκεκριμένο άτομο , προχτές μου λέει ότι έβαλε 2 κιλά, έφτασε τα 61, αλλά το γέλιο είναι ότι έβαλε 1 κιλό σε κάθε κωλομέρι. Πως κατάφερε και το μέτρησε τώρα αυτό δεν το κατάλαβα ακόμα.

Και φυσικά μετά την σχέση της ψιλοψάχνεται, και καλά κάνει. Είναι και μικρόυλα και είναι άκρως φυσιολογικό να ψάχνεται, παρόλο που πάντα την κυνηγάνε τουλάχιστον 5-6 άντρες σε μόνιμη βάση. Μάλλον ψάχνει κάτι ιδιαίτερο κάτι extreme θα έλεγα, το φάσμα των αντρών που την κυνηγάνε αρκετά μεγάλο. Περιλαμβάνει δικηγόρους, γιατρούς, αθλητές, ιδιωτικούς υπαλλήλους, επιχειρηματίες και αρκετούς άλλους. Αλλά αυτή εκεί βράχος.

Τι τους κάνεις τους άντρες Α. και τρέχουν πίσω σου? Λογικό είναι να έχει λάβει και πολλά ερωτικά γράμματα, sms, mail και τα σχετικά.

Διάβασα μερικά απο αυτά, εκεί έχασα πάσα ιδέα για το αντρικό φύλλο. Καλά κάνεις και τους δουλεύεις, τώρα το κατάλαβα, το τραβάει ο οργανισμός τους.

Ειδικά ο ένας, ανακάτεψε τόση ποίηση με απίστευτη φιλοσοφία που και το λεξικό του μπαμπινιώτη να έχεις δεν πρόκειται να καταλάβεις τι θέλει να μας διδάξει ο ποιητής. Τόση κουλτούρα για να γαμήσουμε?????????? Τι να σου απαντήσει έρμε το κορίτσι αφού δεν καταλαβαίνει τι της γράφεις? Αμφιβάλω αν κατάλαβες και σύ ο ίδιος τι έγραψες. Θάπρεπε να βάλω κομμάτια, αλλά ........ άστο καλύτερα.

Κάποιο δεύτερο που διάβασα, ο τύπος βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ρε φίλε αν σου αρέσει μια γυναίκα πές το, μην το παιδεύεις πολύ, αφήνεις τον καιρό να περνάει, σε βλέπει η άλλη σαν φίλο και μια ωραία πρωία της πετάς τον πύραυλο, ότι είσαι τρελλά ερωτευμένος μαζί της. Τι θέλεις τότε να σου πεί? Και συνεχίζεις να γράφεις ότι τα έχεις πάρει με τον εαυτό σου που δεν το είπες νωρίτερα.

Δείχνεις ότι είσαι ανεγκέφαλος, δείχνεις και ότι σε εκνευρίζει ότι είσαι ανεγκέφαλος. Αν δεν εκτιμάς εσύ την πάρτη σου, πως θέλεις να σε εκτιμήσει ο άλλος? Περίεργα πράγματα, δεν τα καταλαβαίνω. Εκτός και αν θεωρούν ότι το μελό ρίχνει τις γυναίκες, το μελό ίσως, η βλακεία του μελό δεν το νομίζω.

Απίστευτα πράγματα γίνονται στον κόσμο, έκανα μια μκρή αναφορά χωρίς να θέλω να επεκταθώ γιατί θα έλεγα πολλά.

Αφού βρίσκεις καλά κάνεις και τους δουλεύεις, εγώ μαζί σου είμαι. Μα τόση βλακεία να κυκλοφορεί στον κόσμο? Και μετά αναρωτιόνται μερικοί πως υπάρχουν κάποια άτομα που εξωτερικά δεν βλέπονται και κυκλοφορούν με απίστευτες γυναίκες, αν καταφέρεις και μπείς στο μυαλό της γυναίκας δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Οι 2 προηγούμενοι σχεδόν αδύνατο να καταφέρουν κάτι αντίστοιχο.

Δουλεψέ τους όσο μπορείς Α., το τραβάει ο οργανισμός τους. Αλλά αυτό που ψάχνεις σίγουρα δεν μπορείς να το βρείς σε τέτοια άτομα.

όσο για τα κωλομέρια σου μην αγχώνεσαι, απο όσο ξέρω έχεις φοβερό πισινό σύστημα, άρα δεν χρειάζεται να ανησυχείς (τουλάχιστον για τώρα). Αν προσθέσεις απο 1 κιλό ακόμα τότε να σε ζώσουν τα φίδια, γιατί θα χασεις το σημα κατατεθέν σου, και δεν λέει. Είσαι μικρή ακόμα και αφρατούλα και όσο και αν ακούγεται κυνικό, ο φοβερός κώλος είναι ένα απίστευτο όπλο για την γυναίκα και ειδικά στην ηλικία σου.

Απο την άλλη αν τον χαλάσεις, τι θα έχουμε να βλεφαριάζουμε και εμείς τα πουρά????????

Ηθικοί φραγμοί

2006-09-18T10:01:00.002+03:00

Όπως λένε και οι περισσότεροι τελικά είμαι πολύ βλαμμένος, ζώ σε μια πραγματικότητα που καμιά σχέση δεν έχει με την παρούσα. Ίσως και να ζώ σε κάποια άλλη ηλιακή πραγματικότητα, αλλά έτσι μου αρέσει και δεν το αλλάζω.

Τώρα θα με ρωτήσετε με τι φλάσαρα πάλι?

Κάτι λίγα απο την φθινοπωρινή ατμόσφαιρα των ημερών, κάτι η ψυχοσύνθεση μου, κάτι αυτά που έμαθα τις τελευταίες μέρες, γίνανε ένα περίεργο μείγμα και μου έκατσε έτσι.

Το πιστεύω μου είναι ότι πρέπει να υπάρχουν ηθικοί φραγμοί για ότι και αν κάνουμε στην ζωή μας, ακόμα και για τα πιο extreme ή πιο κατακριτέα απο το σύνολο της κοινωνίας. Θέλεις να κλέψεις? κάντο, αν δεν μπορείς να το σταματήσεις. Αλλά μην κλέψεις απο τον φτωχό ή απο την εκκλησία, αλλά απο εκεί που δεν έχουνε τι να τα κάνουνε (τυχαίο και ακραίο παράδειγμα).

Πρέπει να ξέρεις μέχρι που μπορείς να τεντώσεις το σχοινί. Θέλεις να ξενοκοιμηθείς? κάντο, αλλά όχι με γνωστό, εκεί μπλέκει αρκετά το πράγμα. Βρές κάποιον(α) άσχετο και κάνε ότι γουστάρεις, πρέπει να είναι με κάποιον κοινό γνωστό? Δεν μπορώ να το καταλάβω.

Ποτέ να μην χωθείς σε άλλο ζευγάρι, άλλωστε υπάρχουν τόσοι(ες) & τόσοι(ες), πρέπει να πας να μπλεχτείς και να χωθείς ανάμεσα σε κάποιο ζευγάρι? Και να είναι και γνωστό το ζευγάρι αυτό?

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος να γίνει αυτό?!?!?!

Ένα βήμα παραπέρα να κοιτάξεις υπάρχουν χιλιάδες που περιμένουν για τέτοιες καταστάσεις, είναι μόνοι τους και άγνωστοι. Γιατί να γίνει στον κοντινό κύκλο? Να μου πείς ότι πάντα έτσι γίνεται.

Το ξέρω, αλλά δεν το καταλαβαίνω. Αυτός είναι και ο λόγος που λέω ότι ο καθένας μας πρέπει να έχει ηθικούς φραγμούς και να τους προσαρμόζει ανάλογα.

Ηθικός φραγμός:
Δεν πρέπει να ξενοκοιμηθείς. Δεν μπορείς να το τηρήσεις? Κάντο, αλλά προσάρμοσε τον φραγμό σεκάποια άλλα όρια. Κάντο αλλά όχι με γνωστό, όχι να χωθείς σε ζευγάρι......

Άβυσος η ψυχή του ανθρώπου

Το πρώτο ραντεβού

2006-09-14T10:21:00.000+03:00

Χτές το βραδάκυ λοιπόν με παίρνει τηλ μια καλή φίλη. Χρόνια μαζί, έχει αναπτυχθεί μια μεγάλη φιλία, κάτι σε αδερφικό δεσμό θα το έλεγα. Χτές όμως με πήρε για συγκεκριμένο λόγο, να ρωτήσει την άποψη μου για κάποιο θέμα.

Το θέμα λοιπόν είναι ότι γνώρισε έναν τύπο, που σύμφωνα με τα λεγόμενα της έγινε αυτό το περιβόητο click. Γνωρίστηκαν σε κοινή παρέα, ανταλαγή τηλεφώνων και αύριο (σήμερα) κανονίστηκε το πρώτο ραντεβού. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Ποιό είναι το θέμα τώρα?????

Ότι την έχει τραβήξει αρκετά σεξουαλικά και ένεκα ότι βρίσκεται κάποιο αξιόλογο χρονικό διάστημα μακρυά απο το άθλημα, σκέφτεται τι να κάνει αν απο το πρώτο ραντεβού τραβήξει για κρεββάτι μεριά το θέμα.

Να ενδώσει ή όχι?

Αν ναι, μπορεί αυτός να σκεφτεί ότι έτσι ότι αλλιώς (τα κοινά, τα γνωστά που λέγονται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις), είναι εύκολη, είναι πουτάνα, δεν είναι σοβαρή, σκέφτεται μόνο το σεχ και πάει λέγοντας.

Αν όχι, τα ίδια απο την ανάποδη. Μπορεί να την χαρακτηρίσει ανέραστη, μυξοπαρθένα και όλα τα συναφή.

Ηλικία 34 αυτή, αυτός 39. Και πήρε να ρωτήσει την γνώμη μου για το θέμα.

Φυσικά μένω παγωτό, θεωρώ ότι μια γυναίκα στην ηλικία της θα πρέπει να ξέρει τι θέλει και αναλόγως με την υπάρχουσα κατάσταση να προσαρμόζεται ή όχι. Άλλωστε η εν λόγω δεν είναι και καμιά που ακούει σεχ και κοκκινίζει, ούτε φυσικά ανήκει στο άλλο άκρο.

Εντελώς φυσιολογική (απο ερωτικής πλευράς) με τις εμπειρίες της, τους δεσμούς της, τις ατυχίες της και τα σχετικά.

Οπότε δεν μπορούσα να καταλάβω το κολημά της.

Η άποψη μου ήταν να είναι ο εαυτός της, να είναι άνετη και ελεύθερη και αναλόγως που θα τραβήξει η βραδυά να πράξει ανάλογα σύμφωνα με το τι θέλει και τι την γεμίζει.

Δυστυχώς ήταν ανένδοτη, ήθελε να της πώ πως σκέφτονται οι άντρες σχετικά με το πρώτο ραντεβού και το σεχ, ρε κόλλημα. Λές και είναι όλοι οι άντρες ή τα ανδρικά μυαλά ίδια.

Ελπίζω να πάει πάντως καλα΄το ραντεβού της, για της φύγει και το άγχος που έχει.

Του λιουφουριου μ του κολου προς του πουταμι.....

2006-09-11T12:46:00.000+03:00

Καταρχήν καλή εβδομάδα σε όλους μας. Πέτυχα απο έναν κολητό μια φοβερή ανακοίνωση, είναι απο κάποιο σταθμό κτελ κάπου στην αιτωλοακαρνανία.

Έχει φοβερό γέλιο, την πήρα απο το κινητό του κολλητού και σκέφτηκα να την μοιραστώ μαζί σας, είναι απίστευτο αυτο που θα ακούσετε.

Μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ και να γελάτε όλη μέρα, βάλτε το και στο κινητό σας.

Αν παρουσιάσει πρόβλημα στο winamp, παίζει χωρίς πρόβλημα στο windows media player, στο bsplayer k.t.l.

Περιμένω σχόλια, για την ελλάδα του 2006

Σύγκρουση (μετωπική) απόψεων

2006-09-09T10:48:00.000+03:00

Σάββατο πρωϊ, σηκώνομαι και μετά τα υποχρεωτικά (πλύσιμο - ντύσιμο - πρωϊνό) ετοιμάζω το φραπέ και κατεβαίνω για εφημερίδα. Η καλημέρα με τον φαρμακοποιό και μπαίνω στο ψιλικατζίδικο. Χρόνια πολλά πίσω απο το ταμείο ο κυρ Τάκης, αλλά εδώ και κανά δυό χρόνια βγήκε στη σύνταξη, οπότε ανάλαβε ο γιός του.

Και με τους δύο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, με επακόλουθο κάθε φορά που θα συναντηθούμε να πούμε μερικές λέξεις για κάποιο θέμα. Μερικές φορές είναι γενικού ενδιαφέροντος όπως πολιτική, αθλητικά, απεργίες και πολλά άλλα. Κάποιες άλλες το θέμα είναι προσωπικό, για κάτι που θέλει κάποιος απο μας να κάνει, για την οικογένεια και τα σχετικά.

Μπαίνοντας σήμερα υπάρχει μια γειτόνισσα που ψάχνει τις εφημερίδες, μεγάλη σε ηλικία αλλά γνωστή φυσιογνωμία. Της ρίχνω την καλημέρα μου με νεύμα, ανταποδίδει. Αμέσως μπαίνει άλλη μία απο τις γνωστές φάτσες της γειτονιάς μας καλημερίζει όλους και παίρνει θέση δίπλα στις εφημερίδες ψάχνοντας να βρεί τι θα αγοράσει.

Τότε αρχίζει τον διάλογο μαζί μου ο κυρ-Τάκης. Σχετικά με την ιατρική, ότι έφτασα στο τέλος και θα αρχίσω να δουλεύω, ότι παιδεύτηκα αρκετά χρόνια και τα σχετικά. Περισσότερο μονόλος ήτανε παρά διάλογος. Τελειώνοντας μου λέει ότι ασχέτως ειδικότητας που θα ακολουθήσω μετά να γυρίσω στην γειτονιά, νάχουν και αυτοί ένα δικό τους άτομο έμπιστο να πηγαίνουν και να μην τους ξεχάσω αν γίνω "μεγάλος & τρανός".

Ακούγωντας όλο αυτό η μία απο τις δύο, αρχίζει να μονολογεί ότι δεν έκανα και κάτι σημαντικό για να μιλάει έτσι ο κυρ-Τάκης. Σχεδόν γέρασα (όπως το είπε) για να φτάσω εδώ και αυτό δεν είναι επιτυχία, αλλά να μην προτρέχω γιατί μπορεί κάτι να συμβεί στην πορεία και να μην δουλέψω ποτέ σαν γιατρός.

Οι τρείς μας ( εγώ, ο τάκης και ο γιός του) την ακούμε χωρίς κάποιος να αντιδράσει, να πεί κάτι. Άλλωστε εγώ τα έχω συνηθίσει αυτά και έπαψα πλέον να ασχολούμε με το τι λέει ο καθένας. Η δεύτερη όμως που ήτανε στις εφημερίδες ακούγωντας όλα αυτά τα παίρνει και αρχίζει με τη μία να της τα χώνει.

Στο στυλ ποια είναι αυτή να κρίνει εμένα, ότι ζηλεύει που έφτασα σε αυτό το σημείο, ενώ τα δικά της παιδιά δεν είχανε τη δυνατότητα (νοητική) να κάνουνε κάτι αντίστοιχο κτλ.

Έχω μείνει άφωνος με το όλο σκηνικό, βλέπω το γιό του τάκη να ακουμπα πίσω στην πολυθρόνα να ανάβει τσιγάρο και να τις χαζεύει. Μάλλον το απολαμβάνε, λές και πήγε σινεμά ένα πράγμα. Ο κυρ-τάκης έχει φορέσει ένα φοβερό χαμόγελο και ακούει με όλη του την προσοχή τον "περίεργο" διάλογο.

Ξαφνικά ανεβαίνει ο τόνος του διαλόγου και έχει πλέον περάσει σε έντονο τσακωμό, με εκατέρωθεν κατηγορίες και πέρασε στα διάφορα "μυστικά" που ήξερε η μία για την άλλη. Στέκομαι και τις κοιτάω, δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που γίνεται (αν και δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά πάντα με πιάνει αδιάβαστο το όλο ζήτημα), αρχίζω να γελάω γυρίζω στον τάκη και του λέω:

-Χαράς το κουράγιο σου, τόσα χρόνια να υπομένεις τέτόιες καταστάσεις.
-Μπά, αυτά ήτανε τα ωραία του επαγγέλματος, μου λείψανε κάτι τέτοια, για αυτό άλλωστε έρχομαι τακτικά στο μαγαζί να πετύχω τέτοιες φάσεις.

Παίρνω τον καπνό και την εφημερίδα και φεύγω. Απίστευτο, γελάω μόνος μου, ακούγονται ακόμα και εκτός μαγαζιού να συνεχίζουν τον τσακωμό τους.

Ρε περίεργος κόσμος...............

Δεν ξέρω τίποτα πια.....

2006-09-07T00:54:00.000+03:00

Πραγματικά δεν ξέρω τίποτα, δεν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον να ασχοληθώ. Είναι μια απο εκείνες τις περίεργες περιόδους που δεν με αγγίζει τίποτα. Έπιασα πάτο.

Βαρεμάρα μεγάλη, δεν ξέρω γιατί (λέμε τώρα) δεν ξέρω πώς ή ποιός ή ακόμα και για πόσο, αλλά έτσι είναι τα πράγματα.

Πιάνω το βιβλίο αλλά δε με κρατάει πάνω απο..... 3- 4 λεπτά και γυρνάω στην εύκολη λύση. Ακουστικά, για να μην φοβηθεί και η γειτονιά και αρχίζω το παιχνίδι στο PC. Τα αγαπημένα μου φυσικά είναι τα first person shooting games. Δεν υπάρχει τίτλος να μην το έχω παίξει και τερματίσει. Χρόνια ολόκληρα με αυτά τα παιχνίδια, έχω σκοτώσει άπειρους γερμανούς, ρώσους,βιετκόνγκ, τέρατα διαφόρων μορφών μέχρι και το serius sam έχω τελειώσει όλες τις εκδόσεις (καλή δουλειά απο τους κροάτες, δεν μπορώ να πώ)

Αλλά δεν τραβάει έτσι άλλο η δουλειά, λίγες μέρες ακόμα μέχρι το τέλος της εβδομάδας, ώστε να μπορέσω να βάλω αύριο το pathologic και να τελειώσω και μετά ένα είναι σίγουρο. Το διάβασμα, αλλά με βαριά καρδιά θα γίνει. Πρέπει όμως και δεν παίρνει άλλη αναβολή.

Αν και θα ήθελα άλλα πράγματα να κάνω και δεν μπορώ ή δεν θέλω να τα κάνω τώρα, γιατί ίσως τα θεωρώ ότι δεν έχουν τα κατάληλο timing. Όταν όμως το αποφασίσω μάλλον θάναι αρκετά αργά για οποιαδήποτε κίνηση, οπότε τον ήπιαμε.

Περίεργες καταστάσεις, χωρίς αρχή και τέλος. Καλύτερα να πώ με αρχή αλλά χωρίς τέλος.

Γενικότητες και αόριστα λόγια. Δε βαριέσαι, έτσι μούκατσε έτσι τα έγραψα. Τουλάχιστον ξέρω ότι κάποια δικά μου άτομα περνάνε καλύτερα, είναι κάτι και αυτό. Θα ήθελα να ξέρω και για κάποια άλλα αλλά μας "έκοψε η λογοκρισία", οπότε σκάσε και κολύμπα τώρα.

Πολλά έγραψα, ας συνεχίσω το warpath για σήμερα, απο αύριο είπαμε: pathologic

Να περνάτε καλά, κάθε στιγμή, σε ότι και αν κάνετε.

.....ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ

2006-09-01T13:30:00.000+03:00

Απιστευτο ματς, απίστευτη νίκη και ήδη δεύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη του μπάσκετ. Αν δεν είναι αυτό επιτυχία τότε τι είναι?????

Επιτυχία είναι σίγουρα, αλλά η μεγαλύτερη θα είναι

"ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ"

2005 - Πανευρωπαϊκό στο βελιγράδι

Κυριαρχούσε το σύνθημα:

"ΤΥΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ"

2006 - Παγκόσμιο στην Ιαπωνία

Κυριαρχεί το σύνθημα"

¨ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ

ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ¨

Οπότε αν παίξει η ομάδα όπως μπορεί, είναι σίγουρο ότι θάμαστε στον θρόνο την κυριακή.

Τιριρινι...

2006-09-01T10:13:00.000+03:00

20 λεπτα ακόμα για το ματσάκι της εθνικής με τα αμερικανάκια, και εχω προετοιμαστεί κατάλληλα. Η φραπεδιά έτοιμη με φουλ πάγο και βλέπω το pre game στην ΝΕΤ.

Είναι μια καλή μέρα για να γευτούμε τιριρίνη σήμερα, σε μας θα αφήσει μια υπέροχη γλυκιά γεύση, ενώ στους αμερικάνους μια εντελώς πικρόξυνη που θα την θυμούνται για πολύ καιρό. Το μεγαλύτερο όπλο μας φυσικά είναι ο προπονητής μας, που όπως είχε πεί και ο κόουτς των γάλλων "για να κερδίσουμε θα πρέπει να κλειδωθεί ο γιαννάκης στο ξενοδοχείο".

Ελπίζω να πάει καλά το ματσάκι και να κερδίσουμε, για μας πιστεύω ότι είναι σαν τελικός. Αν φυσικά κερδίσουμε δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουμε το χρυσό με τίποτα. Απο τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αθλητισμού μας θα είναι, για σκεφτήτε η εθνική μας ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ....., το λές και γεμίζει το στόμα σου.

Σε περίπτωση που στραβώσει με τους αμερικάνους και πάρουμε το επόμενο ματσάκι, 3 καλύτερη ομάδα στον κόσμο, σαφώς μεγάλη επιτυχία και αυτή η θέση για τη χώρα μας.

Σε λίγο η 2 αήττητες ομάδες του τουρνουά μπαίνουν στο παρκέ, ελπίζω να συνεχιστεί το σερί μας και να έχουμε την 7η νίκη μας.

Όλες τις ευχές μου στα παιδια της εθνικής, και στο τέλος του ματς να γευτούμε τιριρίνη μετά απο το περσυνό στο βελιγράδι.

".......το κύπελλο θα πάρουμε όπως στο βελιγράδι"

Μια καλημερα

2006-08-28T10:33:00.000+03:00

Μια καλημέρα να πω σε όλους σας. Σιγά σιγά μπαίνουμε σε κανονικούς ρυθμούς, μετά την παύση του καλοκαιριού. Δεν είναι και ΄το πιο εύκολο πράγμα, μετά το αραλίκη αλλά δυστηχώς πρέπει να γίνει. Μας αποδιοργάνωσε το φετινό καλοκαίρι.

Αν και απο διακοπές δεν είδα θάλασσα ούτε ζωγραφιστή, παρόλα αυτά το καλοκαίρι ήταν γεμάτο συγκινήσεις. Γίνανε διάφορα πράγματα, ωραία και περίεργα. Σε μένα και σε γνωστούς. Το σίγουρο είναι ότι το καλοκαίρι του 2006 άφησε το στίγμα του, δυνατά χαραγμένο έτσι ώστε να μην ξεχαστεί, δεν ήταν απλά ένα ακόμα καλοκαιράκι, αλλά έχει ήδη γίνει σημείο αναφοράς.

Ελπίζω (τουλάχιστον στα ωραία δρώμενα) να υπάρξει συνέχεια και να μην χαθούνε.

Το καλοκαίρι όμως τελείωσε, οι υποχρεώσεις μαζεύονται και πρέπει να σταθούμε (και πάλι) στο ύψος των περιστάσεων. Με πρώτο και κύριο σημείο το διάβασμα.

Θεωριτικά σε καμιά 40ριά μέρες θα πρέπει να έχουμε τις εξετάσεις. Οπότε άμεσα θα πρέπει να ασχοληθώ με το σπόρ, για να τελειώνουμε με αυτό το βραχνά. Λίγη υπομονή ακόμα και μια προσπάθεια για να γίνει το γαμωδοατάπ παρελθόν, και να προχωρήσει κάπως η ζωή μας.

Η προσαρμογή θα είναι κομματάκι δύσκολη για όλους μας. Δεν γίνεται διαφορετικά όμως, Εδώ κολλάει το ρητό "σκάσε και κολύμπα", θες δεν θές, έτσι πρέπει να γίνει. ΤΟυλάχιστον μερικοί θα παίρνουν δύναμη απο τις αλλαγές που έγιναν στη ζωή τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και άλλοι θα το παλέψουν μόνοι τους. Φυσικά βρίσκομαι (όπως πάντα) στην δεύτερη κατηγορία.

Οπότε τα καφάλια μέσα τώρα και ο καθένας μας στι υποχρεώσεις του. Ίσως ο χειμώνας να είναι καλύτερος για κάποιους απο μάς, ποιός ξέρει.

Πάλι στα ίδια

2006-08-19T23:22:00.000+03:00

Επιστρέψαμε απο τις ολιγοήμερες διακοπούλες και μπαίνουμε με την μία στα βαθιά πάλι. Στις 10 μέρες που έλειψα υπήρξαν καλές στιγμές αλλά και "περίεργες", έτσι είναι όμως η σωστή συνταγή για να μην βαριέσαι ποτέ.

Είχα χρόνο για ηρεμία και αυτοσυγκέντρωση, χαλάρωση και σκέψη. Είδα αγαπημένα πρόσωπα, πήγα σε μοναστήρια (αφού δεν έπεσε κάποιο απο αυτά όταν πέρασα την είσοδο είμαι σε καλό δρόμο), πολλές φωτογραφίες και ένα ταξίδι επιστροφής τόσο κουραστικό που σε κάποιες στιγμές σκεφτόμουν ανα κατέβω και να έρθω με τα πόδια.

Με την επιστροφή μου, αρχίσανε και διάφορα περίεργα. Δεν είναι δυνατόν να μην συμβαίνουν και αυτά, πως θα μπορούσε άλλωστε. Δεν θα αναφέρω αν είναι καλά ή άσχημα απλά τα χαρακτηρίζω περίεργα. Τα ταξινόμησα σε κατηγορίες, αυτά που θα τα αφήσω, τα άλλα που θα ασχοληθώ αργότερα και κάποια που χρειάζονται το χρόνο τους να ωριμάσουν και να αποφασίσω στην πορεία αν πρέπει να ασχοληθώ ή όχι. Υπάρχυν και μερικά που θα με προλάβουν και θα ασχοληθούν αυτά με μένα, αλλά είπαμε "όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι".

Αφού έβαλα μια τάξη στο σπίτι, σήμερα το "μωρό" είχε την τιμητική του. Καινούρια ανεμιστηράκια, καθάρισμα, και τα σχετικά. Πήρε μια ανάσα και αυτό για να με συντροφέυει στη συνέχεια. Αε 2-3 μέρες αρχίζουμε χαλαρά διάβασμα, σε καμιά βδομάδα να πιάσουμε ρυθμό και να κυλίσει σε αυτό το ρυθμό ο χρόνος μέχρι τις εξετάσεις.

Θάλασσα δεν είδαμε ουτε σε χαρτί φέτος , να πώ ίσως το επόμενο καλοκαίρι? Άντε να το πώ, το τι θα γίνει μέχρι τότε ποιός το ξέρει. Αν ζούμε όλα τα άλλα κάπως τα φέρνουμε βόλτα.

Πάλι καλά που αποφάσισε και ο έτερος κολλητός να φτιάξει blog-άκι, νάμαστε σε επαφή και όχι μόνο με τηλέφωνα και sms-σια. Μαζευόμαστε σιγά σιγά, πάλι μετά απο αρκετό καιρό, κρατάμε την τρελοπαρέα σε χαλαρούς δεσμούς για να μην σκορπίσουμε στους άπειρους ανέμους. Γεωγραφικά πάντως καλύπτουμε σχεδόν όλη την ελλάδα, απο άκρη σε άκρη και με τους ενδιάμεσους σταθμούς.

Μια χαρά, περάσαμε τόσα και τόσα μαζί δεν λέει να χαθούμε.

Ζέστη φοβερή και πως να διαβάσεις τώρα μου λές? Θα περιμένω μετά την τρίτη μπας και ηρεμήσει κάπως η δουλειά, αλλά τετάρτη θα πρέπει να έχει γίνει η αρχή.

Έχω αφήσει πολλά ατελείωτα πράγματα, σε κάποια στιγμή θα πρέπει να τα ολοκληρώσω, αλλά ποιό απο τα ακόλουθα ρητά να ακολουθήσω?

1. Το γοργόν και χάρην έχει

2. Όποιος βιάζεται σκοντάφτει

3. Το καλό πράγμα αργεί να γίνει

4. Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον αύγουστο

5. Κάθε εμπόδιο για καλό

6. Δεν είχαμε που να κοιμηθούμε θέλαμε και στου παπά το σπίτι (λάθος, αυτό δεν κολλάει εδώ)

Αλλαγές??? Υπήρξαν

Αλλαγές??? Θα υπάρξουν

Ανατροπές???? Υπήρξαν

Ανατροπές???? θα υπάρξουν

Στασιμότητα????Υπάρχει

Στασιμότητα????δεν σου λέω αν θα υπάρξει και στην πορεία, όλα έτοιμα τα θέλεις........

Να σου στείλω σημάδι?????

Να σε βάλω να αναρωτηθείς????

Να γράψω κάτι για να καταλάβεις σε ποιόν απευθύνομαι????

Να σε πάρω τηλ???? Δεν μου αρέσει η φιλοσοφία και η συζήτηση γενικού ενδιάφεροντος.......

Πάντως έχω να πώ κάτι:

Ψηλέ, να περάσετε υπέροχα εκεί που είσαστε. Χαλαρά και να το ευχαριστηθείτε

Αρχιτέκτονα, τα συγχαρητήτρια μου για την "προαγωγή" (μην ξεχάσεις τα φοντανάκια)

Σε όλουε τους υπολοίπους θα κάνω βολτούλα απο τα blog-άκια τους και θα τους γράψω.

Σε σένα, καλό χειμώνα.

Zdravo svima

2006-08-11T12:40:00.000+03:00

Na sas steilo kai tin kalimera mou apo tin servia, distixos den iparxei h dinatotia gia ellinikous xaraktires, opote greeklish kai agios o theos.

To fantastiko poy iparxei edo einai h drosia, katafera n akoimitho san anthropos me tous 18 vathmous thermokrasia, tin exo katavrei. Den ksero pos einai o kairos kato alla meta ta 35aria kai ta 40aria epitelous ligi drosia.

An kai akouo oti h athina einai adia, opote thanai fovera kato aftes tis meres, kai edo den pername asxima, oxi kati to extreme alla irema kai oraia.

Ksekourasi, kales pareoules, iremia (an kai xalase apo xtes afto........) alla se genikes grammes einai apsoga. An valoume kai tin ddrosia poy me exei xaropoihsei idiaitera tote ola kala.

Bicemo u kontaktu ili cemo pricati kad se vidimo dole, a ima sta da se poprica........

i to mnogo.

Poljubac svima

Διακοπές!!!

2006-08-06T12:13:00.000+03:00

Αποφάσισα και εγώ να την κάνω για λίγες μέρες για διακοπές. ΤΟ μέρος που διάλεξα δεν έχει σχέση με τις κλασικές διακοπές, δηλ θάλασσα μπανάκια νυχτερινά μπαράκια δίπλα στη θάλασσα, καλοκαιρινά φλέρτάκια και τα λοιπά.

Πως το έχουμε πεί? Τα κάνουμε όλα ανάποδα!!!! Οπότε όλοι πάτε θάλασσα, άρα εγώ θα την κάνω για βουνό, τι πιο φυσιολογικό!!!!!!

Φεύγω για σερβία, σε παλιά και γνώριμα μέρη, με πολλούς και καλούς φίλους. Στην πόλη που έζησα πολλά χρόνια και με ξέρουν και οι πέτρες. Χαλαρά να περάσουν μερικές μέρες, χωρίς πολλές σκέψεις και εντάσεις, έτσι απλά για ξεκούραση.

Προτάσεις υπήρχαν πολλές αλλά διάλεξα τελικά τα παλιά καλά μέρη, για πολλούς και διάφορους λόγους. Όπως οικονομικό, να φύγεις για εξωτερικό και όπως και να τα υπολογίζεις να μην μπορείς να ξοδέψεις περισσότερα απο 100 ευρώπουλα για 7-10 μέρες μαζί με το ταξίδι είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

Να πας σε μέρος που όσες μέρες και να μείνεις δεν είναι αρκετές για να δείς τους καλούς φίλους, είναι κάτι που σου φτιάχνει την διάθεση. Ξέρω οτι θα ασχοληθώ μόνο με αγαπημένα πρόσωπα, η κάθε λέξη που θα πώ και θα ακούσω θα έχει σημασία και δεν θα είναι απλά για να περάσει ο χρόνος.

Φίλοι που παντρεύτηκαν και δεν μπόρεσα να είμαι στο γάμο τους, φίλες και συναδέρφοι που ξεκινήσανε την επεγγελματική τους καριέρα, άνθρωποι που με στηρίξανε όσο ζούσα και σπούδαζα εκεί, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές των πολέμων (ζήσαμε και τους 4 εκεί), άλλοι που δεν ξέχασαν την βοήθεια που τους πρόσφερα και άλλα πολλά.

Μερικές μέρες ξεκούρασης, έτσι απλά. Χωρίς να χρειάζεται να εξηγείς γιατί αναπνέεις γιατί κάνεις αυτό και όχι εκείνο.

Όσοι φύγετε καλά να περάσετε, όσοι μείνετε ίσως και να περάσετε καλύτερα στην άδεια Αθήνα.

Αν δεν γράψω post-άκι για εντυπώσεις απο το μέρος των διακοπών, θα γίνει με την επιστροφή. Και θα υπάρξουν και οι ανάλογες φωτογραφίες φυσικά.

Ενημέρωση

2006-08-04T11:02:00.000+03:00

Λοιπόν πρέπεινα σας ενημερώσω που χώνεστε όταν μπαίνετε και διαβάζετε το blog. Να ξέρετε που πάτε και τι σας περιμένει.

Καταρχήν είμαι δήθεν, αλλά πολύ δήθεν. Το παίζω γενικώς και ότι βλέπετε - ακούτε - διαβάζετε δεν είναι τίποτα αληθινό. Όλα ψεύτικα, όλα κα΄που αποσκοπούν, κυρίως στο να σας παραπλανήσω με μια ψεύτικη με άψογο περυτίλιγμα εικόνα. ¨οταν φάτε την εικόνα αυτή τότε θα κάνω παιχνίδι, γιατί κάπου αποσκοπώ δεν τα κάνω όλα αυτά τυχαία.

Αν και θα μπορούσα να τα κάνω έτσι και χωρίς λόγο, απλά για να ικανοποιήσω τον εγωκεντρισμό μου, να ανεβάσω την αυτοπεποίθηση μου, και να το παίζω γκόμενος φοβερός, πανέξυπνος, εγώ είμαι ο μόνος και ο πρώτος και όλοι εσείς είστε απλά ανθρωπάκια. Φυσικά να ξέρετε ότι όλα αυτά πάνε πακέτο με την πλήρη εκμετάλευση σας απο μένα, στο οικονομικό - κοινωνικό - αισθηματικό - πνευματικό και ατομικό επίπεδο.

Έπαθα μια κρίση ειλικρείνιας τώρα και τα γράφω γρήγορα πρίν μου περάσει, οπότε αρπάξτε την ευκαιρία για να καταλάβετε την αλήθεια.

Να θυμάστε πάντα (ασχέτως τι θα πώ αργότερα):

Είμαι στην καλύτερη περίπτωση παθολογικός ψεύτης, φοράω πάντα ψεύτικο προσωπείο, εκμεταλεύμαι ανθρώπους και καταστάσεις, για αυτό προσοχή σε όσους συναναστρέφονται
μαζί μου.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕΓΑΛΗ

Καλοκαιράκι

2006-07-31T14:15:00.000+03:00

Μπαίνουμε στον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού και μόνο καλοκαίρι δεν κατάλαβα. Δεν πήγα ούτε σε beach party, όπως μερικοί μερικοί, ούτε σε beach απλή πήγα.

Δεν έχω μυρίσει ακόμα θάλασσα, δεν πήγα διακοπές (& δεν το βλέπω να πηγαίνω), ούτε δίπλα απο πισίνα πέρασα. Το μόνο μέρος με πολύ νερό που είδα είναι η μπανιέρα μου. Κρίμα που είμαι και καρκινάκι, πως γίνεται τώρα αυτό? Καρκινάκι χωρίς νερό!!!!! Θα πεθάνω στην ξεραίλα μου φαίνεται.

Ποιός θα μου φέρει λίγη αμουδιά να ρίξω μπροστά απο την μπανιέρα, λίγα βότσαλα και αρλμυρό νερό να τα ρίξω μέσα στην μπανιέρα??????????

Προχτές με πήρε ο ανιψιός μου, 11 χρονών και με ρωτάει γιατί δεν πάω διακοπές αφού τελείωσα με τις εξετάσεις. Ακούστε διάλογο:

-Γιατί θείε δεν πάς διακοπές? Δεν θέλεις να κάνεις μπάνια? Εγώ έχω κάνει 43 μέχρι τώρα.
-Δεν μπορώ να πάω, πρέπει να φυλάω το σπίτι.
-Γιατί να το φυλάς?
-Μπορεί να έρθουν να μας το πάρουνε
-Όλο το σπίτι να πάρουνε ή κάποια πράγματα?
-Όλο το σπίτι φυσικά
-Τι λές ρε θείε, πως θα το πάρουνε το σπίτι, αυτό δεν γίνεται. Όλο αστεία είσαι........ πλάκα έχεις έτσι που τα λές.

Πλάκα έχω, αλλά πρέπει να σκεφτώ έναν λόγο για να κάθομαι & να λιώνω στο κέντρο της αθήνας, οπότε φυλάω το σπίτι να μην μας το πάρουνε. Όχι τίποτα άλλο αλλά αν το πάρουνε, δεν έχει που να στηριχτεί και ο επάνω όροφος, οπότε θα πέσει. Αν πέσει αυτός θα παρασύρει και τους υπόλοιπους, οπότε όλα στηρίζονται σε μένα.

Αν φύγω κατέρευσε η πολυκατοικία. (όχι δεν παίρνω χάπια ...... ακόμα, αυτό είναι εκ γεννετής)

Όσοι βρίσκεστε σε παραλίες ή τίποτα beach partys, απολαύστετο. Όταν δεν έχεις κάτι τότε καταλαβαίνεις την αξία του.

Όσοι πάλι βρεθείτε σε κατάσταση κάπου δίπλα σε νερό να πίνετε κάτι, μια παράκλειση. Εάν είναι καφεδάκι ένα παγωμένο για μένα με λίγο γάλα, εάν είναι ποτάκι, μία κρύα μπυρούλα (προτιμώ αυτές με το λεμόνι), μη με ξεχάσετε.

Αααα, όσο για την μπύρα pls να είναι ολόκληρη, όχι μισή..........

Καλά να περνάτε όπου και να είστε, ακόμη και σε beach party

Σάββατο βράδυ

2006-07-29T23:58:00.000+03:00

Σάββατο βράδυ λοιπόν και την περνάω μέσα, αραχτός σπιτι χωρίς κάποια ιδιαίτερη ασχολία. Αρκετοί ή θα ετοιμάζεστε ή θα έχετε ήδη βγεί, μια κρύα μπυρούλα και για μένα??????

Μετά απο πάρα πολύ καιρό δοκίμασα εάν δουλεύει η τηλεόραση, σπτάλησα αρκετό χρόνο στο zaping αλλά τίποτα καλό να δούμε. Οπότε τόριξα και γω στη σκέψη, για πολλά και διάφορα, σημαντικά και ασήμαντα, παλαιά και νέα. Ένα μίγμα με λίγο απόλα. Είναι απίστευτο το μπορείς να σκεφτείς και πως να συνδυάσεις πράγματα και καταστάσεις με μια απλή σκέψη, άσε δε τα ταξίδια. Σε κλάσματα δευτερολέπτου μπορείςνα βρεθείς σε απίστευτα μέρη......

Το απογευματάκι συμάζεψα λίγο το "μωρό", μου έχει περάσει η ιδέα να βάλω τα vista. Έχω την δοκιμαστική έκδοση απο τη microsoft και λέω να ρίξω μια ματιά, στις τρελλές ιδέες του βασιλάκη του gates. Τελικά βαρέθηκα να το κάνω σήμερα, ίσως αύριο, ίσως απο δευτέρα που δεν θάχουμε και ιντερνέτ για λίγες μέρες λόγω αναβάθμισης γραμμής adsl.

Αρκετά βαρετή ημέρα, δεν μούκατσε καλά. Ποιός ξέρει γιατί. Πάντως με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι έχει τελειώσει και περάσαμε στην επόμενη. Ελπίζω να είναι καλύτερη.

Αν και πολλές φορές το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι το πώς βλέπουμε εμείς την κάθε μέρα και όχι πως αυτή ονομάζεται.

Ο galaxy δίνει ένα μικρό ρεσιτάλ σήμερα απο παλιά αγαπημένα τραγούδια, καλή παρεούλα, νάναι καλά τα παιδιά του σταθμού.

Σε λίγο μας αποχαιρετά και ο ιούλιος, δεν αξιόθηκα ακόμα να πατήσω αμουδιά. Και δεν το βλέπω για φέτος. Εκτός και αν την κάνω για κανά εξωτικό νησί χωρίς επιστροφή όμως. Πάντα είχα αυτή την τρελλή ιδέα, να βρώ κάποιο νησί τροπικό, χωρίς κατοίκους και να πάω να αράξω εκεί μόνος μου.

Καλύβα πρόχειρη, ψάρεμα και αραλίκη όλη μέρα στην παραλία. Να τσακώνομαι με τα δέντρα όταν εκνευρίζομαι και να φιλοσοφώ με τις πέτρες......., έχω ξεφύγει λίγο αλλά δεν είναι τρομερό. Σκέψεις είναι απλές. Δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο να με οδηγήσει στις σκέψεις αυτές, έτσι έρχονται και φεύγουν. Την συγκεκριμένη την έχω χρόνια πολλά, ίσως κάποτε να γίνει πραγματικότητα ίσως και όχι.

Να ξαναπάω για ντουζάκι ή όχι? Το σπίτι έχει φοβερή ζέστη, στα ορυχεία να δούλευα τόσες φορές δεν θα πλενόμουνα. Αλλά δεν γίνεται και τίποτα, μέχρι να βγώ μούσκεμα στο ιδρώτα και πάλι απο την αρχή. Δεν έχω και το μηχάνημα του διαβόλου (αρκουδίσιον ντε) οπότε ζορίζει πολύ η δουλειά.

Τυχεροί όσοι είστε τώρα δίπλα σε νερό, μα καλή παρεούλα και δροσερά ποτάκια. Καλή φάση, να περάσετε καλά και να μην ξεχάσετε την κρύα μπυρούλα για μένα.

Μια Καλημέρα σε όλους σας

2006-07-28T11:10:00.000+03:00

Επανεμφάνιση μετά απο μερικές μέρες & νέο post-άκι. Σας έλειψα? Σε μερικούς πιστεύω πως ναι και σε άλλους όχι. Κάποια ψυχή μου είπε ότι πλέον δεν έχει νόημα να μπαίνει στο blog και με ταρακούνησε. Δεν είναι και ότι καλύτερο να χάνεις καλούς αναγνώστες(στριες). Οπότε πρέπει να τους κρατήσουμε γιατί τους θέλουμε.

Αν και οι καταστάσεις δεν βοηθάνε αλλά θα το παλέψουμε. Σήμερα θα στείλω την αίτηση για αναβάθμιση της ταχύτητας της adsl, οπότε σε κάποια στιγμή θα την κόψουνε για κανα 10ήμερο.
Αξίζει όμως πιστεύω τον κόπο, απο 384 να περάσουμε στην χιλιάρα. Ελπίζω μόνο να είναι 10ήμερο και να μην περιμένω κανα 10μηνο, γιατί τότε θα με δείτε σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων.

Μετά τις εξετάσεις, υπήρχαν (& υπάρχουν) μπερδεμένα συναισθήματα. Η ανακούφιση για την θετική κατάληξη είναι μεγάλη αλλά κάθε βήμα προσθέτει αρκετές σκέψεις που θα πρέπει να τακτοποιηθούν σε κάποια σειρά.

Τις μέρες που πέρασαν γνώρισα bloggers, κάναμε καλή παρεούλα και ευχάριστη. Έζησα μοναδικές στιγμές με κάποιο φανταστικά υπέροχο άτομο, στιγμές αναμεσα σε άλλα άτομα και μοναδικές δικές μας. Ωραία πράγματα, που σε κάνουν να καταλάβεις την ομορφιά της ζωής και το νόημα το βαθύτερο. Τελικά κάποιες φορές, αν προσπαθήσεις να ασχοληθείς με το αστέρι που έσβησε μια κουκίδα του, μπορείς να το κάνεις καλύτερο (πολύ καλύτερο) και πιο φωτεινό. Πιστεύω θα υπάρξουν και αναλυτικά Post για όλα αυτά, απλά αναφέρω επιγραματικά τα κύρια σημεία της εβδομάδας που πέρασε.

Είδα και το Post της μικρής ολλανδέζας για το τρακαρισμά της. Μη μου στεναχωριέσαι, αφού εσύ είσαι καλά δεν αξίζει να αγχώνεσαι για τα σίδερα. Το ότι έγινε ίσως σε περίεργη φάση της ζωής σου το καταλαβαίνω, αλλά αν είσαι εσύ μια χαρά όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα.

Την καλημέρα μου σας στέλνω, να περνάτε πάντα καλά.

DAY 0

2006-07-24T09:43:00.000+03:00

Νάμαστε λοιπόν στην κρίσιμη μέρα, ημέρα των εξετάσεων. Το απόγευμα ξυρίζουν τον γαμπρό, ελπίζω να μην πάει με τιποτα τσιρότα στην εκκλησία και γίνει ρόμπα.

Διαβάσαμε, κουραστήκαμε, ξενυχτήσαμε, αγχωθήκαμε, εκνευριστήκαμε, αλλά ήρθε η ώρα της κρίσης. Τώρα θα δούμε και το αποτέλεσμα .

Τα σημάδια απο τις 2 πρώτες μέρες των εξετάσεων είναι ενθαρυντικά. Ελπίζω να μην αλλάξουν γραμμή και γίνει η σφαγή σήμερα & αύριο στα δυο μεγάλα μαθήματα, εκεί δηλ που υπάρχει ο λαός.

Δεν κολλάει η ομάδα, πάμε με τσαμπουκά και απίστευτη αυτοπεποίθηση που πηγάζει απο την καλή προετοιμασία και τις γνώσεις μας.

Θέλω να πιστεύω οτι το επόμενο post-άκι θάναι το πλέον χαρούμενο που έχω γράψει.

Δεν χρειάζεται τίτλος......

2006-07-20T00:28:00.000+03:00

Τι να τον κάνω τον τίτλο? Υπάρχει κάποιος λόγος να βάζουμε ταμπέλα σε ότι έχουμε να πούμε? Δεν νομίζω......

'Οτι προσπαθούμε να το βάλουμε σε καλούπια, χαλάει. Έτσι και το post αυτό δεν μπαίνει σε καλούπι ταμπέλας, το αφήνω free και όπου πάει. Δεν ξέρω για ποιό πράγμα θέλω να γράψω, ούτε τι ακριβώς θέλω να πώ. Ίσως πάρα πολλά, ίσως και τίποτα. Μπορεί και να μην έχει σημασία. Θα βάλω στη σειρά διάφορες λέξεις και οτι βγεί.

Ίσως στο τέλος να μην διαβάζετε, να μην υπάρχει κάποια ροή σκέψης. Ας γίνει και έτσι, μπερδεμένα πράγματα όπως είμαι και εγώ τώρα.

Λίγο μπερδεμένος, αρκετά τρελλαμένος, κάτι σε απογοητευμένος και κάτι συναφή. Μην τα γραψω και όλα τα συναισθήματα. Γιατί να γίνονται κάποια πράγματα? Και συνήθως ξεκινάνε απο κάτι που είπαμε, κάτι που κάναμε, χωρίς λόγο, απλά το είπαμε και ξαφνικά ανοίξανε οι ασκοί του αιώλου.

Οι περίοποι κριτές μας την είχανε στημένη στη γωνία. τα συμπεράσματα δίνουν και παίρνουν, οι πέτρες για το λιθοβολισμό μαζεύονται σε βουναλάκι και εσύ απλά κοιτάς. Δεν ξέρεις τι να πείς, έχεις χαθεί σε μια δίνη που ξεκίνησε πριν απο κάποια δευτερόλεπτα και ηδη μετατράπηκε σε ανεμοστρόβιλο. Έτοιμο να σε εξαφανίσει χωρίς πολλά πολλά, απλά .... έτσι μόνο για να γίνει.

Γυρίζεις πίσω σου, αλλά εκεί είναι οι δικαστές και οι κριτές. Άνθρωποι που τα ξέρουν όλα, έχουν άποψη για τα πάντα ακόμακαι για σένα που δεν σε ξέρουν, αλλά είναι σίγουροι για την ετυμηγορία σου πριν καν σε δικάσουν. Δεν έχει σημασία αν έχεις να πείς κάτι (αν το πείς είσαι απο χέρι καμμένος) ή αν δεν πείς τίποτα τότε σημαίνει ότι όντως είσαι ένοχος, γιατί δεν υποστηρίζεις τον εαυτό σου. Και με τη σιγουριά τους αυτή σου κοτσάρουν και καμιά κατηγορία ακόμα. Τι σημασία έχει αν είσαι ένοχος για μία ή περισσότερες κατηγορίες?

Δυστηχώς πέσατε σε λάθος άνθρωπο. Δεν θα μπώ στο τρυπάκι να απολογηθώ, δεν έκανα τίποτα. Με αφήνουν παγερά αδιάφορο οι διάφορες κατηγορίες σας. Μόλις πρίν λίγες μέρες ήρθα στην πόλη σας, γιατί άκουσα τα καλύτερα για σας. Και η πρώτη ματιά στα περίχωρα ήταν ότι καλύτερο, αλλά αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα να με αναγκάσετε να φερθώ όπως θέλετε. Δυστηχώς θα σας απογοητεύσω.

Θα προσπαθήσω να μείνω στην πόλη σας, γιατίμου αρέσει και την γουστάρω. Αν επειμένετε όμως για την καταδίκη (γιατί δίκη δεν έγινε ποτέ, απλά βγάλατε ετυμηγορία), δεν θα πώ οτι θα πάω σε άλλη πόλη. Ίσως να μείνω και στην έρημο, ίσως στα βουνά (ταιρριάζει με την ψυxoσύνθεση μου), ίσως σε άλλο πλανήτη, δεν ξέρω.

Αλλά τώρα που να κάνω το πρώτο βήμα? Μπροστά είναι ο ανεμοστρόβιλος και πίσω οι φαρισαίοι, θα μείνω εδώ που είμαι και οτι θέλει ας γίνει. Ότι και νάναι αυτό θα το κοιτάω στα μάτια, έτσι έμαθα και έτσι θα κάνω.

Εξοπλίζομαι με το ήρεμο βλέμμα, βάζω καπελλάκι και την βλακεία και περιμένω. Αφού αποφασίσατε οτι είμαι ένοχος, θέλω να ακούσω και την ποινή.

Έτσι απο περιέργεια, να δώ και να καταλάβω τα κριτήρια σας. Είμαι εδώ, δεν φεύγω. Μπορείτε φυσικά να με διώξετε με τις κλωτσιές, αλλά μέχρι τότε θα παραμείνω στη θέση μου.
Άλλωστε αν και μόνο ελάχιστες μέρες στην πόλησας, έδωσα ένα τόνο χαρούμενο. Αγόρασα μπογιές και έβαψα τοίχους που παραμένανε αρκετό καιρό ψιλοχάλια, δεν ζήτησα τίποτα για να το κάνω. Αλλά δεν μπορώ να κρύψω οτι αγόρασα τα καλύτερα χρώματα που σίγουρα θα έχουν διάρκεια σε βάθους χρόνου.

Για αυτό μένω εδώ, θέλω να ακούσω την ποινή μου.

Και αν χαλάσει.....

2006-07-19T23:36:00.000+03:00

Πόση χαρά μπορούν να μας δώσουν τα διάφορα παιχνίδια (πραγματικά παιχνίδια) ή τα διάφορα στολίδια, όπως τα χριστουγενιάτικα. Μέρες πρίν προσπαθούμε τα κατάληλα για τον δικό μας χώρο και την ψυχοσυνθεσή μας. Αλλά πάντοτε κάτι λείπει. Πολλές φορές δεν ταιριάζει το αστέρι και ψάχνουμε κάποιο άλλο.

Ποτέ δεν θα είμαστε όμως χωρίς αστέρι, ασχέτως την προσπάθεια που θα κάνουμε να βρούμε το κατάλληλο, αν δεν το βρούμε θα αρκεστούμε σε κάποιο άλλο. Απλά γιατί πρέπει να υπάρχει το αστέρι.

Σε κάποια στιγμή όμως, θα δούμε σε κάποια βιτρίνα εκείνο που ψάχναμε, θα τρέξουμε μέσα στην τρελλή χαρά να πάρουμε γιατί είναι αυτό που ζητάγαμε. Με τις γωνίες που θέλαμε, στο μέγεθος που θέλαμε και φυσικά πάντα φωτεινό και με την τέλεια απόχρωση για μας.

Μέσα στην τρελλή χαρά τρέχουμε σπίτι να το τοποθετήσουμε στο σημείο που πάντα ονειρεύομασταν και να το χαρούμε που φωτίζει τον δικό μας ουρανό. Η μέρα τελειώνει υπέροχα και πέφτουμε για ύπνο, είναι φυσικό να δούμε στα ονειρά μας το αστέρι μας, φωτεινό - μεγαλοπρεπές, με την τέλεια του απόχρωση (έστω και σε ασπρόμαυρα όνειρα).

Την επόμενη μέρα, θέλοντας να το δούμε να φωτίζει και πάλι, το βάζουμε στην μπρίζα. Αλλά δεν είναι το ίδιο, μια μικρή κουκίδα στην κάτω δεξιά γωνία έχει σβήσει. Το υπόλοιπο παραμένει λαμπερό και πάντα είναι αυτό που θέλαμε. Αλλά η μικρή αυτή κουκίδα μας έσβησε το γέλιο, τη χαρά που είχχαμε την προηγούμενη.

Η αντίδραση του καθενός διαφορετική, κάποιος θα κλαψει, κάποιος θα εκνευριστεί και κάποιος θα μείνει απλά μαλάκας και θα το κοιτάει. Δεν θα καταλαβαίνει το γιατί. Ενώ μπορεί πολύ απλά ν απροσπαθήσει να το φτιάξει και να είναι ακόμα καλύτερο και χωρίς να φαίνεται το παραμικρό, η πρώτη αντίδραση είναι η παγωμάρα. Δεν το περίμενε απλά και η έκπληξη τεράστια. Ένα μεγάλο γιατί σίγουρα ζωγραφιστεί στα μάτια του, αλλά δυστυχώς το αστέρι δεν μπορεί να απαντήσει.

Οι εξηγήσεις πολλές, υπερφόρτωση ρεύματος, ελατωματικό, δεν ήταν στη σωστή θέση...... και άλλα πολλά. Καθόμαστε όμως και το χαζεύουμε μέχρι να φύγει η πρώτη παγωμάρα, σε καμιά περίπτωση δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης του αστεριού, ήταν αυτό που ψάχναμε.

Θα το έχουμε μέχρι να σταματήσει μόνο του να φωτίζει, η πρώτη επόμενη αντίδραση θα είναι να προσπαθήσουμε να το επαναφέρουμε στην κατάσταση την αρχική. Πολλές φορές ίσως να γίνει και καλύτερο, πιο λαμπερό και πιο φωτεινό, χωρίς πολλά λόγια, απλά και μόνο με δουλειά. Θα αφήσουμε οτι άλλο κάνουμε και θα δουλεύουμε μόνο για το αστέρι μας. Νομίζουμε έτσι οτι θα σβησει για πάντα η απογοήτευση που ζήσαμε για την μικρή του γωνία που κάηκε.

Θα σβήσει και θα χαθεί όμως κάποτε η απογοήτευση αυτή ή όχι?

5 και σήμερα

2006-07-18T10:06:00.000+03:00

Όχι δεν μετράω ανάποδα για τη "ρόζα". Αυτό δεν το έκανα όταν ήμουν φαντάρος, αλλά το κάνω τώρα. Και έχει σχέση με τις εξετάσεις.

Πέντε μέρες μας μείνανε. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να έχουμε θετικό αποτέλεσμα. Μπορώ να πώ οτι το αξίζω με τόσο διάβασμα, αλλά η αλήθεια είναι οτι κουράστικα. Δυστυχώς ακόμα και αυτό το κάνω ανάποδα σε σχέση με το φυσιολογικό κόσμο.

Όλοι ξεκινάνε χαλαρά το διάβασμα και με την παροδο του χρόνου εντίνουν τις προσπάθειες τους, αλλά εγώ....? ΑΝΑΠΟΔΑ.

Ξεκινάω με φούλ ρυθμό, τον οποίο διατηρώ μέχρι λίγο πρίν τις εξετάσεις, αλλά 4-5 μέρες πρίν αρχίζω να τα φτύνω σιγά σιγά και μειώνω την ένταση. Έτσι φτάνω την προηγούμενη να μην διαβάζω καθόλου, αλλά να ξεκουράζομαι και να χαλαρώνω.

Δεν ξέρω ποιό είναι το καλύτερο αλλά έτσι μου βγαίνει και έτσι το κάνω. Οπότε μας μένουν 5 μερούλες ακόμα. Μάλλον 4 γιατί την τελευταία με βλέπω να πίνω φραπεδιά σε καμιά πλατεία και να μαζεύω ήλιο, έτσι για χαλάρωση.

Μια καλημέρα σε όλους σας, να περνάτε πάντα καλά σε ότι και αν κάνετε.

Απολογισμός της Νύχτας

2006-07-17T02:11:00.000+03:00

Σήμερα θα κάνω τον απολογισμό μιας αρκετά ωραίας βραδυάς. Τελικά πολύ περίεργα πράγματα γίνονται στη ζωή (έτσι μούρθε και τόπα).

Λοιπόν σήμερα είχαμε ένα blind date, μα εντελώς όμως και κυριολεκτικά. Το μόνο που ήξερα για την εν λόγο είναι ο τρόπος που εκφραζότανε στα διάφορα mail. Λιγοστά και αυτά, άρα δεν μπορούσα να έχω κάποια συγκεκριμένη άποψη.

Θετικό σημείο, τρόπος σκέψης αρκετά "λογικός" για την δική μου βλακεία . Και τίποτα περισσότερο. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να δώ κάτι εντυπωσιακό, δεν αναφέρομαι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στο περιεχόμενο.

Για άλλη μια φορά τα γεγονότα με διαψεύσανε (χάρηκα ιδιαίτερα αυτή τη φορά). Δεν θα ρίξω ούτε σαλτσούλα, ούτε πολλά λόγια. Θα περιγράψω ότι μου έκανε εντύπωση (θετική ή αρνητική).

ΘΕΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ( πάντα για τα δικά μου δεδομένα)

Συνεπέστατη στο ραντεβού (σπάνιο πράγμα), για να ακριβολογώ με περίμενε αν και ήμουνα στην ώρα μου. Ξεκίνησε η βραδυά με τις καλύτερες προοπτικές.

Εντυπωσιακή στην εμφάνιση. Ωραίο κορίτσι, τι να σημαίνει τώρα αυτό θα ρωτάτε. Αντε να σας πώ.
Καταρχήν προσεγμένη εμφάνιση και ντύσιμο. Φορεματάκι άψογο, στο κλιμα της εποχής και να τονίζει όσο χρειάζεται την κορμοστασιά. Δηλ ώμους, πλάτη, μπούστο. Τα υπόλοιπα καλημένα για να δουλέψει και λίγο η φαντασία (μην τα θέλουμε και όλα στο πιάτο).

Ωραίο μαλλί, υπέροχα χαρακτηριστικά προσώπου, ελαφρή βάψιμο που ίσως να πέρναγε και απαρατήρητο, αλλά τόνιζε ότι χρειαζότανε χωρίς υπερβολές.

Σωματάκι λαμπάδα, ύψος όσο χρειάζεται για να μιλάμε σαν άνθρωποι και να μην αναγκάζομαι να σκύβω. Αλλά το κυριότερο είναι ότι είναι απλή, χωρίς τουπέ και τα σχετικά εκνευριστικά, χωρίς να προσπαθεί να πλασάρει κανά παραμυθάκι.

Αέρα και στυλάκι υπέροχο, πρόθυμη για πλάκα, πειράγματα και γέλιο. Φοβερό άτομο για παρέα. Να μιλήσεις σοβαρά είτε να να κάνεις χαβαλέ. Μέσα σε όλα.

Με λίγα λόγια, με εντυπωσίασε. Δεν θα κρύψω κάτι, αλλά τουλάχιστον σήμερα δεν είδα κάτι που να με στραβώνει ή να κάνω κάποια προσπάθεια να ανεχτώ. ( To good to be true)

Δεν προσπαθώ να θεοποιήσω κάτι, ουδείς τέλειος. Απλά καταγράφω ότι είδα.

Νάσαι καλά για την ωραία βραδυά που μου χάρησες Ε.

ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Ένα και μοναδικό, αλλά απο την δική μου πλευρά. Δεν την εντυπωσίασε το φινάλε (όπως είπε τουλάχιστον), αλλά μπορούμε να το δουλέψουμε.

Γενικά πέρασα αρκετά ωραία, ήρεμα, με το χαβαλέ μας και την κουβεντουλα μας και όλα αυτά με μια ωραία γυναίκα δίπλα μου.

Μου φτάνει.

Απολογισμός της ημέρας

2006-07-15T23:25:00.000+03:00

Της νύχτας ίσως γίνει αύριο, αλλά για τώρα μόνο της ημέρας μπορώ να σας πώ. Δεν έγινε και κάτι συνταρακτικό αλλά μια ανακεφαλαίωση ποτέ δεν βλάπτει. Να ξέρουμε και τι κάναμε.

Το κύριο συστατικό ήτανε το διάβασμα. Απο το πρωϊ μέχρι πριν λίγο. Εδώ θα βάλω την περίεργη έκφραση "έκλασε το κεφάλι μου αποτο διάβασμα".

Κολλάει σε πολλές καταστάσεις η φράση, αρκεί να αλλάξουμε το αίτιο. Έκφραση και αυτή, θα την αναλύσω σε κάποιο άλλο post. (σοβαρέψου ρεεε, γέρασες). Ποιός, τί??? Είπες κανείς κάτι? και ποιός να πεί αφού είμαι μόνος!!! Βασιλάκη αρχίζεις και το χάνεις, έτσι κάπως ξεκινάνε όλα.

Εκτός λοιπόν απο το διάβασμα, είχαμε πολύ μα πάρα πού γράψιμο και υποσχέσεις. Κάποιος μου υποσχέθηκε σπανακόπιττα (περιμένω, για φαϊ και γ.... ποτέ δεν ξεχνάω οτι μου υπόσχονται).

Μην παραξενεύεσται, έχω λάβει και τέτοια υπόσχεση, όχι σήμερα φυσικά. Αλλά μου έχει τύχει και αυτό. Το έχω συμπεριλάβει στα απαντά μου.

Το γράψιμο ήτανε ευχάριστο και καλό διάλειμμα. E-mails - blog και άλλα, οπότε αν πάει κάτι στραβά με ιατρική ή το νέο μαγαζάκι που ετοιμάζει ο αφρικάνος, έχω κάνει την προπόνηση για ιδιαιτέρα. Να ξυρίσω πόδι, να βαφτώ, μίνι φουστιτσα και είμαι σένιος (sorry σένια ήθελα να πώ)

Και έχω και μια πείνα σήμερα........ (ντιν νταν ντιν ντογκ), καμπάνες χτυπάνε, για ποιόν άραγε?

Κώτσο μέπιασε πάλι, τα χάπια μου. Ας την κάνω διακριτικά γιατί έχω όρεξη να γράψω πολλά, αλλά δεν λέγονατι όλα.

Ας γράψω κανά mail καλύτερα.

See you boys and girls

(κάτι μέχει πιάσει με το αγγλικό τελευταίως).

Μια καλημέρα σε όλους σας

2006-07-15T10:23:00.000+03:00

Να πώ μια καλημέρα σε όλους σας, γιατί νιώθω αρκετά high σήμερα. Αντίθετα με την ψυχολογία μου που μέχρι και χτές το βράδυ δεν ήταν ότι καλύτερο, αποφάσισα να πάω κόντρα σε όλα και ασχέτως ψυχολογίας και γεγονότων, εγώ να νιώθω μέσα στην τρελλή χαρά.

Λίγο περίεργο? Σου κάθεται κάπως ανάποδα? Θα συνηθίσεις δεν είναι τίποτα, έτσι και αλλίως όλα στη ζωή μου τα κάνω ανάποδα, γιατί όχι και αυτό.

Μια βδομαδούλα ακόμα και μετά relax, λίγες διακοπούλες με καλή παρέα για χαλάρωμα θάναι ότι πρέπει.

Ψηλέ, κατανομή ακόμα δεν έχουμε. Δεν πιστεύω να γίνει καμιά στραβή και ενώ όταν έρχεσαι αθήνα να την κάνω εγώ για τα βόρεια? Άντε κάνε κάνα κουμάντο, κανά κρητικό βουντού (απο τα καλά που ξέρεις) για να μην γίνει καμιά στραβή.

ΕΥΧΕΣ ΠΟΛΛΕΣ

2006-07-13T13:22:00.000+03:00

Θέλω να στείλω τις ευχές μου και τα χρόνια μου πολλά στον Αφρικάνο, για τα γενέθλια του σήμερα.

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ

ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΘΕΙΣ

ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ

Να σου αριθμήσω και μερικές ευχές που θέλω μέχρι τέλος του χρόνου να πραγματοποιηθούν:

1. Πλήρη επιτυχία στις εξετάσεις του Ιουλίου
2. Δεύτερη επιτυχία στις εξετάσεις του Οκτωμβρίου
3. Το πιο ερωτικό σου καλοκαίρι να είναι το φετινό
4. Ότι γνωρίσεις το καλοκαίρι να είναι μόνιμο και πολλά υποσχόμενο
5. Διαγραφή λέξεων απο την ζωή σου, όπως: αγχος, stress, αποτυχία, περίμενε, ΒΛΑΚΕΙΑ...
6. Κατά το τέλος του χρόνου να κάνεις σχέδια επαγγελματικά πλέον
7. Οι γονείς σου & η Αθηνά να είναι πάντα μέσα στην τρελλή χαρά (& σε προσωπικό επίπεδο & για σένα φυσικά).
8. Ρίξε και ένα τζοκεράκι να σου κάτσει

Αυτά να γίνουν όλα στους επόμενους μήνες.

Ααα και να μην το ξεχάσω, βρές φυσιολογικούς ανθρώπους για φίλους και όχι άτομα σαν και μένα.

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ

ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ

Και επι ευκαιρίας να καλωσορίσω την νέα μου φίλη Ε. Καλώς ήρθες στην παρέα μας
Γράφεις ή όχι σχολιάκια δεν έχει σημασία
Αφού ξέρω ότι μπαίνεις και διαβάζεις τακτικά τα δρώμενα στο blog του τρελλού.

Καλώς ήρθες, λοιπόν.

Περίεργη μέρα

2006-07-11T09:52:00.000+03:00

Το νιώθω απο το πρωϊ που σηκώθηκα, κάτι δεν θα πάει καλά σήμερα. Ελπίζω να κάνω λάθος.

Όσες φορές όμως είχα το ίδιο συναίσθημα σπάνια έπεσα έξω.

Για να δούμε και την σημερινή μέρα, τι μας περιμένει.

Έχω χάσει επεισόδια......

2006-07-08T09:37:00.000+03:00

Η χτεσινή μέρα είχε στο μενού της αρκετές τηλεφωνικές συνομιλίες με γυναικείο πληθυσμό και αρκετό διάβασμα. Θα σταθώ στο πρώτο, γιατί στο τέλος της ημέρας μου έκανε εντύπωση το ρεζουμέ.

Σε κάθε τηλεφώνημα λοιπόν, μετα τα του διαβάσματος λέγαμε και τις άλλες υποχρώσεις που έχει ο καθένας μας να κάνει. Μέσα σε αυτές, εγώ έλεγα ότι θα πρέπει να σιδερώσω, να καθαρίσω κουζίνα και μπάνιο και φυσικά να σκεφτώ το τι θα μαγειρέψω για αύριο, έτσι ώστε σήμερα να πάω απο το πρωϊ στο super και να αγοράσω ότι μου χρειάζεται.

Καλά για όσες μένουν ακόμη με τους γονείς, λογικό είναι (ας πούμε) να μην ασχολούνται με τέτοια θέματα, αφού η μαμά φροντίζει για όλα. Αλλά οι υπόλοιπες? Που ζούνε μόνες τους?

Καταρχήν άκουσα οτι καμία μα καμί δεν μαγειρέυει, πολύ σπάνια και μόνο σε περίπτωση που περιμένουνε κάποιον άντρα για να τον εντυπωσιάσουνε και καλά. Κατά τα άλλα σε καθημερινή βάση παίρνουνε έτοιμα φαγητά σε κουτί, μεσημέρι βράδυ.

Όσο για τις υπόλοιπες δουλειές, πάντα φωνάζουνε κάποια άλλη (μετά πληρωμής) για να κάνει όλα τα υπόλοιπα, ακόμα και το σιδέρωμα. Και στο τέλος της κάθε συζήτησης άκουγα την ίδια ατάκα:

"Χαράς την γυναίκα που θα σε πάρει, πλένεις - σκουπίζεις - μαγειρεύεις - σιδερώνεις - αν είχες και σκύλο θα τον πήγαινες και βόλτα"

Εγώ έχω μείνει στην εποχή που κάτι τέτοιες ατάκες τις λέγανε προς τις γυναίκες και όχι ανάποδα.

Μάλλον έχω χάσει κάποια επεισόδια, κάτι έχει πάει στραβά σε αυτόν τον πλανήτη και δεν έχω πάρει μυρουδιά. Σε λίγο θα μου κάνουνε και προξενιό (όπως πάει η δουλειά). Θα βάλω για προίκα τα πτυχία μου, να στολιστώ να βαφτώ και να περιμένω?

Ρε τι λέμε!!!!! Κάτι έχει πάει στραβά και πρέπει να το ανακαλύψω, εκτός και αν έχω μείνει πολύ μα πάρα πολύ πίσω.

Χρειάζεται τίτλος?

2006-07-07T09:29:00.000+03:00

Απλά ξεκίνησα το post, για να γράψω. Δεν ξέρω όμως το τί, υπάρχουν χιλιάδες πράγματα μπερδεμένα στο κεφάλι μου που δημιουργούν ένα σύμπλεγμα απίστευτο. Κάποτε θα πρέπει να τα βάλω σε μια τάξη, αλλά το λέω καμιά δεκαετία και ακόμα δεν το έχω κάνει.

Σε αυτό το διάστημα συμβαίνουν καινούρια πράγματα και καταστάσεις που χώνονται ανάμεσα στα παλιά και γίνεται το έλα να δείς. Είναι κάτι ανάλογο με το tower του υπολογιστή. Πολλά καλώδια (μικρά, μεγάλα, πλατιά, γυριστά) που ενώνουν διάφορα τμήματα, αν τα αφήσεις χύμα τότε και δεν υπάρχει καλός εξαερισμός στο εσωτερικό του tower και κατά δεύτερον αν χρειαστεί να αλλάξεις κάτι στο εσωτερικό σου δημιουργούν μεγάλο πρόβλημα.

Στην αντίθετη περίπτωση αν τα έχεις συμμαζεμένα και δεμένα τότε και καλύτερο εξαερισμό θα έχεις στο κουτί αλλά και σε όποια αλλαγή στο εσωτερικό του tower δεν θα μας πάρει πάνω απο μερικά λεπτά. Έτσι θα πρέπει να ήτανε και στο μυαλό μου αλλά δυστυχώς υπάρχει τέτοιο μπλέξιμο που γίνεται της κακομοίρας (και όχι της καλομοίρας).

Μιας και αναφέρθηκα στο tower, αποφάσισα να αλλάξω όλα τα εσωτερικά καλώδια (controlers) με τα καινούρια. Ειδικά αυτά των ΑΤΑ είναι πολύ μεγάλα και πλατιά, ενώ τα καινούρια, λεπτά και κυρίως έχουν τα σπασίματα που πρέπει. Όσο για το καλώδιο του floppy διάλεξα νε μεν λεπτό με το σπάσιμο αλλά και neon. Σήμερα σε κάποια στιγμή το απογευματάκι θα τα αλλάξω, περίεργος είμαι να δώ πως θα φαίνεται ο neon controler. Σε κάποια στιγμή θα πρέπει να βάλω και 2 νέα ανεμιστηράκια. Αν και δεν έχω πρόβλημα υπερθέρμασης, βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στους 40-42 βαθμούς, όταν το ελέγχω το βραδάκυ αλλά αν σκεφτώ ότι δουλεύει απο το πρωϊ, είναι μια χαρά.

Έτσι το "μωρό" θα αποκτήσει και neon, ελπίζω να του αρέσει και να μην βάλει τα κλάματα και έχουμε προβλήματα. Θα γράψω εντυπώσεις μετά τις αλλαγές.

Έτσι να πώ κάτι

2006-07-03T10:00:00.000+03:00

Πρωϊνό ξύπνημα, αλλά κάπως στραβό. Δεν ξέρω γιατί αλλά σηκώθηκα κάπως στραβά σήμερα. Είναι απο εκείνες τις ημέρες που ξέρεις οτι τίποτα δεν θα πάει καλά, χωρίς να υπάρχει (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) κάποιος ιδιαίτερος λόγος.

Είπα να πιώ τον καφέ μου (με τα 9 παγάκια) παρέα με τους φίλους τους blogger, διάβασα διάφορα κάποια ευχάριστα και κάποια περίεργα. Στο δεύτερο τσιγάρο χτυπάει το γαμίδι το κινητό , βλέπω όνομα και στραβώνω. Πρέπει να εκνευριστώ πρωϊ πρωϊ, αλλά ας το πάρει το ποτάμι. Πρίν απαντήσω ξεδιπλώνω το χαρταετό μου (παίρνω το αδιάφορο υφάκι εν ολίγοις) και απαντάω. Διάλογος φοβερός.

-Σε ξύπνησα? Τι κάνεις?
-Μια χαρά, φραπεδάκι πίνω και σερφάρω για χαλάρωμα. Εσύ? καλά στον ύπνο σου με έβλεπες?
-Σχεδόν (εδώ αρχίζω και ψιλιάζομαι ότι θα αρχίσει τις αρχιδιές πάλι, οι αρχιδιές δεν έχουν σχέση με κάποιο δέντρο όπως πορτοκαλιές - αχλαδιές και τα σχετικά). Σε σκέφτομαι απο χτές το βράδυ, δεν ξέρω το γιατί. Αργότερα σε είδα και στον ύπνο μου..... ξέρεις....
-Όχι δεν ξέρω, απο πού να το ξέρω. Με κυνηγάγανε ή τους κυνηγούσα? Τι ειδες?
-Άσε τι να σου λέω τώρα, πάντως με αναστάτωσε φοβερά και είμαι ξύπνια απο τα χαράματα.
-Οκ, αφού δεν γουστάρεις να το πείς δεν επιμένω (φοβερή ανακάλυψη ο χαρταετός, τον παρακολουθώ πως ανεμίζει στον ουρανό και γουστάρω).
-Θα κάνεις κάτι την τετάρτη? (τα γενεθλιά μου) Σκέφτομαι τι δώρο να σου κάνω (μικρη ολλανδέζα έχουν και άλλοι τα ίδια προβλήματα, όπως βλέπεις.
-Δεν το έχω σκεφτεί ακόμα (ας την κουρδίσω και λίγο). Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είμαι με τη λίτσα, το κορίτσι ανέβαλε το μαθημά της για να έρθει να μου ευχηθεί. Ευτηχώς υπάρχουν κάποια άτομα που εκτιμάνε όσα κάνω για αυτούς.
-Έχεις κανονίσει με την λίτσα και εμένα δεν μου έχεις πεί τίποτα ακόμα?
-Θεώρησα οτι δεν θα γούσταρες να βρεθείς στα γενέθλια ενός εγωιστή, χωρίς τρόπους συμπεριφοράς, με υπέρμετρηη αλαζονεία, φοβερή βλακεία και ανώριμου. Άλλωστε πριν 3 μέρες εσύ μου είπες οτι δεν θέλεις να με ξανακούσεις και πολύ περισσότερο να με δείς.
-Καλά δεν μπορείς να καταλάβεις μια φορά στη ζωή σου τι εννοώ?
-Άστο κορίτσι μου, προσπάθησα, μύρισα τα νύχια μου αλλά τα είχα κόψει και δεν πήρα μυρουδιά του τι ήθελες να πείς.
-Πές μου τι δώρο να σου κάνω?
-Δεν τα γουστάρω τα δώρα, σε τέτοιες περιπτώσεις ξέρεις οτι θέλω τα φιλαράκια μου δίπλα να περάσουμε καλά και μόνο, χωρίς δώρα και βλακείες.
-Εγώ θέλω κάτι να σου πάρω, πές μου
-οκ, τότε θα γίνει τετάρτη ή πέμπτη. Άκου τι θα κάνεις: Θα μπανιαριστείς, θα βάλεις τα αρωματάκια σου, τα πιο sexy εσώρουχα που έχεις, αλλά δεν θα βαφτείς καθόλου. Θα έχεις αγοράσει μια φούξια κορδέλα αρκετά μεγάλη, και απο ρούχα μόνο μια καμπαρντίνα,θα μπείς στα αμαξάκι σου και θα κατηφορήσεις στις δυτικές συνοικίες, θα σου πώ πως έρχεσαι μέχρι το σπίτι μου. Παρκάρεις, δένεσαι με την κορδέλα, σε καρπούς - μέση - και λαιμό κάνοντας ένα ωραίο φιόγκο στο λαιμό, βάζεις την καμπαρτνίνα και χτυπάς κουδούνι. Μόλις σου ανοίξω την πετάς και μένεις με την κορδέλα και τα εσώρουχα.
-Καλά το ίδιο όνειρο βλέπαμε? (ήρεμα bill, βαθιές ανάσες, μην αρχίσεις ακόμα τα μπινελίκια, κουλάρισε λίγο, ασχολήσου με τον χαρταετό)
-Λοιπόν κόψε το δούλεμα, και πές μου τι θές. Να τελειώνουμε γιατί έχουμε και δουλειές.
-Γιατί με παρεξηγείς συνέχεια, τίποτα δεν θέλω.

Για να μην κουράζω, τα επόμενα 5 λεπτά προσπαθεί να με πείσει οτι δεν θέλει τίποτα!!!!!
-Τι θα κάνεις τώρα? (με ρωτάει)
-Θα ανε΄βω κέντρο να αγοράζω κάτι για το μωρό (Υπολογιστής) να πιώ κανα καφεδάκι και σπίτι για διάβασμα.
-Αααα σοβαρά??? και γώ κέντρο θάμαι. να πάμε για καφέ μαζί
-Αν βολέυει γιατί όχι.
-Δεν μου φέρνιες επι ευκαιρίας και τις ερωτήσεις που έχεις τελειώσει για να κάτσω να τις διαβάσω? (εδώ είμαστε, θα πέσει δούλεμα τώρα)
-Θα τις πάρεις όταν έρθεις με την κορδέλα σπίτι και αφού περιεργαστώ το δώρο μου, παίξω μαζί του και τελικά μου αρέσει και το κρατήσω, γιατί πολλά δώρα τα πετάμε. Τότε θα πάρεις τις ερωτήσεις.
-Έλα ρε βασίλη, πλάκα έχεις. Σιγά μην το κάνω αυτό. Έχεις κάτι ιδέες όμως, για πε΄ς μου για τις ερωτήσεις θα μου τις δώσεις?
-τις κάνουμε μαζί με την κολλητή σου όπως ξέρεις, οπότε πάρτες απο εκεί, να μην νιώθεις και υποχρεωμένη. Λοιπόν σε αφήνω γιατί πρέπει να ετοιμαστώ να φύγω.

Έχει γίνει πλέον τόσο προβλέψιμη που είναι απίστευτο. Είναι ικανή να κάνει τα πάντα για να τελειώσει τη δουλειά που θέλει. Γιατί δεν ζητάει στα ίσια οτι θέλει και δημιουργεί ολόκληρο σενάριο, χωρίς λόγο και αιτία.

Πολύ κουραστικό και βαρετό. Τη βαρέθηκα τη βλακεία των ανθρώπων και τα όλα τα δήθεν. Αφρικάνε την κάνω για κανα ερημικό νησί στον ειρηνικό, είσαι μέσα?

'Εχει "θέμα" σήμερα....

2006-07-02T01:24:00.000+03:00

Να μην το ξεχάσω, να κατέβω το πρωί να αγοράσω το "θέμα". Εκτός το γαμάτο βιβλίο που έχει δίνει και ένα μπλουζάκι με τις ατάκες του θέμου.....

Φοβερό, αφρικάνε κάνε κουμάντο να έχουμε τα ίδια μπλουζάκια και τέλος του μηνός ξέρεις που θα τα λανσάρουμε......... ναι ναι αγόρι μου, ακριβώς εκεί. Τι να κάνω, κάποτε έλεγε η μάνα μου να πάω φαντάρος να πίξει το μυαλό μου αλλά μάλλον έκανε λάθος.

Μετά το φανταριλίκη αυξήθηκε η βλακεία μου, οπότε πάμε για τα μπλουζάκια αύριο να τα έχουμε για τις 24 του μηνός. Ανέβα τετάρτη, τούρτα δεν θάχω αλλά κρύες μπύρες θάχω και όχι μόνο........

Έχασα πολλά....

2006-07-02T00:27:00.000+03:00

Πάρα πολλά έχασα τις μέρες αυτές. Καταρχήν δεν μπόρεσα να ταξιδέψω για το γάμο ενός απο τους καλύτερους φίλους μου, μαλακία αλλά ήτανε αδύνατον. Είχα κάνει και την επέμβαση στο διάφραγμα, ακόμα με τα ράμματα δεν γινότανε να ταξιδέψω 15 ώρες (εκτός ελλάδος) για το γάμο.

Στο καπάκι έρχονται και οι εξετάσεις και έδεσε το γλυκό. Ευτυχώς πήγε ο άλλος ο κολλητός , ο σταύρος και μου έστειλε φωτογραφίες απο το γάμο. Κρίμα, κρίμα που το έχασα. ¨οταν μετά τις εξετάσεις θα ανέβω να τους δώ θα ακούσω πολλά μπινελίκια, είναι κάτι παραπάνω απο σίγουρο. Τους εύχομαι ότι καλύτερο, αν και είμαι σίγουρος γιατί ταιριάζουν φοβερά, ενώ σε λίγους μήνες θα αποικτήσουν και το τρίτο μέλος της οικογενείας. Άντε με το καλό.

Στον αντίποδα έκατσα εδώ να με ταλαιπωρεί η μύτη κανά 8ήμερο, να ξεκινάω φουλ προετοιμασία για τις εξετάσεις και να έχω και την κάθε ηλίθια να μας τα κάνει μπαλόνια.

Να μην την ξεκινήσω απο την αρχή, θα ξημερωθούμε. Αλλά για να σας βάλω κάπως στο κλίμα, "παίζει" μία ας πούμε συνάδερφος αλλά πολύ ψώνιο ρε αδερφέ μου. Στην καλύτερη των περιπτώσεων νομίζει ότι είναι ένα κράμα απο lolobrigida, πριγκίπησα σίσσυ με κάτι πινελιές απο madona με μαστροκώστα.....άστα να πάνε δηλαδή. Το ότι είναι 1,50 πάνω στο κουβά και με τα χέρια ανάταση, άβυζη και ακωλη δεν το θεωρεί μειονέκτημα. Τρελλές γυναίκες τι περιμένεις? (ρητορική ερ΄βτηση, μην απαντήσει κανείς).

Να μην αναφερθώ στα λεφτά της (όπως λέει, μεταξύ μας χλωμό το κόβω και αυτό) και το τζάκι της οικογενειάς της!!!!!!!!! (δεν θα το σχολιάσω ούτε αυτό, είμαι υπεράνω και το χαίρομαι). Τέλος πάντων, μας το έπαιζε δήθεν και κάπως η κυρία μέχρι να έρθει η ώρα για τις εξετάσεις. Εκεί ξεχάστηκαν όλα, και τα τζάκια και τα λεφτά και το τουπέ και όλα. ¨ερηξε τα μούτρα και με παρακάλεσε (άκουσον άκουσον, που μπορεί να ξεπέσει ο άνθρωπος) να την βοηθήσω.

Ένεκα που της έχω και μια αδυναμία (όλοι μας έχουμε ελλατώματα, τι να κάνουμε), λέω ας τη βοηθήσω, γιατί όχι.

Λάθος μεγάλο, η βλακεία δεν ξεπερνιέται με τίποτα. Το έχω ζήσει άπειρες φορές αλλά επιμένω να το προσπαθώ να αποδείξω ότι μπορεί να αλλάξει η βλακεία των ανθρώπων. Καλός μαλάκας είμαι και γώ, αλλά δεν άλλαξα στα νειάτα μου θα αλλάξω στα γεράματα?

Μου βάζει όρους, ναι καλά το διαβάζετε, βάζει όρους με ποιό τρόπο θα την βοηθήσω. Και για να τα κάνω ψιλά, μου λέει: Θα έρχεσαι σπίτι μου, θα κουβαλάς βιβλία (σαν το μαλάκα) και εγώ θα περιμένω στον "πύργο" μου (μη χέσω) να έρθεις. Τοβράδυ θα φεύγεις και την άλλη μέρα πάλι τα ίδια........

Τέλος πάντων, το απίστευτο δεν είναι τι ζήτησε αυτή αλλά ότι το έκανα για μια και μοναδική μέρα. Δυστυχώς δεν μπορώ να πώ όχι σε γυναίκα που κλαίει (μέσω τηλεφώνου, όταν ζητούσε βοήθεια). Ευτυχώς δεν το έχουν πάρει χαμπάρι οι υπόλοιπες γιατί δε θα με γλύτωνε τίποτα. Με τα πολλά πάω σπίτι της και να με περιμένουν με τη μάνα της στην πόρτα (απίστευτα πράγματα), και ενώ η δικιά μας ετοίμαζε καφέ η μάνα της να με παρακαλάει να τη βοηθήσω όσο μπορώ να τελειώνει με τις εξετάσεις.

Εγώ την κοίταγα και σκεφτόμουνα, να της πώ ότι η κόρη της είναι τυπική "κατσαρίδα" ή όχι? Ότι δεν "κόβει" για πολλά και μεγάλα πράγματα το μυαλό της? Τελικά κάνω τον αδιάφορο και λέω θα κάνω ότι μπορώ. Αλλά τι να κάνω όταν της δίνω ερωτήσεις (πολλαπλών απαντήσεων), της λέω και την σελίδα απο το βιβλίο να βρεί την απάντηση και μου λέει: "δεν μπορώ να πάρω τέτοιο ρίσκο, και αν κάνω λάθος?"

Εκεί τα είδα όλα (για άλλη μια φορά στη ζωή μου), ίσως να της τα έβαζα με κάποιο μαγικό τρόπο στο κεφαλάκι της? Λέω εγω τώρα με το φτωχό μυαλό μου.......

Και φυσικά την επόμενη μέρα που της είπα ότι δεν μπορώ να ξαναπάω γιατί πρέπει να ετοιμαστώ και γώ για τις εξετάσεις, έγινα ξαφνικά ο κακός και ο απρεπής και ο εγωιστής!!!!!!!

Ήμαρτον θεέ μου, γιατί όλα σε μένα? Τόση βλακεία στον κόσμο είναι αναγκαία? Αν δεν μπορείς κορίτσι μου, ασχολήσου με το πλέξιμο ή παντρέψου κανα χούφταλο και άραξε αλλά την ιατρική τι την θέλεις? Για τα μάτια του κόσμου? Και όταν θα μπείς στο νοσοκομείο τι θα κάνεις?

Η σε φοβίζει μάλλον οτι ίσως να είσαι η μόνη που θα αποτύχει τώρα (λόγω ελλειπών γνώσεων) απο την παρέα και το image σου δεν θα αντέξει τέτοιο χτύπημα?

Να δουλεύουμε 3 άτομα μερα νύχτα και να είναι η μόνη που ασχολήται με το να μας παίρνει όλους τηλέφωνο και να βάζει τα κλάμματα........., δυστυχώς έστω και στα 35 σου ήρθε η στιγμή να καταλάβεις ότι κάποτε πρέπει να κάνεις κάτι μόνη σου για να δικαιολογήσεις την υπαρξή σου, χωρίς τις πλάτες κάποιου άλλου να σε στηρίζει. Προσπάθησα να σε βοηθήσω αλλά η βλακεία σου είναι απέραντη και τελικά ή μόνη που θα χάσει θα είσαι εσύ.

Εδώ πλέον μετράει το εγώ του καθενός μας και όχι τι είναι ο μπαμπάς ή η μαμά. Αν και σε αυτή την ηλικία που είσαι (μετά το καλοκαίρι να πάμε και απο τον φίλο τον τάκη τον επιπλοποιό να σου πάρει μέτρα) θα έπρεπε να σε ενδιαφέρει το τι έχεις κάνει εσύ προσωπικά στη ζωή σου και όχι οι γονείς σου.

Δυστυχώς κάποια άτομα δεν ωριμάζουν ποτέ.

Για την "Μικρή Ολλανδέζα" και όχι μόνο

2006-06-30T22:33:00.000+03:00

Φυσικά το post αυτό είναι αφιερωμένο κατα ένα μεγάλο ποσοστό στην "μικρή ολλανδέζα" και δεύτερον σε όλους όσους έχουν αφήσει τα μηνύματα τους και δεν πρόλαβα να απαντήσω, απλά δεν έχω χρόνο για να το κάνω.

Μου έχει λείψει η παρεούλα σας και το καθημερινό σουλατσάρισμα στα "σπίτια σας", αλλά δυστυχώς δεν γίνεται διαφορετικά. Η περίοδος είναι εξαιρετικά φορτωμένη και δύσκολη και δεν έχω χρόνο ούτε για ύπνο. Ο λόγος είναι κάποιες εξετάσεις ιατρικής και όχι φυσικά σαν φοιτητής αλλά πτυχιούχος, εδώ και χρόνια. Οπότε καταλαβαίνετε τι φρίκη έχω φάει αυτές τις μέρες.

"Μικρή μου ολλανδέζα", μην εκνευρίζεσαι, ρίξε μια ματιά στην ιστοριούλα που έχω ξεκινήσει στο link: roupis stories, αν δεν το έχεις κάνει ακόμα. Θέλω πολύ να τελειώσω την ιστοριούλα αλλά και να γράψω οτι νεό μου έχει συμβεί (και είναι αρκετά και ενδιαφέροντα, πάντα με γέλιο), αλλά δεν έχω χρόνο πραγματικά.

Δίνω υπόσχεση, όταν έχω λίγο χρόνο να τον αφιερώνω σε σας. Έτσι να μην παραπονιέται και η "μικρή ολλανδέζα". Και για να σου δώσω και μια συμβουλή που βολεύει πραγματικά, μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάποιον RSS Reader, οπότε ότι νεό υπάρχει απο τα blogs που επισκέπτεσαι συχνά να το βλέπεις άμεσα. Έτσι δεν χρειάζεται να ανοίγεις κάθε blog ξεχωριστά για να δείς εάν υπάρχει νέο post.

Σας φιλώ όλούς στις μασχάλες (που έλεγε και μια ψυχή).

Το τέλειο όνειρο

2006-06-17T21:10:00.000+03:00

Γενικά σπάνια βλέπω όνειρα, γεγονός αυτό. Και όχι οτι βλέπω και τα ξεχνάω. Αλλά προχτές είδα το τέλειο όνειρο, που φυσικά μου το χαλάσανε για να με ξυπνήσουνε απο την νάρκωση και τα πήρα με τον γιατρό (αν και γνωστός). Ας τα πάρουμε με την σειρά όμως.

Προχτές μπαίνω για εγχείρηση στο διάφραγμα (2η φορά σε 2 χρόνια), με τίποτα δεν λέει να κάτσει στην θέση του, πάντα θα γίνει κανάς σαματάς και κάποιο χέρι θα το ξεκολήσει. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις φοράω την περίεργη μπλέ ρομπίτσα και περιμένω. Σε λίγο βρίσκομαι στο χειρουργείο και ακούω τα κρύα αστεία του αναισθησιολόγου και περιμένω να με πιάσει η μαστουρα να πάψω να τον ακούω.

Ξαφνικά σκοτάδι και πέφτω σε βαθύ ύπνο και δια μαγείας αρχίζει το όνειρο. Το όνειρο μου έδειχνε (ας πούμε) ποιά θα ήτανε η τέλεια ζωή για μένα, αυτή που θέλω να έχω στη συνέχεια δηλάδή. Τόσο στον εππαγγελματικό τομέα όσο και στην οικογενειακή ζωή. Αλλά κυρίως ήταν γύρω απο την οικογενειακή (μελλοντική ή υποθετική) ζωή μου. Μεγάλο σπίτι δίπλα στη θάλασσα γεμάτο παιδικές φωνές, και μια ευτυχισμένη ατμόσφαιρα να επικρατεί γενικά στο όλο σκηνικό. Αλλά δεν θέλω να μείνω σε αυτό το σημείο. Το εντυπωσιακό είναι οτι δεν έβλεπα πουθενά την γυναίκα μου, και προσπαθούσα να την βρώ να της μιλήσω για να δώ ποιά είναι.

Λίγο περίεργο όνειρο, λές και ήξερα οτι είναι ψεύτικο όλο το σκηνικό αλλά αφού είχα δεί πολλές απο τις πτυχές της (ας πούμε μελλοντικής) ζωής μου, έψαχνα απεγνωσμένα να βρώ ποιά ήταν η γυναίκα που πήρε τέτοια ρίσκο και αποφάσησε να ζήσει μαζί μου. Αλλά δεν μπορούσα να την βρώ πουθενά. Όχι οτι δεν υπήρχε, αλλά πάντα την έχανα. Στην κουζίνα ήτανε μέχρι να πάω είχε εξαφανιστεί και βρισκότανε στο σσαλόνι, φόρα για το σαλόνι εγώ να την δώ την έκανε για αλλού η κυρία.

Σε κάποια στιγμή βρίσκομαι στο κρεββάτι και είναι δίπλα μου, την ακουμπάω αλλά έχει γυρίσει πλάτη, την πέρνω αγκαλιά και την γυρίζω για να δώ ποιά είναι και εκείνη την στιγμή με ξυπνάει ο μαλάκας ο αναισθησιολόγος!!!!!!!! Είναι να μην εκνευριστείς?????

Ρε κουμπάρε μια ώρα (οση διάρκεια έιχε το χειρουργείο) προσπαθώ να δώ τη γυναίκα μου και όταν είμαι μια ανάσα απο την αλήθεια με ξυπνάς????? Να είμαι μέσα στα νεύρα αλλά μόλις έχω ανοίξει τα μάτια απο την νάρκωση, ακόμα μουδιασμένος να προσπαθώ να μιλήσω να του ρίξω κανα μπινελίκι αλλά άδικος κόπος. Αυτός να συνεχίζει τα κρύα αστεία του και να με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο. Περιμένω να ανακάμψω για να εκτονοθώ, αλλά αρχίζει άλλο χειρουργείο και φεύγει.

Τελικά μένω με την τσαντίλα που δεν του τα έχωσα και με το μούδιασμα φυσικά αλλά το κυριότερο είναι οτι δεν είδα ποιά ήτανε. Κρίμα, το σημείο αυτό μου χάλασε όλο τη γλύκα του ονείρου, ή εκτός και αν σήμαινε κάτι το ότι δεν την είδα. Αν και δεν πιστεύω σε τέτοια περίεργα, μούκατσε πάντως άσχημα που δεν την είδα.

Ίσως του χρόνου στο επόμενο χειρουργείο για το διάφραγμα (έτσι που πάω θα πρέπει απο τώρα να κλέισω ημερομηνία) να μπορέσω να δώ το ίδιο όνειρο και να δώ και τέλος φυσικά. Λέτε να το σπάσω μήπως πιο νωρίς ώστε να γλυτώσω χρόνο και να φτάσω στο τέλος του ονείρου γρηγορότερα? Δεν είναι άσχημη ιδέα..............

MUNTIAL

2006-06-13T21:14:00.000+03:00

Πέντε μέρες μουντιάλ και νομίζω ήρθε η ώρα να αποτυπώσω τις σκέψεις μου. Καταρχήν πιστεύω οτι υπάρχει θέαμα και ουσία. Κάτι που έλειπε στα προηγούμενα ή τουλάχιστον ήταν σε ελάχιστο ποσοστό στη φάση των ομίλων.

Την ώρα που γράφω έχει μόλις τελειώσει η Γαλλία με την Ελβετία και περιμένουμε όλοι οι φίλαθλοι του κόσμου το βραδυνό μάτς που είναι το ντεπούτο της Βραζιλίας. Ελπίζω να μας καθηλώσουν στις πολυθρόνες μας οι μάγοι της μπάλας. Το μάτς της Γαλλίας ήταν μέχρι στιγμής η μόνη παροδία του μουντιάλ. Μια γερασμένη ομάδα, όπου ο καθένας παίζει για τον εαυτό του χωρίς αρχή και τέλος. Άοσμη, άγευστη και χωρίς ουσία. Σκέτη απογοήτευση και δεν νομίζω οτι μπορόυν να φτάσουν μακριά οι γάλλοι.

Γενικά όμως είδαμε πολλά και ωραία γκόλ μέχρι στιγμής. Υπήρξαν και 2 ανατροπές, της αυστραλίας και της κορέας. Γενικα κυλλάει σε υψηλά επίπεδα το μουντιάλ.

Όσο για το στοίχημα, αρκετός κόσμος έχει βγάλει μέχρι τώρα πολλά χρήματα. Και αυτό γιατί γενικά έχουν περάσει σχεδόν όλα τα φαβορί, τα γκόλ έχει κυμανθεί στα επίπεδα που περιμέναμε και οι μόνοι αγώνες που "έσπασαν" είναι φθσικά η γαλλία (αν και δεν ήταν έκπληξη) και η σουηδία. Όλοι οι απανταχού παικτες του στοιχήματος κάνουν το σταυρό τους να συνεχιστούν τα φυσιολογικά αποτελέσματα για να βγάλουν τα σπασμένα του χειμώνα και όχι μόνο.

Σε ανομονή λοιπόν του παιχνιδιού της Βραζιλίας με την Κροατία. Περιτώ να αναφέρω οτι δεν θα στοιχηματίσω τίποτα στο συγκεκριμένο ματσάκι και αράξω απλά να απολαύσω μοναδικές στιγμές απο τους βραζιλιάνους στο γήπεδο και τις βραζιλιάνες στην εξέδρα. Ελπίζω να μην απογοητευτώ απο το θέαμα. ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ........

ΒΑΡΕΘΗΚΑ.....

2006-06-10T21:56:00.000+03:00

Βαρέθηκα το δήθεν, το ψεύτικο, το υποκριτικό στυλάκι που επίμονα προσπαθούν να περάσουν μερικοί. Έχουν και την απαίτηση να το βάλουν σε ανάλογο περιτύλιγμα και σε κάθε αντίδραση να στο πλασάρουν.

"Δεν θέλω να λέω ψέματα, είμαι αληθινή και εκεί οφείλεται η συνπεριγορά μου, έτσι είμαι και σε όποιον αρέσω" και τα σχετικά γνωστά.

Θέλουν πιστεύεις οτι και να πλασάρουν, χωρίς να εμπιστεύεσαι την κρίση σου και τις εμπειρίες της ζωής, να καταπίνεις αμάσητο οτι σου δίνουν, να μην κριτικάρεις ποτέ ούτε λόγια ούτε πράξεις τους. Να μην αμφισβητήσεις ούτε χιλιοστό απο την θεωρία που τόσο έντονα θέλουν να περάσουν σαν στάση ζωής, ασχέτως που βλέπεις οτι στην πράξη τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και δεν έχουν καμία σχέση με την θεωρία που σου βομβαρδίζουν τον εγκέφαλο.

Να είσαι εκεί μόνο να δίνεις, χωρίς να ζητάς τίποτα, χωρίς να μπορείς να πείς μια λέξη είτε να κάνεις κάτι διαφορετικό απο την υποτιθέμενη θεωρία που πλασάρουν. Απο την άλλη πλευρά θα πρέπει να μην αντιδράσεις στις κρίσεις και κατακρίσεις που σου γίνονται σε καθημερινή βάση. Να είσαι δηλαδή άβουλος, υπομονετικός, αμίλητος, χωρίς προσωπικότητα και χαρακτήρα. Αλλά στο ρόλο σου σαν σεξουαλικό αντικείμενο να είσαι πάντα σε υψηλό επίπεδο.

Ευχαριστώ αλλά εγώ προσωπικά δεν θα πάρω. Ίσως σε κάποιο φυσιολογικό άτομο να έκανα την προσπάθεια να εξηγήσω και να βοηθήσω να αλλάξει τρόπο σκέψης.

Αλλά σε σένα που βαδίζεις γοργά για τα 35, αγάμητη τα τελευταία 3 χρόνια, που ακόμη και τώρα κρύβεσαι πίσω απο το όνομα του μπαμπά και τα λεφτά του (αν υπάρχουν και αυτά), που δεν έχεις κάνει τίποτα απολύτως μόνη σου στη ζωή, που δεν είσαι ικανή να κρατήσεις έστω και μια φιλία, που πάντα οι άλλοι σου δημιουργούν προβλήματα και εσύ είσαι τέλεια (σε λάθος εποχή ζείς μάλλον), που μας έχεις πρήξει με την γαλαζοαίματη καταγωγή σου, άβυζη και άκωλη, που δεν είσαι ικανή να συζητήσεις έστω και για το πιό μικρό και απλό κοινωνικό πρόβλημα ή φαινόμενο, δεν θα μπώ κάν στο κόπο να ασχοληθώ.

Στρίβω διακρητικά στην επόμενη γωνία και θα παραμείνω στον μικροκοσμό μου που είναι όμως πέρα για πέρα αληθινός και πραγματικός.

Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

2006-06-09T12:41:00.000+03:00

Πήρα την αφορμή να γράψω την σκέψη για τα Ιδιωτικά πανεπιστήμια απο το post της Marinas και τα διάφορα σχόλια που γράφτηκαν.

Καταρχήν ας τα πάρουμε κάπως με τη σειρά τα πράγματα και να τα βάλουμε σε μια (όσο γίνεται) λογική σειρά. Δικαίωμα στη μόρφωση έχει ο καθένας μας, αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να το αφαιρέσει κανείς απο κανέναν. Το δικαίωμα αυτό μπορεί να το ενεργοποιήσει σε όποια ηλικία θέλει ο καθένας μας, όταν νιώθει έτοιμος. Απο την άλλη πλευρά στην ελλάδα αυτό το δικαίωμα είναι άμμεσα συνηφασμένο με την ηλικία. Κάποιος μετά τα τριάντα δεν έχει τις επιλογές και την δυνατότητα να το κάνει, και το θέτω στην πρακτική του πλευρά και όχι στην θεωρητική, αν υπάρχει δηλαδή νομοθετική κάλυψη.

Εδώ έχει έρθει το Ελευθερό πανεπιστήμιο που λειτουργεί λίγα χρόνια για να δώσει την ευκαιρία σε όσους το θέλουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Καλή προσπάθεια αλλά ελλειπής. Χιλιάδες αιτήσεις και γίνεται κλήρωση για τις θέσεις. Αλλά αξίζει να προχωρήσει η προσπάθεια του ελεύθερου πανεπιστημίου.

Η κοινωνία μας ακόμα ζεί με τις επιπτώσεις της μεταπολεμικής περιόδου. Οι γονείς άνω των 45-50 έχουν ακόμη στο μυαλό τους οτι αν το παιδί τους σπουδάσει θα έχει μεγαλύτερο σεβασμό κύρος αξιοπρέπεια και επαγγελματική αποκατάσταση (σε συνδυασμό με την νοοτροπία του δημοσίου).

Στην άλλη πλευρά του ποταμού έχουμε το υπουργείο παιδείας που προσπαθεί (σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του και ανεξαρτήτου κόματος) να βάλει ένα φραγμό ή όχι στο πόσοι θα σπουδάσουν. Και εκεί είναι το λάθος το μεγάλο. Το σκεπτικό είναι λάθος, γιατί θα πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά το σύστημα παιδείας και όχι με μπαλώματα να προσπαθεί να δώσει λύσεις που ουσιαστικά επιτήνουν το πρόβλημα.

Κααταρχήν δεν αποφασίζει το υπουργείο για τον αριθμό των εισακτεών στα διάφορα ιδρύματα αλλά οι πρυτάνεις. Ο κάθε πρύτανης δηλώνει τον αριθμό που μπορεί να καλύψει το ιδρυμά του και το αναφέρει στο υπουργείο. Φυσικά ανάλογα με τον αριθμό αυτό παίρνει και την επιδότηση το κάθε ίδρυμα. Οπότε είναι λογικό ο κάθε πρύτανης να θέλει όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές ώστε τα φράγκα να είναι πιο πολλά. Αυτό φυσικά δεν επειρεάζει καθόλου την θέση του, που δηλαδή τα ιδρυμά του θάναι ένα μπάχαλο με τον υπερβολικό αριθμό εισακτέων. Και δεν τον αγγίζει γιατί δεν διορίζεται απο το υπουργείο αλλά ψηφίζεται απο τους φοιτητές μέσω εκλογών. Η αλήθεια είναι όμως ότι η πρυτάνεις "διορίζονται" απο τις φοιτητικές παρατάξεις. Γίνεται μια συναλλαγή ανάμεσα στον υποψήφιο πρύτανη και τις κομματικές παρατάξεις και άν έλθουν σε συμφωνία τότε θα εκλεγεί χωρίς αμφιβολία. Εκεί οι διάφορες παρατάξεις ζητάνε ότι μπορείτε να φανταστείτε και παράδειγμα θα σας αναφέρω παρακάτω.

Αυτός ο κύκλος είναι γνωστός στο υπουργείο που επιτέλους τόλμησε να αλλάξει το θέμα. Οι πρυτανικές εκλογές του προηγούμενου μήνα ήταν οι τελευταίες με συμμετοχή των φοιτητικών παρατάξεων. Εκεί έχει εμπλακεί φοβερά το θέμα γιατί ενώ έχει ψηφιστεί το νομοσχέδιο αντιδρούν ακόμα για το θέμα αυτό και οι φοιτητές και οι καθηγητές αλλά και οι πρυτάνεις. Είναι φανερό οτι πολλοί θα χάσουν το προνόμια τους με τις αλλαγές αυτές.

Ένα ακόμη μελανό σημείο της παιδείας είναι τα βιβλία των καθηγητών. Ενώ διαλαλούμε την δωρέαν παιδεία υπάρχουν πολλά τμήματα όπου οι φοιτητές είναι υποχρεωμένοι να αγοράσουν συγκεκριμένα βιβλία εάν θέλουν να περάσουν κάποιο μάθημα. Και εδώ είναι μια τεράστια βιομηχανία με φοβερά έσοδα κάθε χρόνο που δεν μπορόυν να χαθούν. Επίσης και το γεγονός ότι οι περισσότεροι πρυτάνεις (όχι όλοι, μην φανώ άδικος) και αντιπρυτάνεις έχουν διορίσει (εκτός ΑΣΕΠ) σθγγενικά τους πρόσωπα να δουλεύουν στα διάφορα τμήματα, δημιουργεί μια ισχυρή θέση του πρύτανη που στηρίζεται και απο αυτούς που διόρισε αλλά και την παράταξη που τον "διόρισε" μέσω των εκλογών, δίνοντας κάποια ανταλάγματα στην συγκεκριμένη παράταξη φυσικά.

Να βάλουμε και το γεγονός ότι για κάθε αλλαγή στο σύστημα της παιδείας τον πρώτο λόγο έχουν οι πρυτανίες, μετά οι φοιτητικές παρατάξεις και τέλος το υπουργείο, καταλαβαίνετε τι σημαίνει το σύμπλεγμα "πρυτανία - φοιτητικές παρατάξεις". Εξού πάντοτε και ο περιβόητος διάλογος του υπουργείου για οτι αλλαγή και αν θέλει να προωθήσει στην παιδεία.

Που κολλάνε όλα αυτά τώρα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια? Μα φυσικά σε όλα αυτά που θα χαθούν και μερικά τα ανέφρα παραπάνω. Γιατί δεν μπορόυν να ιδρυθούν τα ιδιωτικά, να στηρίζονται σε διαφορετικό νόμο και σχέση με το κράτος απο τα δημόσια. Είναι κάτι παρόμοιο με το νόμο του βασικού μετόχου (περιπου) που η Ε.Ε. δεν αφήνει να ψηφιστεί. Όπως και με το νόμο για την ΕΠΑΕ απο το υπουργείο αθλητισμού, που κινδυνεύουν να αποκλειστουν όλες οι ελληνικές ομάδες απο τις διεθνής διοργανώσεις και η εθνική φυσικά. Με λίγα λόγια θα πρέπει ιδιωτικά και δημόσια να βρίσκονται κάτω απο το ίδιο σχέδιο νόμου, με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις αλλά αυτό έχει σαν επακόλουθο να χαθούν οτι απολαμβάνουν τώρα οι εκάστοτε πρυτανίες και οι φοιτητικές παρατάξεις.

Θα μειωθεί η επιδότηση για το ίδρυμα κατα πολύ. Οπότε τότε θα αναγκαστούν οι πρυτανίες να μειώσουν των αριθμών των εισακτέων και να βρούν λύσεις για εξοικονόμηση πόρων, όπως θα έπρεπε να γίνεται και τώρα αλλά έχει ξεχαστεί το θέμα αυτό. Οπότε οι διάφοροι αναλυτές εσκεμμένα προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή του κόσμου σε άλλες επιπτώσεις τψν ιδιωτικών πανεπιστημίων, να τα βγάλουν όλα μαύρα με σκοπό την απομακρύνση της ιδέας αυτής.

Αυτό δεν μπορεί να γίνει όμως πλέον. Βρίσκομαστε στην Ε.Ε. και πρέπει να υπάρχει το νομικό πλαίσο οπου θα υποστηρίζει και θα προωθεί την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, είτε μας αρέσει είτε όχι. Υπάρχει και το ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης που θα είναι αναγκασμένο το κράτος να παρέχει σε συνεργασία με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στους φοιτητές αυτούς. Εκτός και αν έχουν κάποια δευτερη ασφάλεια λόγω επαγγέλματος του εκάστοτε φοιτητή. Βλέπετε οτι το ζήτημα της ίδρυσης των ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι πολυσύνθετο και δεν εστιάζεται (όπως κάποιο θέλουν να μας οδηγήσουν) στο να πρέπει να γίνουμε όλοι δικηγόροι οι γιατροί.

Αναφέρωντας τους γιατρούς, θα σας εντάξω το παράδειγμα των αποφοίτων ιατρικών σχολών στο σύστημα της παιδείας. Και όχι στο σύστημα υγείας. Χρειάζεται πολύ κόπος τα άτομα αυτά να ξεφύγουν απο το σύστημα παιδείας (και ας είναι πτυχιούχοι) και να ενταχθούν στο σύστημα υγείας. Θα ξεκινήσω όμως ανάποδα.

Καθημερινά ακούμε οτι υπάρχουν υπεράριθμοι γιατροί και δεν μπορεί να τους απορροφήσει το κράτος. Και έχουμε όλοι σχεδόν ταυτιστεί με την άποψη αυτή. Για να την δούμε όμως λίγο αναλυτικά. Το να μην μπορεί να μας απορροφήσει το κράτος (είμαι και εγώ στο κλάδο) σημαίνει αυτομάτως οτι:

-είναι επανδρωμένα με όλες τις ειδικότητες όλα τα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας.
-είναι επίσης επανδρωμένα όλα τα κέντρα υγείας, τα περιφεριακά νοσοκομεία και τα αγροτικά ιατρεία.
-υπάρχει ανα 100-150 χιλιόμετρα (σύμφωνα με τη γεωγραφική απόσταση του κάθε νομού) ένα τουλάχιστον πλήρης επανδρωμένο δημόσιο νοσοκομείο και αναμεσά τους βρίσκονται τα κέντρα υγείας και τα αγροτικά ιατρεία πλήρως επανδρωμένα με ανθρώπινο και τεχνικό υλικό.
-Υπάρχει ιατρική πλήρης κάλυψη στα νησιά μας και τις συνοριακές περιοχές.
-Το περιβόητο σύστημα εθνικής υγείας Ε.Σ.Υ μπορεί να καλύψει τις ανάγκες όλων των κατοίκων στην επικράτεια χωρίς χρονοτριβή.
-Υπάρχει επανδρωμένα τμήματα με γαιτρούς για έκτακτα περιστατικά σε συνδιασμό με την επέμβαση του ΕΚΑΒ.
-όλα τα καράβια μας έχουν σε κάθε δρομολογιό τους τακτικό γιατρό χειμώνα καλοκαίρι.
--όλα τα σχολεία έχουν τακτικό γιατρό για τα έκτατα περιστατικά
-αν όχι κάθε αθλητικό σωματείο, τότε τα σωματία της ίδιας γεωγραφικής περιοχής έχουν τακτικό γιατρό σε κάθε τους εκδήλωση ή προπόνηση.
-υπάρχει ο θεσμός του οικογενειακού ιατρού για να λύνει τα περισσότερα πρβλήματα άμμεσα ώστε να μην γίνεται και ο χαμός στα φημόσια νοσοκομεία και εξωτερικά ιατρεία για το παραμικρό.

Αυτά είνα λίγα παο τα πολλά σημεία που θα πρέπει να βρίσκονται ιατροί, όπως συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες. Δεν ανέφερα κάτι εξωπραγματικό. Απαντήστε μόνοι σας πόσα απο αυτά υπάρχουν στη χώρα μας.

Αυτοι την στιγμή υπάρχουν περί 3000 ιατροί εξωτερικού που προσπαθούν να αναγνωρίσουν το πτυχί οτους μέσω του ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ). Τι σχέση έχει αυτό με την παιδεία? Ακούστε και γελάστε ελεύθερα:

Την οργάνωση των εξετάσεων την είχαν οι ιατρικές σχολές!!!!!!! και όχι το υπουργεί ο παιδείας. Θα έπρεπε να εξετάζονται οι τα παιδια σε γνώσεις πτυχίου, με αδιάβλητες εξετάσεις. Με την αλλαγή του δικατσά σε δοαταπ την ευθύνη για τις εξετάσεις έχει το υπουργείο πλέον και όχι οι ιατρικές σχολές. Καλά μέχρι εδώ? Για να δούμε.

Για τις εξετάσεις αυτές δεν υπάρχει συγκεκριμένη βιβλιογραφία. Ο καθένας μπορεί να διαβάζει απο όποιο βιβλίο θέλει και αν είνα τυχερός να περάσει. Γιατί? Διότι ανάμεσα στα διάφορα συγγράματα υπάρχουν σημαντικές διαφορές σε λεπτά σημεία (που και φυσικά είναι θέματα ειδικότητας) αλλά καλούνται τα παιδια ν ααπαντήσουν στις εξετάσεις. Παράδειγμα: σε τι ποσοστό εμφανίζεται η τάδε επιπλοκή, ποια απο τις επιπλοκές είναι μείζονος σημασίας και ποιά όχι, με ποιό τρόπο θεραπεέται το τάδε σύνδομο ή η επιπλοκή, ακριβής δοσολογία φαρμάκου για την όποια κατάσταση, καλύτερη επιλογή της χειρουργικής επέμβασης σαν θεραπεία, συμπτωματολογία και αιτιολόγηση και άλλα πολλά. Φυσικά εγώ ερωτώ: αν τα ξέραμε όλα αυτά υπήρχε λόγος να κάνουμε κάποια συγκεκριμένη ειδικότητα? Θα είχε ουσία αφού όλα θα τα ξέραμε?

Παρόλα αυτά εδ΄ψ και 3 χρόνια το υπουργεί οέχει υποσχεθεί να δώσει συγκεκριμένη ύλη να διαβάζουν οι απόφοιτοι εξωτερικού και να εξετάζονται. Δεν έχει γίνει γιατί δεν το αφήνουν οι πρυτάνεις και φοιτητικές παρατάξεις. Θεωρούν άδικο να δωθεί συγκεκριμένη ύλη και το πολεμάνε. Αναφορικά στις εξετάσεις αυτές υπάρχει και η αρνητική βαθμολόγηση, η οποία όμως έχει κρυθεί παράνομη για τις εξετάσεις ου ΑΣΕΠ αλλά όχι για τις εξετάσεις του δοαταπ. Απο την πλευρά τους οι φοιτητικές παρατάξεις ζητάνε απο το υπουργείο εάν δημιουργηθούν εξετάσεις για την ειδικότητα, να υπάχει συγκεκριμένη ύλη την οποία να έχουν στα χέρια τους 6 μήνε πριν τουλάχιστον απο τις εξετάσεις και το επίπεδο να είναι πτυχίου. Το αντοίστοιχο όμως για τους συναδέρφους του εξωτερικού δεν το δέχονται. Εκβίασαν και τους πρυτάνεις με τις πρυτανικές εκλογές του προηγούμενου μήνα και φυσικά αρνήθηκαν και οι πρυτάνεις. Και το ωραίο είναι οτι έχουν μείνει οι εκλογές σε μια και μόνη πρυτανία ακόμη (τελειώνουν στις 24 του μηνός) και το υπουργείο θα δώσει απάντηση για τις εκετάσεις του δοαταπ κατά τις 29 του μηνός και οι εξετάσεις έχουν προγραματιστεί για τις 21 ιουλίου. Δηλαδή φοβάται το υπουργείο να απαντήσει με ποιό τρόπο θα διαξεχθούν οι εξετάσεις του δοαταπ σε 2 μήνες (ακόμα ούτε αιτήσεις δεν έχουν γίνει) για να μην αντιδράσουν οι πρυτάνεις και οι παρατάξεις.

Ελπίζω αυτό να σας βοήθησε να καταλάβετε κατά πόσο έχει δύναμη το υπουργείο να κάνει κάτι. Δεν μπορεί να κάνει ότι έχει υποσχεθεί και υπογραφεί στην βουλή (για τις εξετάσεις του δοαταπ), θα κάνει κάτι με δικιά του ευθύνη για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια?

Το σύστημα παιδείας είναι σάπιο και χρειάζεται καθοριστικές τομές αλλά θα ξεβολευτούν μερικοί που κινούν όλο το σύστημα. Αυτοί οι ίδιοι μας αποπροσανατολίζουν και μας οδηγούν σε λάθος σκέψεις ώστε να κάνουν την δουλειά τους ανενόχλητοι.

Βραδυνές ........Ιστοριούλες

2006-06-06T17:52:00.000+03:00

Χτές αργά το βραδάκυ (κατά τις 1:30), βγαίνω στο μπαλκόνι να ανάψω ένα τσιγάρο. Στην ησυχία και την ηρεμία που επικρατούσε την ώρα εκείνη. Λιγοστά φώτα, ελάχιστη περαστικοί στην μπροστινή πλευρά (που ειναι και ο μεγάλος δρόμος), και απόλυτη ηρεμία στον πλαϊνό δρόμο. Κάθομαι εκεί, σε σημείο να μπορώ να βλέπω και τους δύο δρόμους και ανάβω το τσιγάρο. Παρατηρούσα τις γειτονικές πολυκατοικίες, όταν με τράβηξε το ψιθύρισμα κάποιων απο το στενάκι. Ρίχνω μια ματιά, βλέπω ένα ζευγαράκι να περπατάει αργά και να συζητάνε. Φτάνουνε μέχρι την γωνία (ακριβώς απο κάτω μου), στροφή και πάλι πίσω. Μου έκανε εντύπωση γιατί κατάλαβα οτι η βόλτα τους ήτανε μόνο για να συζητήσουν κάτι.

Κάποιος λόγος θα υπήρχε και δεν θα μπορούσανε στο σπίτι να τα πούνε. Το σπίτι θα ήτανε σίγουρα του αγοριού γιατί αυτός ήτανε με σορτσάκι, παντοφλίτσα και κοντομάνικο. Ενώ η "μικρή" σενιαρισμένη, του κουτιού. Με 3/4 άσπρο παντελόνι, να τονίζει συγκεκριμένα σημεία του σώματος (και έιχε τι να τονίσει), ροζέ μπλουζάκι, τσαντούλα και τα συναφή. Μου έκαναν εντύπωση αλλά ο τύπος δεν μου θύμηζε κάτι. Περίεργο, γείτονας και να μην τον ξέρω? Κάνοντας τις σκέψεις αυτές τους βλέπω ν απηγαίνουν μέχρι την άλλη γωνία (μια απόσταση γύρω στα 200 μ'ετρα), μεταβολή και πάλι πίσω.

Κάνανε την διαδρομή αυτή 3-4 φορές, μου κίνησαν την περιέργεια αλλά μιλάγανε σιγά και δεν μπορούσα να πιάσω λέξη απο την κουβέντα τους, παρόλι την απόλυτη ησυχία της βραδυάς. Στην επόμενη (πρός εμένα) στροφή τους, άρχησε ο διάλογος να γίνεται κομματάκι πιο έντονος. Πρίν πάρουν την στροφή πάλι για να απομακρυνθούνε έπιασα κάτι λέξξεις του στύλ: "δεν με εμπιστεύεσαι, γιατί μου μιλάς έτσι, τι θέλεις να κάνω.....".

Έχει ενδιαφέρον σκέφτηκα, πηγαίνω στο ψυγείο παίρνω χυμό, στρίβω και 2 τσιγάρα, αναπτήρα στην τσέπη και στο μπαλκόνι. Σε κάθε τους στροφή πλέον άκουγα όλο και καλύτερα τι λέγανε. Μετά απο κανά τέταρτο μπήκα στο νόημα:

Το παλικάρι έιναι γείτοονας (θα πρέπει να τον γνωρίσω) και με την μικρή έχουνε σχέση κανά χρόνο (αν δεν κόλαγε κάπου αλλού αυτό, αν και δεν νομίζω), η οποία πρέπει να μένει κάπου κοντά. Η δουλειά του είναι στο φάληρο ενώ αυτή σε καθημερινή βάση πηγαίνει σε κάποια σχολή. Αυτός έχει κουραστεί απο το πρωϊνό πέρα δώθε για τη δουλειά χάνοντας αρκετό χρόνο στο δρόμο και πρέπει πρίν λίγο καιρό να της είχε πεί ότι σκέφτεται να μετακομίσει για το λόγο αυτό. Αυτή αντέδρασσε, δεν της άρεσε αλλά δεν το συζητήσανε παραπέρα και έμεινε αυτή με την εντύπωση ότι έιχε τελείωσει τι θέμα.

Αυτός τώρα πρέπει να βρήκε σπίτι κάπου κοντά στη δουλειά του και της είπε οτι θα μετακομίσει και η μικρή τα πήρα κρανίο. Δεν ήθελε κάν να το συζητήσει τι θέμα και δεν δέχονταν καμία λύση εκτός του να μείνουν τα πράγματα ως έχουν.

Με τις επόμενες βολτές τους πλέον άκουγα καθαρά τα πάντα και όχι μόνο εγώ. Φτάσανε σε σημείο εκεί που μιλάγανε ήρεμα να φωνάζουνε σχεδόν, αλλά το βήμα τους δεν είχε ενταθεί καθόλου. Αντιθέτως μάλιστα σε κάποια σημεία σταματούσανε, λέγανε τα περίεργα τους και συνεχίζανε στο ίδιο μοτίβο.

Σε κάποια στιγμή (ενώ πλησιάζανε για πολλοστή φορά, με έντονο πλέον διάλογο) βγαίνει απο την απέναντι πολυκατία ο κυρ-τάκης και φωνάζει: " Πως την βλέπετε την δουλειά σήμερα? θα μας αφήσετε να κοιμηθούμε καθόλου ή θα περιμένουμε να μάθουμε αν θα μετακομίσετε και μετά θα κομηθούμε?"

Φοβερή ατάκα, μου άρεσε αρκετά. Κορυφή ο τάκης. "άσε κυρ-τάκη τα παιδιά ν ατα βρούνε, αν κοιμηθείς και μισή ώρα μετά δεν τρέχει τίποτα, άλλωστε συνταξιούχος είσαι" του απαντάω.

"Νομίζεις οτι όλοι είναι κοράκια σαν εσένα? κοιμάσε στις 3-4 και ξυπνάς στις 8:30 - 9, για μήνες τώρα?" μου απαντά, όχι μωρέ δεν είναι κουτσομπόλης, απλά ξέρει και τι βρακύ φοράει η κάθε γυναίκα στην γειτονιά, ποιός πάει ποιός έρχεται, τα ερωτικά σε ακτίνα τουλάχιστον 6-7 τετραγώνων, αλλά καλός άνθρωπος. Κανείς δεν είναι τέλειος.

"Τι να κάνω στο κρεββάτι κυρ-τάκη? εγώ είμαι μόνος, δεν έχω γυναίκα άρα ξενυχτάω. Πήγαινε εσύ στη γυναίκα σου και άσε τα παιδιά να τα βρούνε". Στη διάρκεια του μικρού αυτού διαλόγου, οι άλλοι έχουν σταματήσει το περπάτημα και το διάλογο και ακούνε εμάς τη λεμε. Ξαφνικά του λέει η μικρή:

-Βλέπεις οτι εδώ όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και είναι σαν μιά οικογένεια?
-Αυτό βλέπεις εσύ?
-Φυσικά, εσύ τι βλέπεις?
- Αυτό που έχω καταλάβει εδώ και 4 μήνες που μένω εδώ, στην γειτονιά αυτή είναι όλοι τρελλοί, μα όλοι ανεξερέτως.

Και πήρανε τη στροφή πάλι για να εξαφανιστούν χωρίς να να επαναλάβουν το γνωστό δρομολόγιο, ήρεμα όπως και ξεκινήσανε (και στο περπάτημα και στο διάλογο).

Δεν ξέρω τελικά τι απόφαση θα παρθεί για την μετακόμιση του ή όχι. Πάντως είναι γάτα, αφού κατάλαβε οτι δεν μπορούνε να καταλάβουνε αυτοί που βρίσκονται στην συγκεκριμένη γειτονιά πάνω και απο 35 χρόνια. Είχε απόλυτο δίκαιο.

RALLY ACROPOLIS

2006-06-04T20:37:00.000+03:00

Μερικές υπέροχες στιγμές του αγώνα.

Καινούρια σκέψη

2006-06-03T23:21:00.000+03:00

Δεν είχα με κάτι σοβαρο να ασχοληθώ και αποφάσησα να πειραματιστώ λιγάκι με το blog σήμερα. Θέλησα να κάνω ένα συγκεκριμένο σημείο να τοποθετώ τις περίεργες ιστορίες που έχω σκοπό να γράψω. Στο ίδιο μέρος ήθελα να τοποθετήσω και ιστοριούλες απο άλλους bloggers, είτε είναι σε κομμάτια ή ολόκληρα σεντόνια. Φυσικά αναφέρομαι στα links των άλλων ιστοριών και όχι να τις παρουσιάζω σαν δικές μου.

Μη ξέροντας πως δημιουργώ νέα κατηγορία links, όπου μπορώ να τοποθετώ συγκεκριμένα posts, έκανα οτι πιο απλό και μπακαλίστικο (χε χε χε χε). Δημιούργησα νέο Blog, όπου θα γράφω αποκλειστικά τις ιστοριούλες μου και τοποθέτησα νέο link που θα σας οδηγεί άμεσα στο νέο blog. Το οποίο πρέπει να πώ οτι είναι κλώνος του πρώτου.

Καλή η σκέψη, όλα δουλεύουν μια χαρά για τώρα. Όταν μάθω πως πραγματικά γίνεται η πρωταρχική μου σκέψη, απλά θα γίνουν πάλι λίγες αλλαγές.

Άλλωστε όσο ζούμε μαθαίνουμε, τόχω μάθει αρκετά καλά αυτό το ρητό. Καλό σαββατόβραδο σε όλους σας.

Χωρίς Τίτλο - THE END

2006-06-01T20:27:00.000+03:00

Η φωνή που έλεγε το ονομά μου ήταν αρκετά γνωστή, απο το πρόσφατο παρελθόν αλλά ο εγκέφαλος είχε ασκήσει βέτο στο να την επεξεργαστεί και να μου δώσει την πληροφορία, σε ποιόν (μάλλον ποιάν) ανήκει. Χωρίς να καταλάβω το πώς και το γιατί έχω μείνει άγαλμα, δεν γυρίζω να αντικρύσω την γυναίκα που με φώναζε, συνεχίζοντας να κουνάω αμήχανα το χέρι της καίτης. Ίσως η μεγαλύτερη σε διάρκεια χειραψία που έχω κάνει στην ζωή μου.

Απέναντι μου η καίτη να με κοιτάει απορημένη, να νιώθω τις χιλιάδες ερωτήσεις που περνάνε απο το μυαλό της και αν ήταν τεχνικώς δυνατόν να μπορούσε να μου τις πεί όλες με τη μία. Άφωνος και ο κώστας, προσπαθεί να κουμπώσει τα διάφορα κομμάτια του πάζλ (που σίγουρα ήξερα αρκετά απο αυτά) Και οι δύο μου δώσανε την εντύπωση οτι ξέρανε πλέον αρκετά καλά ποιός είναι ο τύπος με το όνομα βασίλης στην ιστορία που τους είχε πεί η ντίνα. Γιατι όσο και να μην ήθελα να το πιστέψω η γνωστή φωνή πίσω μου ήτανε της ντίνας.

Δεν μπορώ να πώ οτι έχω παράπονο απο την ζωή, μου γνώρισε όλο σχεδόν το σόϊ της ντίνας, την μάνα της μαζί με την κορούλα της και τώρα την αδερφή της. Κοινό σημείο? οτι δεν ήξερα οτι υπάρχει κανείς απο αυτούς, για τον πατέρα της είχα μάθει απο τον κώστα οτι είχε φύγει αρκετά νωρίς απο την ζωή.

Την όλη σειρά των σκέψεων και την ησυχία που είχε πέσει διακόπτει ο κώστας, μονολογώντας οτι είναι απίστευτο αυτο που έχει συμβεί. Ούτε σε μυθιστόρημα δεν γίνονται τέτοια πράγματα, φυσικά δεν είχα κανένα λόγο να διαφωνήσω μαζί του. Με τα πολλά γυρίζω, βλέπω την ντίνα. Εντυπωσιακή, δεν μπορώ να πώ, όπως την θυμώμουνα. Καμία αλλαγή πάνω της, ακριβώς όπως και την τελευταία φορά που την είχα δεί, όταν εμφανίστηκε τότε στο καφέ, πρίν περίπου ενάμισυ μήνα και κάτι ψιλά. Φάνηκε η μεγάλη της έκπληξη στο προσωπό της, είναι αλήθεια οτι και για αυτήν ήταν ένα απο τα πιό περίεργα παιχνίδια που της είχε οργανώσει η ζωή. Μετά την αρχική χαρά και την έκπληξη, φάνηκε να είναι κάπως σαστησμένη, να μην ξέρει πως να αντιδράσει. Την λύση την έδωσε ο κώστας, με τα κρύα αστεία του και τα περίεργα γέλια. Ζέστανε λίγο την όλη ατμόσφαιρα.

Η αδερφή της με τον κώστα είχαν αποτραβηχτεί και καλά να πούνε κάτι δικά τους και έχουμε μείνει μόνοι να κοιταζόμαστε σαν ηλίθιοι, ο καθένας βυθισμένος στις δικές του σκέψεις, με τόσες απορίες και απο τις δυο πλευρές αλλά να μην ξεκινάει κανείς να πεί ή να κάνει κάτι. Δεν μου άρεσε το όλο σκηνικό και της προτήνω να πάμε βολτούλα, να τσιμπήσουμε και κάτι και ν ατα πούμε αλλά χωρίς τα παιδιά. Συμφώνησε και φεύγουμε με την μια χωρίς να πούμε κάτι στα παιδιά, όχι οτι θα μας έψαχναν αλλά έτσι για το γαμώτο.

Είχε σκοτεινιάσει και εμείς σουλατσάρουμε στην παραλία, για κάποιο περίεργο λόγο η ντίνα ήταν αμίλητη, δεν έβγαζε άχνα, οπότε άρχησα τα δικά μου για να μπούμε σε ένα πιο καλό και φιλικό κλίμα. Της είπα για την γνωριμία με τον κώστα, πως περνάγαμε εκεί, τον λόγο που αποφάσησα να εξαφανιστώ και τα σχετικά, χωρίς να προχωρήσω σε λεπτομέρειες. Εγώ μίλαγα και η ντίνα στην κοσμάρα της, ταξίδευε σε άλλο μήκος κύμματος, σε άλλον πλανήτη και της λέω την πρόταση που την έκανε τούρκο (αθελά μου φυσικά):

--Σε βλέπω κάπως άβολα να αισθάνεσαι, αν δεν γουστάρεις που μας ήρθαν έτσι δεν χρειάζεται να βασανίζεσαι, να χαλάσεις το σαββατοκύριακο σου. Ο κώστας έχει οργανώσει καλά γούστα οπότε θα περάσετε φίνα και χωρίς εμένα.

Σαν να της άγγιξα κάποιο νεύρο, κάποιο κουμπί και τα πήρε. Τόσα πολλά λόγια σε τόσες λίγες στιγμές δεν νομίζω να μπορέσει άλλη γυναίκα να τα πεί. Μου έλεγε οτι με έψαχνε σχεδόν δυο μήνες, ήθελε να βρεθούμε να μιλήσουμε, δεν ήθελε να τελειώσει (αν έπρεπε) με τέτοιο τρόπο, δεν πίστευε το γιάννη που της έλεγε οτι δεν ήξερε που βρίσκομαι, δεν κατάλαβε γιατί εξαφανίστηκα χωρίς να ξέρει κανείς που είμαι, ότι έχει πολλά να μου πεί που νόμιζε οτι δεν θα είχε την ευκαιρία να μου τα πεί και όλα τα συναφή. Και το στόμα της να έχει πάρει φωτιά, απίστευτη γρηγοράδα στην ομιλία της και στην σκέψη της φυσικά.

Δεν το πολυκατάλαβα το όλο σκηνικό, αλλά μου έκανε κάτι σαν να ήμουνα και κατηγορούμενος και έπρεπε να απολογηθώ. Σκέφτηκα οτι αν απαντήσω και μπούμε στην διαδικασία του εσύ είπες και εγώ έκανα δεν θα βγάζαμε άκρη και θα τα μπλέκαμε ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Έχουμε σταματήσει σε ένα σημείο και την έχω μπροστά μου ν αμου λέει τα περίεργα και εγώ να την κοιτάω τόσο ερωτικά!!!!, η ψιλοτσαντίλα που είχε όταν μίλαγε της έδεινς ένα φοβερά ερωτικό τόνο στα χαρακτηριστικά της. Καθόμουνα και την χάζευα, ενώ συνέχιζε ακτάπαυστα να μιλάει για το διάστημ που δεν με έβρησκε. Παρατηρούσα το χρώμα των μαλλιών της και με εντυπωσίαζε, η έντονη απόχρωση του μπλέ που ξεχώριζε απο το μαύρο στο φώς του φεγγαριού, τα μαύρα μάτια της ήταν εντυπωσικά, το βλέμα μου έκανε μια βόλτα απο όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπο της και μου ξαναθύμισε την σκέψη που είχα κάνει όταν την γνώρισα στο πάρτυ: ήταν πολύ όμορφη, γεγονός.

Αυθόρμητα βάζω τα δαχτυλα μου στα χείλη της και σταματάει με τον ίδιο απότο μο τρόπο να μιλάει όπως είχε αρχίσει. Με κοιτούσε με ένα περίεργο βλέμμα ήμουνα σίγουρος για την σκέψη της: "αν δεν με φιλήσεις τώρα, θα σου ανοίξω το κεφάλι με κανά βότσαλο, το πιο μεγάλο που θα βρώ". Κάτι προσπάθησα να πώ (δεν θυμάμαι τί), αλλά κάνει την ίδια κίνηση να με σταματήσει, και σεβάστηκα την σκέψη της για το φιλί (οχι οτι δεν ηθελα, να μην λέμε και οτι θέλουμε). Αμέσως μετά την βλέπω να είναι μέσα στην τρελή χαρα, ένα κέφι απίστευτο και ήθελε να πάμε για φαϊ. Πρόβλημα κανένα.

Είχε το τρελό κέφι βάζουμε και 2 μπουκαλάκια κρασί, οπότε η ντίνα βρίσκονταν σε άλλη διάσταση, όχι μεθυσμένη αλλά με ένα τρελό κέφι. Στην βόλτα που ακολούθησε (για να χωνέψουμε και τα όχι λίγα που χλαπακιάσαμε) μου ζήτησε να περάσουμε μαζί το διήμερο και μετά να αποφασίσω εγώ αν θα συνεχίσουμε ή όχι. Δεν ξέρω γιατί αλλά αν και θα μπορούσα να πώ ναί για το διήμερο και να την κάνω μετά, της είπα απο την αρχή να μην ελπίζει για κάποια συνέχεια. Οι λόγοι άπειροι: η διαφορά ηλικίας, η κόρη της, το γεγονός οτι θα έφευγα το σεπτέμβρη για σπουδές εκτός ελλάδος ήταν οι κυριότεροι. Τα περισσότερα τα ήξερε γιατι είχε συζητήσει με τον γιάννη που με ήξερε σαν κάλπικη δεκάρα, το πώς σκέφτομαι και το πώς αντιδρώ γενικά. Οπότε της έκανα την εξήγηση απο την αρχή να μην ελπίζει σε κάποια συνέχεια, τουλάχιστον όσο αφορά το ερωτικό κομμάτι.

Το δέχτηκε χωρίς περιστροφές και μου ζήτησε το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΕΡΩΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ, χωρίς το αύριο χωρίς το μετά. Δεν αρνήθηκα, άλλωστε ήταν η πιο εντυπωσιακή γυναίκα που είχα μέχρι τότε δίπλα μου (και ανάμεσα στις καλύτερες ακόμη και σήμερα), σε συνδυασμό με το κάτι που μου έκανε κλίκ στο χαρακτήρα και την συμπεριφορά της, αναμηγμένα με τις απίστευτες στιγμές που είχαμε ζήσει σπίτι της, δεν μου έδειναν περιθώρια άρνησης. Με την όλη αυτή συζήτηση έχουμε φτάσει στην βάρκα, ανεβαίνουμε και χανόμστε στο σκοτάδι. Η εμπειρία του απίστευτου έρωτα εκείνης της βραδυάς στην μέση της θάλασσας, στο απόλυτο σκοτάδι, με τα μικροσκοπικά φώτα που έκαναν μια αμυδρή αντανάκλαση πάνω στο νερό ήτανε μοναδική.

Το διήμερο απο τα καλύτερα (αν όχι the best so far), και για τους δυό μας, Απίστευτες σκηνές ερωτισμού, γέλιου, ξεγνιασιάς, ηρεμίας και ίσως κάποια σημεία πραγματικής αγάπης. Δεν μπόρεσα ποτέ να το ξεκαθαρίσω ολοκληρωτικά το σημείο αυτό, ούτε φυσικά και η ντίνα. Το μόνο σίγουρο είναι οτι μπήκαμε βαθιά στην ψυχή του άλλου, κρατήσαμε ένα σημείο δικό μας που δεν θα μπορούσε να το κατακτήσει ποτέ κανείς άλλος, το διήμερο εκείνο χαράκτηκε για πάντα στην ψυχή και την μνήμη μας. Άλλωστε δεν ήταν λίγες οι φορές που σε τηλεφωνικές συζητήσεις που είχαμε (ναι, είχαμε αναπτύξει μια "φιλία" να το πω, αρκετά δυνατή που πάντα όμως βασίζονταν στις αναμνήσεις μας), διεθνείς πλέον λόγω των σπουδών μου, αναπολούσαμε εκείνο το διήμερο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που φτάσαμε τόσο κοντά να το επαναλάβουμε αλλά ποτέ όμως δεν το κάναμε, αν και το αναφέραμε για χρόνια.

Παρόλα αυτά, δεν μπορώ να ξέρω αν ήτανε σωστό ή όχι το να αρνηθώ την τελευταία φορά. Κάποιες στιγμές πιστεύω οτι έκανα το "σωστό" (τι να σημαίνει άραγε σωστό?), όταν μετά απο 4 χρόνια, καλοκαιράκι συναντηθήκαμε και μου είπε οτι είχε έναν σοβαρό δεσμό εδώ και κάποιους μήνες. Κατα πάσα πιθανότητα πρίν το τέλος του χρόνου θα παντρεύονταν, μου ζήτησε να κάνουμε πραγματικότητα το όνειρό μας, να επαναλάβουμε το διήμερο, αυτό που συζητούσαμε τα τελευταία 4 χρόνια να γινότανε πραγματικότητα.

Η χαρά μου ήταν απίστευτη όταν μου είπε ότι ίσως παντρευτεί. Αλλά δεν ήταν ολοκληρωτική, κάτι με χάλαγε, με κόλλαγε και φυσικά όταν μου πρότεινε για το διήμερο δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή την αντίδρταση μου. Απλά μου βγήκε, αυθόρμητα.

Σηκώθηκα, την φίλησα στο στόμα και έφυγα. Δεν είπα κάτι περισσότερο δεν έκανα κάτι λιγότερο. Απλά, έφυγα. Μπερδεμένα συνασθήματα για πολύ καιρό, το σεπτέμβρη νε παίρνει τηλέφωνο (διεθνή) η κούκλα. Ξαφνιάστηκα, δεν ήταν και οτι πιο φυσικό. Μου ζήτησε αν μπορούσα να βρεθώ στο γάμο της μαμάς της, σε 2 μήνες. Μαλάκας εγώ στο τηλέφωνο, έκπληξη απίστευτη να με πάρει η χριστίνα να μου ζητήσει κάτι τέτοιο. Μετά την πρόταση, εμφανίζεται η γνώριμη φωνή της ντίνας, μου εξήγησε οτι φοβότανε να πάρει μην το κλείσω. Με ήθελε με κάθε θυσία στο γάμο της, και σε θέση στο τραπέζι δίπλα στην αδερφή της και τον κώστα (το γκαρσόν). Το ίδιο συναίσθημα για ακόμη μια φορά, έκδηλη χαρά γιατο γάμο της αλλά και κάτι......περίεργο.

Στο γάμο της φυσικά και πήγα. Απλά υπέροχη, κάθε λέξη για να την περιγράψω θάναι σαν να την αδικώ. Σε κάποια στιγμή, που γίνονταν οι καθιερωμένες ευχές, φεύγει η χριστίνα και έρχεται δίπλα μου, στέκεται κοιτώντας την μάνα της, μονολογεί οτι είναι πολύ όμορφη και ο γαμπρός είναι καλό παιδί. Δεν ανέφερε ούτε μπαμπάς - πατριός ή κάτι άλλο, απλά είπε γαμπρός. Είχε πλέον μεγαλώσει αρκετά η χριστίνα, έκλεινε τα 13 και έμοιαζε απίστευτα στην ντίνα. Γυρνώντας να φύγει, μου σκέι ένα φιλί στο μάγουλο και μου ψιθυρίζει:

--"Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι πίνεις το φραπέ με 9 παγάκια, ούτε και η μαμά".

Δεν μπόρεσα να μπώ στη σειρά για να χαιρετήσω και να ευχηθώ. Στάθηκα λίγο ακόμα να την χαζεύω, να σιγουρευτώ ίσως οτι όντως είναι χαρούμενη και ευτυχισμένη. Κάνοντας να φύγω, σαν να το ήξερε, γύρισε το κεφάλι της με κοίταξε και το βλέμα της μου έδωσε όλες απαντήσεις. Κάνω ένα νόημα με μιά ελαφρά κίνηση του κεφαλιού, της στέλνω ένα φιλί και εξαφανίζομαι. Ήταν η τελευταία φορά που την είδα, κατάλαβα οτι ήταν χαρούμενη αλλά .....

Απο τότε δεν την είδα ούτε την άκουσα, κατα καιρούς μαθαίνω νέα της απο την λένα (έχει διατηρήσει φιλική σχέση με τον γιάννη), ενώ σε ανύποπτη στιγμή μετά απο μερικά χρόνια συναντήθηκα "τυχαία" με την χριστίνα. Είχε γίνει αντίγραφο της ντίνας, πανέμορφη. Πολλές οι προσπάθειες κατά καιρούς απο διάφορους "γνωστούς" για κάποια συνάντηση μας με την ντίνα. Είχαμε όμως και οι δύο την άποψη: "Δεν είναι σωστό"

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΛΑΘΟΣ?